Wat een aparte dag was dit zeg, die zal ik mij lang herinneren.
Na het ontbijt en de studietijd ’s ochtends zijn wij naar het gebied van Munder gereden om een doopgesprek met Semona te hebben. Elder Mecham is districtsleider dus hij moet het doen. Het leuke is dat Semona helemaal door Elder Harding en mijzelf is onderwezen is, maar dat zij pas geleden naar haar ouders in Munder is verhuisd. Zij zal worden gedoopt door president Geffry. Ik ben er zo blij mee, het is altijd geweldig als iemand die prachtige boodschap accepteert en echt dichterbij onze Hemelse Vader wilt komen. Het doopgesprek ging helemaal goed. Elder Mecham en ik hebben besloten om direct naar huis te gaan om een vastenmaaltijd te hebben zodat wij in de middag meer tijd hebben om mensen te bezoeken.
Zodoende dus een heerlijke maaltijd gehad met stokbrood enz. die wij bij een grote echte bakker hadden gekocht.
Wij zijn na de lunch naar Jenny gegaan om te checken of zij ook het vasten is begonnen en even een paar opbouwende woorden te delen.
Na Jenny naar Karel en Rossel gefietst om samen met hen de bus te pakken en naar de doopdienst van Semona te gaan. Karel en Rossel vonden de kerk in Tammenga, grote, helemaal geweldig en waren goed onder de indruk van de doopdienst.
Helaas begon het tijdens en na de doopdienst keihard te regenen. Wij kregen uiteindelijk een lift van president Geffry naar het huis van Karel en Rosssel, waar de straat tot over mijn hielen onder water stond. Wij zijn er maar in gestapt want nat zouden wij vandaag toch wel worden.
Het was wel raar in het water tot boven de pedalen te fietsen. Ik heb even goed gebruik gemaakt van mijn waterdichte camera J helaas raakte Elder Mecham iets van een stoeprand en zijn band ontplofte. Wij hebben door een weg die veranderd was in een rivier, meer dan 2 km gelopen om bij de Dunants te komen waar wij wat onderdelen hadden liggen. Daar heeft het ons meer dan 2 uur gekost om uiteindelijk van Angelo’s en Elder Mecham’s fietsen, 1 fiets te maken.
Het was dus al vrij laat in de avond toe wij weer op pad konden en wij hebben besloten om even te checken hoe het met Anette was. Wat een fietsenrit zeg, ik heb dat nog nooit zo erg meegemaakt. Auto’s die stilstaan in het water omdat ze niet meer kunnen starten, heel moeilijk fietsen, geen idee waar de gaten in het wegdek zitten, allemaal heel bizar. En dit is nog niks, in maart gaat het echt regenen.
Om bij anette’s huis te komen moesten wij tot onze knieën nat worden, wij waren zowiezo al compleet doorweekt hoor, en toen wij daar aankwamen stond hun hele huis onder water. De bijtgrage puppy’s dreven rond op een matras en ze zaten er mistroostig bij.
Wij hebben samen een gebed gezegd en ik heb aangeboden om morgen pannenkoeken voor hen te bakken aangezien zij nu niets kunnen koken.
Het is goed dat zij totaal niet de Heer de schuld geven hiervan, zoals ik veel Nederlanders zou zien doen. Zij zeggen gewoon, “Wat zou het leven zonder moeilijkheden zijn?”
Onderweg naar huis knalde er een brommer op een auto vlak naast me maar daar hadden wij verder niks mee te maken.
Thuis mijn voeten in een bak met warm bleekwater gedaan om bacterieen uit het water op straat te doden, vanwege de open rioolen.
Daarna gedouched met zo een zelfde bak, echt lekker om op zo een avond een warme douche te kunnen nemen, helaas dat wij er geen echte hebben.
Het kan trouwens best fris zijn hier, als je door en door nat bent, het is donker en er waait wind. Toch wel lekker want daar had ik wel een beetje behoefte aan
Na het ontbijt en de studietijd ’s ochtends zijn wij naar het gebied van Munder gereden om een doopgesprek met Semona te hebben. Elder Mecham is districtsleider dus hij moet het doen. Het leuke is dat Semona helemaal door Elder Harding en mijzelf is onderwezen is, maar dat zij pas geleden naar haar ouders in Munder is verhuisd. Zij zal worden gedoopt door president Geffry. Ik ben er zo blij mee, het is altijd geweldig als iemand die prachtige boodschap accepteert en echt dichterbij onze Hemelse Vader wilt komen. Het doopgesprek ging helemaal goed. Elder Mecham en ik hebben besloten om direct naar huis te gaan om een vastenmaaltijd te hebben zodat wij in de middag meer tijd hebben om mensen te bezoeken.
Zodoende dus een heerlijke maaltijd gehad met stokbrood enz. die wij bij een grote echte bakker hadden gekocht.
Wij zijn na de lunch naar Jenny gegaan om te checken of zij ook het vasten is begonnen en even een paar opbouwende woorden te delen.
Na Jenny naar Karel en Rossel gefietst om samen met hen de bus te pakken en naar de doopdienst van Semona te gaan. Karel en Rossel vonden de kerk in Tammenga, grote, helemaal geweldig en waren goed onder de indruk van de doopdienst.
Helaas begon het tijdens en na de doopdienst keihard te regenen. Wij kregen uiteindelijk een lift van president Geffry naar het huis van Karel en Rosssel, waar de straat tot over mijn hielen onder water stond. Wij zijn er maar in gestapt want nat zouden wij vandaag toch wel worden.
Het was wel raar in het water tot boven de pedalen te fietsen. Ik heb even goed gebruik gemaakt van mijn waterdichte camera J helaas raakte Elder Mecham iets van een stoeprand en zijn band ontplofte. Wij hebben door een weg die veranderd was in een rivier, meer dan 2 km gelopen om bij de Dunants te komen waar wij wat onderdelen hadden liggen. Daar heeft het ons meer dan 2 uur gekost om uiteindelijk van Angelo’s en Elder Mecham’s fietsen, 1 fiets te maken.
Het was dus al vrij laat in de avond toe wij weer op pad konden en wij hebben besloten om even te checken hoe het met Anette was. Wat een fietsenrit zeg, ik heb dat nog nooit zo erg meegemaakt. Auto’s die stilstaan in het water omdat ze niet meer kunnen starten, heel moeilijk fietsen, geen idee waar de gaten in het wegdek zitten, allemaal heel bizar. En dit is nog niks, in maart gaat het echt regenen.
Om bij anette’s huis te komen moesten wij tot onze knieën nat worden, wij waren zowiezo al compleet doorweekt hoor, en toen wij daar aankwamen stond hun hele huis onder water. De bijtgrage puppy’s dreven rond op een matras en ze zaten er mistroostig bij.
Wij hebben samen een gebed gezegd en ik heb aangeboden om morgen pannenkoeken voor hen te bakken aangezien zij nu niets kunnen koken.
Het is goed dat zij totaal niet de Heer de schuld geven hiervan, zoals ik veel Nederlanders zou zien doen. Zij zeggen gewoon, “Wat zou het leven zonder moeilijkheden zijn?”
Onderweg naar huis knalde er een brommer op een auto vlak naast me maar daar hadden wij verder niks mee te maken.
Thuis mijn voeten in een bak met warm bleekwater gedaan om bacterieen uit het water op straat te doden, vanwege de open rioolen.
Daarna gedouched met zo een zelfde bak, echt lekker om op zo een avond een warme douche te kunnen nemen, helaas dat wij er geen echte hebben.
Het kan trouwens best fris zijn hier, als je door en door nat bent, het is donker en er waait wind. Toch wel lekker want daar had ik wel een beetje behoefte aan