Maandag 21-12-2009

Gewoon P-day gehad, schoongemaakt, uitgerust, boodschappen gedaan enz. enz. Niet heel erg veel bijzonders. Na P-day zijn wij naar de familie Ronodimedjo in Paradijs gegaan, dat is best ver fietsen dus dat nam de hele avond in beslag. Bij de Ronodinedjo’s hebben wij gegeten, echt heerlijke rijst met kip. Daarna nog een hele mooie les gedeeld over gezinsavond en het belang van het gezin. Wij hebben ook een doel gesteld, dat zij voor de 19e januari gaan trouwen om op de 23ste gedoopt te worden.

Ik ben er echt enthousiast over. J

Zondag 20-12-2009

De kerk was niet bepaald vol met 18 mensen aanwezig. 6 daarvan waren onderzoekers, 2 waren kinderen die niet in de kerkadministratie staan, effectief waren er dus maar 10 leden. President Emauelson was in de stad voor het huwelijk van zijn zoon, broeder Karsodimedjo, de 1e raadgever, had dus de leiding in de dienst. Ikzelf heb maar even de kerstboodschap ter plekke in een toespraak gegeven zodat de mensen er toch nog iets van horen. De gemeente heeft volgens mij namelijk niets anders gepland voor de leden om iets te doen met kerst.
Verder de dag wat mensen bezocht. Wij hadden “finding” lessen gepland staan met contacten maar geen een daarvan ging door. Echt jammer dat wij vaak valse adressen krijgen of dat mensen gewoon niet thuis zijn.

Donderdag 17-12-2009 tot Zondag 20-12-2009

Donderdag en Vrijdag waren echte zendingswerk dagen. Veel minder actieve leden bezocht om hen te sterken en het evangelie beter te laten begrijpen. Ik krijg steeds meer het idee dat mensen hier denken dat zaligheid door de doop komt en dat het dus wel goed is zodra zij gedoopt zijn. Helaas is dat niet helemaal het geval en komt zaligheid door te volharden tot het einde en door eeuwige verbonden in de tempel te sluiten. Het evangelie zou niet kloppen als alles goed zou komen door enkel maar te zeggen dat wij geloof in Christus hebben of door enkel maar op zondag naar de kerk te gaan. Wij moeten het leven, het moet in ons zijn, en wij moeten er echt betere personen door worden. Pas dan gaat de verlossing van Christus voor ons werken en zal de Heilige Geest ons alle dingen vertellen die wij moeten doen. Pas dan zullen wij zeker weten dat God bestaat en dat Hij van ons houdt en wilt dat wij bij Hem terugkomen.

Vrijdagavond met Avinash een toespraak van de oktober conferentie 2007 (0f 2008) gekeken waarin president Monson sprak. Het was de laatste conferentie waarbij president Gordon B. Hinckley was. Het was heel mooi omdat president Monson een geweldige profetische ervaring deelt in die toespraak. Het is ongelooflijk en geweldig dat er echt weer profeten zoals vroeger op aarde zijn vandaag de dag. Avinash was er heel erg van onder de indruk, ik geloof dat zijn getuigenis echt weer gesterkt is.

Zaterdag ondanks vele geplande lessen maar weinig resultaat gezien. Veel mensen bezocht, weinig waren er thuis. Toch heel goed met Andrew samen gezeten en gesproken over zendingswerk doen, toespraken geven en roepingen aanvaarden. Andrew begrijpt veel en is echt een sterk lid in de kerk aan het worden. Helaas gaat hij waarschijnlijk naar New York toe om daar iets met muziek te leren. Mooie kans voor hem, zware klap voor deze gemeente.

Woensdag 16-12-2009

Om 5:00 uur opgestaan L om de 4 uur lange rit terug naar Paramaribo te maken. Elder Vernes zette lekker het tempo erin, en heeft ontdekt dat onze bus een kick-down/overdrive heeft, dus dat ging wel rap. Ik lag 1.5 uur te slapen tot een checkpoint van de politie waar ze voertuigen en bagage op drugs controleren. Gelukkig kennen ze ons al goed en konden wij zeer snel weer doorrijden. Om iets van 10:00 uur kwamen wij aan bij de kerk in Paramaribo voor een overdonderende zoneconferentie.

De zoneleider hebben vorige week een zoneleiders conferentie bij de zendingspresident in Trinidad gehad. Daar hebben zij een compleet nieuwe visie voor dit zendingsgebied besproken. De vorige zendingspresident, president Robison, heeft de focus heel erg gelegd op dopen. Er waren weinig gemeentes en weinig leden in het gebied, er moesten dus eerst leden bijkomen om echt iets te maken. Dat heeft gewerkt, er zijn duizenden mensen gedoopt, maar er is slecht 20% van gebleven, en de kerk in de West Indies is gegroeid. Afgelopen jaar kwam dan het punt dat er evenveel leden niet meer op kwamen dagen als dat er leden gedoopt werden. En toen kwam president Gamiette.

President Gamiette heeft vanaf het begin dat hij er was al veranderingen doorgevoerd. Die zorgden er vooral voor dat de dopelingen die wij zouden krijgen een sterker getuigenis hadden dan voorheen. Nu heeft hij een prachtig voorbeeld gegeven over wat wij moeten doen.

De bouw van de Salt Lake tempel heeft 40 jaar geduurd. Na 9 jaar bouwen begonnen de stenen van het fundament scheuren te vertonen. Dit was te gevaarlijk om verder te bouwen. Het fundament was opgebouwd uit redelijk grove stenen van verschillende grootte die met specie aan elkaar waren gemaakt. Door het uitzetten van de specie waren de blokken gescheurd. Er werd besloten dat het hele fundament opnieuw moest worden gelegd, alle blokken volgens dezelfde specifieke afmetingen, zodat ditzelfde probleem zich niet meer voor kon doen. 31 jaar later werd de Salt Lake tempel ingewijd en hij staat nog steeds trots en fier tot in het millennium, zoals de profeet Brigham Young voorspeld heeft.

Deze vergelijking is heel erg toepasbaar op deze zending. De mensen die de afgelopen jaren gedoopt zijn, zijn net als de ruwe blokken in het fundament. Vele zijn er vrij snel gedoopt en beginnen nu weg te vallen omdat zij een aantal belangrijke en bijzondere dingen niet begrijpen. Vele denken dat de verlossing door de doop komt en dat er daarna niets meer gedaan hoeft te worden. Dit alles komt voornamelijk doordat de zendelingen zich heel erg op dopen hebben gefocust.

Nu moeten wij niet zomaar meer dopen, maar hebben wij strenge eisen waaraan mensen moeten voldoen , om zeker te weten dat zij echt begrijpen wat de doop inhoudt. Wij gaan dus geen grove blokken meer neerleggen, maar zorgen dat ze precieze maten hebben, allemaal hetzelfde zodat ze precies aansluiten en er geen spleten meer zijn die met specie gevuld moeten worden.

Deze nieuwe eisen zijn: Een onderzoeker moet:
14 dagen achtereen het Boek van Mormon lezen, met natuurlijk als doel DE dag van hun leven

Een getuigenis hebben van:
Het Boek van Mormon als het nauwkeurigste boek op aarde
Thomas S. Monson is een hedendaagse profeet
Dit is de “only true church”
Joseph Smith was een waar profeet

Zijn getuigenis delen, op een gezinsavond, met een lid erbij, of in de kerk

Een verwijzing aan de elders geven

Een Boek van Mormon les samen met die verwijzing en de elders delen

2 gezinsavonden hebben, waarvan 1 met een lid erbij

3x consistent aanwezig zijn in de kerk, voor de volle 3 uur, waarvan 2x zonder hulp van de elders.

Dan moeten wij ze alle 5 de lessen onderwijzen en de focus op de tempel leggen.

Dat zijn redelijk specifieke afmetingen voor de nieuwe “stenen” van nu af aan. Wat wij nu ook moeten doen is het fundament wat er al ligt en scheuren vertoont, er opnieuw uithalen en ook vormen volgens dezelfde maten. Wij kunnen natuurlijk niet mooie nieuwe stenen op een kapot fundament leggen. Wij moeten ons dus heel erg gaan focussen op minder actieve leden, hun dezelfde dingen onderwijzen en hen opnieuw vormen.
Dankzij de voorgaande zendelingen hebben wij er heel veel, wij weten dat ze ervoor openstaan, want zij zijn ooit gedoopt. Onze taak nu gaat zijn om hen te vinden en hen, hun getuigenis terug te helpen krijgen. Om hen te “vormen” volgens diezelfde specificaties als de dopelingen van nu af aan. En dat kan allemaal door de kracht van het Boek van Mormon en door hen hun neus op de tempel te richten.

Toen deze verhelderende vergadering afgelopen was zijn wij nog heel even naar de Burger King geweest om wat te eten, aangezien wij dat in Nickerie niet hebben, en daarna werden wij al direct opgepikt door de taxi. De laatste taxi vertrekt om 14:00 uur omdat ze niet in het donker in Nickerie aan willen komen. Het heeft ook wat te maken met rovers die zich op de weg bevinden, al is dat zo goed als uitgeroeid. Ik moest de taxi chauffeur nog even helpen een straat in mijn oude gebied te vinden en daarna toch wel even liggen slapen op die lange rit. Wij zaten met ons 3en op de achterste achterbank, nogal krap dus, maar ja, wij hebben het weer overleefd.

Terug in Nickerie, helemaal gaar natuurlijk, een LPC vergadering gehad en nog even een minder actief lid, Claire, bezocht.

Dinsdag 15-12-2009

Beetje andere dag gehad vandaag. De zoneleiders kwamen vanmorgen om 10:00 uur aan om vandaag samen op uitwisseling te gaan. Dat is een beetje ongebruikelijk omdat ik dit hele gebied nog niet echt ken, maar zij zullen ons morgenochtend meenemen naar de stad om een bijzondere zonevergadering bij te wonen. Ik heb vandaag dus samengewerkt met elder Koenen die dit gebied goed kent omdat hij hier tot 7 weken gelden een hele lange tijd heeft gezeten. Hij is nu zoneleider samen met elder Vernes. Elder Vernes heeft vandaag samengewerkt met elder Croese omdat hij het gebied nog helemaal niet kent J

Samen met elder Koenen vooral minder actieve leden bezocht. Wel 11 mensen waarvan met 9 lessen gedeeld. Hij kende veel van die mensen nog van de tijd dat hij hier heeft gewerkt.

Wij hebben 1 nieuwe onderzoeker gevonden. Zijn naam is Ryan, hij woont in een kast van een huis, rijdt in een enorme pick-up en draagt letterlijk een kilo puur goud om zijn nek. Hij werkt in een goudmijn als supervisor en blijkbaar verdient dat best redelijk. Hij is een super aardige man, stond heel erg open voor onze boodschap en wil echt graag meer weten. Hij is wel heel druk altijd, maar goed, dat was zeker leuk.

Het was leuk om samen met elder Koenen te werken. Hij is een goede onderwijzer, heel goed zelfs. Soms een beetje dominant qua spreken, maar dat neem ik hem niet kwalijk omdat hij de mensen beter kende dan ik.

Maandag 14-12-2009

Het was weer P-day vandaag. Beetje schoongemaakt en wassen gedraaid in de ochtend, gewoon lekker rustig aan gedaan. Om 1 uur sluiten de winkels hier tot 4 uur dus voor die tijd nogal uitgebreide boodschappen gedaan. Ik ben hier nieuw en heb nog geen voorraadje opgebouwd om fatsoenlijk te kunnen eten, dat moest natuurlijk even gedaan worden. Na de boodschappen even langs de kapper geweest om mijn haar weer wat korter te krijgen. Zodat het langer dan 6 mm is ga je namelijk heel erg de groeven van mijn helm permanent in mijn haar zien. Dat is natuurlijk niks, dus elke transfer terug naar 2 mm.

Na de knipper (scheerder) zijn wij gaan e-mailen. Ik had net mijn e-mail naar de zendingspresident geschreven toen de stroom uitviel L. Toen alles weer opstartte moesten wij een eeuwigheid wachten totdat de server weer on-line kwam om te kunnen internetten.

Na P-day even Avinash bezocht, goede les kunnen delen en zijn Tante had een heerlijk rijstgerecht met kokos voor ons klaargemaakt. Die mensen zijn zo aardig voor ons. Ondanks hun Hindoe achtergrond hebben zij ons uitgenodigd om Kerst bij hen te komen
vieren. Als wij niet naar de stad gaan zeg ik daar geen nee tegen!

Zondag 13-12-2009

Voor de eerste keer kerk in Nickerie gehad. Om eerlijk te zijn is het maar schraal hoor. Het kerkgebouw is wel een leuk pand tussen twee hotels in. Het is heel oud, de stoelen staan naast muren met scheuren en gaten erin. Er waren 24 mensen aanwezig waarvan er 7 onderzoekers waren. Er zijn 3 melchizedekse priesterschapdragers waarvan 2 actief zijn. Dat zijn de gemeentepresident en zijn 1e raadgever. Gelukkig hebben wij zo een 4 broeders die zich voorbereiden om het melchizedekse priesterschap te krijgen. Beide MP dragers gaven een toespraak, vlak voor de tussenlofzang kondigde de gemeentepresident plots aan dat mijn collega en ik de slotsprekers zouden zijn. Leuk, zoveel tijd (3 minuten) om te bedenken waarover ik ga spreken J Gelukkig is met de Geest alles mogelijk. (Zie moroni 10:6-10) en heb ik 15 minuten gesproken over hoe de leden zichzelf en de kerk kunnen versterken. Dat is precies waar wij ons nu veel sterker op gaan focussen, de leden sterk maken en ook inactieve leden terugbrengen.

De zondagschool was best goed. Zuster Anette gaf die les, het is de derde les in het Evangelie beginselen handboek, over Jezus Christus.
Andrew ontving van president Emanuelson het Aaronische priesterschap en werd geordend tot priester. Dat was een mooie en goede gebeurtenis voor deze kleine gemeente. Andrew is 18 jaar oud en is zich volop aan het voorbereiden op het Melchizedekse priesterschap. Het enige is dat hij misschien over een paar maanden naar New York gaat vertrekken om daar naar een muziekschool te gaan.

De kerk hier heeft maar 2 uurtjes, avondmaalsvergadering en zondagschool. Er zijn gewoonweg niet genoeg mensen om te splitsen voor het 3e uur. Hopelijk kunnen wij daar binnenkort verandering in brengen.

Na de kerk hebben wij gelunched bij president Emanuelson en zijn familie. Er waren een paar gasten omdat zij de verjaardag van een van hun kinderen vierden. Het eten was lekker, pindasoep met een rijstgerecht met kip en groenten. Na het eten raakte elder Croese in gesprek met zuster Emanuelson en ik viel bijna een half uur in slaap in mijn stoel L, gelukkig zaten al de gasten buiten en wij binnen.

Wij moesten nog even langs huis want elder Croese was iets vergeten. Gelukkig wonen wij midden in ons werkgebied dus dat was geen probleem.

Wij zijn nog even langs Andrew, Andrea en Amanda geweest waar wij een goede boodschap over de boom des levens konden geven. Wij hebben hen de opdracht gegeven om zelf die in het Boek van Mormon verder te lezen en uit te tekenen op papiers.

Ook langs Avinash geweest. Hij is een onderzoeker van 18 jaar oud. Ik heb eerlijk waar nog nooit een onderzoeker van de kerk gezien die zoveel in het Boek van Mormon leest. Het heeft echt wat met hem gedaan en hij wil graag gedoopt worden. Deze ochtend was hij voor het eerst in de kerk en hij vond het heel mooi. Wij hebben over het plan van zaligheid gesproken. Hij stelde goede vragen en begreep het daardoor heel goed. Geweldig om iemand zo veel vooruitgang te zien maken.
Ik begin nu te wennen aan dit gebied. Het is heel erg recht toe, recht aan, wat oriëntatie vrij makkelijk maakt. Zo een verandering met de stad, waar het zo druk is. Net buiten het centrumpje vind je al de uitgestrekte rijstvelden met daarachter niets dan jungle. Nu snap ik waarom iedereen dit het mooiste gebied noemt!

Zaterdag 12-12-2009

Het was een hele drukke dag vandaag. Veel afspraken gehad, helaas vielen er wel weer veel uit. Wat ik echt merk hier in Nickerie is dat er duidelijk minder afwisselends gebeurd dan in de stad. Als wij mensen aan het contacteren zijn is het zelden dat zij niet al eens met de zendelingen gesproken hebben en verder is het redelijk compact hier.
Ik moet natuurlijk nog even wennen aan de nieuwe situatie hier. Iedereen die hier is geweest zegt dat dit veruit het beste/leukste gebied van hun zending is geweest. Ik kan wel zien waarom, het is hier prachtig en de mensen zijn veel minder lastig dan in de stad. Toch is een nadeel dat wij ver van de andere elders af zitten en hen bijna nooit zien.

Wij hebben veel interessante en goede mensen waarmee wij werken. Andrew is een pas gedoopt lid. Hij is 19 jaar oud en komt uit Guyana en heeft Indiaans bloed. Zijn zusje, Andrea en zijn moeder, Amanda, luisteren ook altijd mee en komen altijd mee naar de kerk. Andrea is 16 jaar oud maar mocht niet gedoopt worden van haar vader. Nu is dat een beetje aan het veranderen omdat hun vader de invloed van het evangelie op Andrew ziet en er echt van onder de indruk is. Hopelijk zal hij binnenkort eens naar ons luisteren. Het zou veel voor hun gezin kunnen betekenen want nu is hij het werk altijd dronken. Amanda is een volbloed Indiaanse vrouw, dat is echt cool. Zij mist beide benen van onder de knie maar weet zich alsnog razend snel voort te bewegen. Amerindians onderwijzen is echt gaaf. Dankzij het Boek van Mormon, wat van 600 voor Christus to 400 na Christus door profeten op het Amerikaanse vasteland is geschreven, kunnen zij precies weten waar hun voorouders vandaan kwamen, en hoe gelovig die ooit waren. Een Algemene Autoriteit heeft ooit eens gezegd: “Indians do not have to be taught the foundations of the gospel, they just have to be reminded!”. In het Boek van Mormon, 2 Nephi 30:3-6 profeteert Nephi over deze dagen en hij spreekt specifiek over het Boek van Mormon en de Indianen/Lamanieten.

“Welnu , ik wil nog iets meer profeteren over de Joden en de andere volken. Want wanneer het boek waarover ik gesproken heb, tevoorschijn is gekomen en is geschreven voor de andere volken en wederom in de hoede des Heren verzegeld, zullen er velen zijn die de geschreven woorden geloven; en zij zullen ze tot het overblijfsel van ons nageslacht brengen.

En dan zal het overblijfsel van ons nageslacht kennis van ons hebben, hoe wij uit Jeruzalem zijn gekomen, en dat zij afstammelingen der Joden zijn.

En het evangelie van Jezus Christus zal onder hen verkondigd worden; aldus zullen zij worden teruggebracht tot de kennis van hun vaderen, alsook tot de kennis van Jezus Christus, waarover hun vaderen beschikten.

En dan zullen zij zich verheugen; want zij zullen weten dat het voor hen een zegen uit de hand van God is; en de schellen van duisternis zullen hun van de ogen beginnen te vallen; en er zullen niet vele geslachten onder hen voorbij gaan vooraleer zij een rein en aangenaam volk zijn.”

Hoe dankbaar ben ik wel niet dat ik een onderdeel ben dan die “andere volken” die het nageslacht van Lehi die kennis van hun afkomst kan geven. Dat ik een kleine rol speel in deze prachtige voorspelling van een profeet 600 jaar voor Christus. Het is geweldig om te zien hoe die belofte in vers 6 direct van toepassing is op diegenen die lusiteren en zich laten dopen en geloven in Christus.

Vrijdag 11-12-2009

Eindelijk voelde ik mij wel weer helemaal beter. Redelijk fatsoenlijk geslapen, een goede ochtend gehad met leuke studie en mijn eetlust is weer terug. Veel mensen in de ochtend gecontroleerd, geen een afspraak ging door, wel jammer. Wij hebben kip Hawaï met rijst gemaakt, een heerlijk gerecht door elder Croese verzonnen.

Na de lunch een aantal lessen gedeeld. Iahado is een onderzoeker die heel enthousiast is over het Boek van Mormon, en die ook zeker leest. Helaas doet hij verder niet veel om de waarheid te weten te komen.

Wisnoe Jodha is een onderzoeker die wij gisteren of eergisteren voor het eerst hebben gevonden. Hij komt soms wat vaag over, maar is eigenlijk heel helden en kan goed lezen.
Het probleem is dat hij Hindoe is, zoals 80% van de mensen in Nickerie. Het is soms dus lastig om het belang van onze Heiland Jezus Christus uit te leggen. Maar Wisnoe begrijpt het goed en wil graag weten of dit de ware kerk is.

’s Avonds hadden wij een filmavond in de kerk. Niet veel mensen kwamen opdagen maar voor diegene die er wel waren was het heel mooi. Wij keken naar de zondagochtend sessie van de 2007 oktober conferentie, geloof ik. 4 toespraakjes, maar niet de volle 2 uur.’s Avonds onze contacten gehaald en zo de dag weer afgesloten.

Donderdag 10-12-2009

Een hele slechte nacht gehad, ondanks de nieuwe bedden die hier staan. Ik voelde mij heel erg belabberd, veel wakker geworden en bezoekjes aan het toilet gebracht. Op een gegeven moment op mijn knieën gegaan om de Heer kracht te vragen om mij erdoorheen te slepen. Direct nadat ik “amen” zei was alles weg, gewoon verdwenen, ik voelde niets meer en heb goed geslapen verder, maar wel kort.

Het was wekelijkse planning vandaag, een beetje wat namen waar, ik n og geen gezichten bij ken opgeschreven in mijn planner. Ik had in de ochtend niet veel eetlust maar tegen de middag leek het erop dat mijn maag zich beter voelde, al voelde ik mij nog slecht, dus brood met echte bitterballen gegeten.

Eerlijk gezegd heb ik weinig mee gekregen van de middag. Best een aantal mensen bezocht die vooral elder Croese al kende. Ik voelde mij weer heel erg slecht, was echt zo ziek als een hond. Een paar keer op het punt gestaan om het echt op te geven, maar iets liet mij dan toch weer doorgaan. Tegen de avond toen ik het hardst nodig had voelde ik mij al stukken beter. Maar zodra wij de poort thuis binnenkwamen kwam het weer in volle hevigheid terug. Ik dank de Heer dat ik zoveel kracht heb ontvangen om toch door te blijven gaan om onze doelen te halen.
Nickerie is mooi. Zoals ik gister al zei is het redelijk plat. Ons effectief werkgebied is helemaal niet groot, veel kleiner dan ik gewend was. Dat werkt best prettig, maar het zorgt er ook voor dat je constant dezelfde mensen ziet. De mensen hier zijn lief, wel veel Engels sprekende uit Guyana.

Woensdag 9-12-2009

Laatste nachtje geslapen in het Parbo-Zuid appartement. Op zich best goed geslapen, beetje onrustig met elder Swart naast mij op mijn matras voor 2 personen. Elder Dirkmaat kwam pas om 8:00 uur dus ’s ochtends tijd gehad om de laatste spullen te pakken en nog wat te ontbijten. Elder en zuster Dirkmaat kwamen ons op tijd ophalen. Spullen en mijn fiets direct maar in de pick-up gegooid en vertrokken op die lange rit.

Onderweg kwam elder Dirkmaat er opeens achter dat het zusters Dirkmaat’s verjaardag was L Zij zei “I thought you would never mention it!”, was grappig, en wij hebben een paar liedjes voor haar gezongen.

Deze rit is langer dan die naar Albina, maar toch wel wat afwisselender. Veel “beschaving” of zeg bevolking onderweg. Verder een hoop jungle, af en toe zo een echte jungle rivier en niet veel bijzonders. De weg is niet zo heel slecht dus het wordt al snel saai.

Na zo een 4 uur rijden kwamen wij in Nickerie aan. Veel rijstvelden, heel plat. Het doet mij af en toe aan de polders in Nederland denken, enkel staan daar geen palmbomen in de verte.

Het appartement in Nickerie is mooi. Binnenkort gaan wij zelfs warm water krijgen. Wij wonen in een bovenwoning, precies even groot als ons oude appartement. Er is echt een aparte studeerkamer met Ikea bureautjes. Heerlijk, want studeren aan een eettafel werd altijd zo een rommel. Er is airco in de slaap en studeerkamer en binnenkort ook in de woonkamer. Het woongedeelte is heel ruim, grote keuken met zware eettafel, zithoek met zwarte leren banken en zelfs een televisie! Niet dat wij die mogen gebruiken volgens “de witte bijbel” maar die zat dus bij de prijs inbegrepen.

Nickerie is een groot district, provincie, en dat is officieel ons hele werkgebied. Wij wonen in nieuw Nickerie, oud Nickerie staat onder water. Het is een soort stadje. Er is maar 1 kruispunt met een verkeerslicht, geen lastige bussen die om je oren vliegen en wat mee relaxte mensen. Ons gebied waar wij nu werken is niet zo heel groot en alle wegen zijn heel rechthoekig gemaakt, dus het is heel makkelijk om de weg te vinden hier.
Er is geen fatsoenlijke kaart te vinden van Nickerie. Het enige wat wij hebben is een 10 jaar oude tekening van de wegen van het waterbedrijf en een a4-tje met een tekening van een 3 jaar oud kind van het stadscentrum wat een hotel aan ons gegeven heeft.

Elder Dirkmaat heeft ons mee uit eten genomen naar een hotel-restaurant. Het was wel oke, maar eigenlijk waren wij het erover eens dat een achterbuurt restaurant nog beter eten klaar zou kunnen maken.

Ik begon, nadat de Dirkmaats weg waren, mijn maag echt goed te voelen en echt ziek te worden. Toch dat vlees van gisteren ?!. Wij hebben wel tot 9:00 uur gewerkt, met veel moeite, en mooie lessen kunnen delen. ’s Avonds de wc op 2 manieren omarmd en zo snel mogelijk gaan slapen om mijzelf morgen beter te voelen. Ik heb vandaag echt duidelijk gevoeld dat ik kracht van de Heer heb ontvangen, juist op de momenten dat ik wilde zeggen “Ok, ik kap ermee, ik wil mijn bed in” ging het weer beter. Het was niet makkelijk maar ik heb alles binnen weten te houden tot ’s avonds aan toe, nadat wij thuis waren. Ik merkte echt heel duidelijk dat iets mij erdoorheen sleepte.

Dinsdag 8-12-2009

Direct in de ochtend districtvergadering gehad. Vooral een beetje gesproken over hoe wij de eerste “finding” les het beste kunnen delen met de mensen hier in Suriname. Dit was heel erg opbouwend omdat ik toch denk dat ik er wat duidelijker les door kan geven.

Na districtsvergadering zijn Elder Mecham en ik, aangezien het onze laatste dag samen is, naar Burger King gegaan om ons gespaarde geld uit te geven. Voor het eerst in mijn leven de “tripple whopper” gesteld, het grootste ding wat zij hebben. Natuurlijk een supersize menu. Het was leuk, en er waren nog wat andere zendelingen bij. Wij zijn met de bus naar huis gegaan, daar bijna direct de fiets weer gepakt en op weg gegaan om mensen te bezoeken.

Allereerst langs Karel en Rossel gegaan, waar wij een goede en duidelijke les over het priesterschap hebben gedeeld. Nog een paar dingen voor hun achtergelaten zodat zij vooruitgang kunnen blijven maken. Als hun moeder niet over de scheef gaat dan gaat het zeker goed komen.

Direct na Karel en Rossel naar zuster Williams gefietst. Die kwam net thuis, maar ontving ons toch. Mosiah 2:41 met haar gedeeld, wat een hele mooie schrifttekst is over volharden. Die even uitgeplozen en een sterk getuigenis gedeeld. Zij heeft net een roeping in het jeugdwerk gekregen dus dat is absoluut geweldig.

Heel even langs de Selings geweest om even gedag te zeggen en zo ook door naar Meredith. Die had niet veel tijd, en wij liepen ook al achter op schema, dus een hele korte les gedeeld en haar aangespoord om naar de doop toe te blijven werken en nooit op te geven.

Direct daarna naar onze lunchafspraak met zuster Chung gegaan. Die had weer een enorm bord met een heerlijk Chinees gerecht klaargemaakt voor ons.
Helaas was het vlees dat zij ons vrijdag liet zien, vandaag een beetje bedorven geraakt. Het smaakte wel goed maar toen ik een stukje had, dat nog een beetje rauw was ging ik bijna over mijn nek. Hopen maar dat ik mij goed blijf voelen. Zuster Chung ga ik echt missen. Elke vrijdag daar komen om te werken en te eten. Het is zo een lief persoon, echt geweldig. Maar ik zal haar nog wel eens zien.
Zuster Tante Mieke was daarna aan de beurt. Zij had een ovenschotel met pasta en rosbief gemaakt. Ik heb maar een beleefde hoeveelheid gegeten om haar niet te beledigen. Samen even een foto gemaakt. Wij konden niet al te lang blijven, want om 18:30 was het afscheidsfeestje van elder Muse, Kinghorn (koning toeter), Pence (gaat zijn laatste 3 weken naar Trinidad) en Ash. Een grote klap voor de zone, aangezien er nog geen vervangingen voor deze 4 zijn, die zitten in Amerika op hun visa te wachten. 2 gebieden worden gesloten totdat er weer genoeg zendelingen zijn. Het afscheidsfeestje was leuk, een vol bord met Roti gegeten., echt bizar veel gegeten vandaag, en toch zelfs ook een beetje gedag gezegd omdat ik naar Nickerie ga, ver weg van alle andere zendelingen. ’s Nachts logeerde elder Croese en Swart (Mechams nieuwe collega) bij ons, morgenochtend vertrekken wij, elder Croese en ik, met de Dirkmaats naar de westelijke uithoek van Suriname.

Maandag 7-12-2009

Best eens een goede P-day gehad. Veel op kunnen ruimen en zelfs een beetje gepakt aangezien ik woensdag ochtend naar Nickerie ga.

Elder Mecham en ik hebben deze transfer al ons kleingeld op zitten sparen zodat wij op het eind uitgebreid uit eten konden. Dat is aardig gelukt, 65 SRD, omgerekende maar 15 Euro, toch kunnen wij hier met 7.50 SRD per persoon heel goed eten. Al dat kleingeld hebben wij omgewisseld voor papiergeld bij het cyberspace-cafe. Waar wij altijd e-mailen. Helaas zat het daar aardig vol, dus eerst boodschapjes gedaan, mijn was gestart en nog een brief geschreven voordat wij weer teruggingen om te e-mailen.

Om 18:00 direct naar president Gefferie gefietst om de doopkaart van Ronald te laten tekenen, daarna even naar Jenny geweest om afscheid te nemen en zo ook naar Anette. Verder heel erg weinig bijzonders meegemaakt vandaag.

Zondag 06-12-2009

De kerk was goed! Ronald was er sterker dan ooit, hij is door mij bevestigd en heeft de Heilige Geest ontvangen. Direct tijdens de priesterschap heeft hij al met president Gefferie gesproken over een zending en vele andere dingen. President Gefferie heeft hem echt een beetje onder zijn hoede genomen en daar ben ik echt blij mee.
Verder werden er nog twee andere mensen bevestigd, dopelingen van Mander, en was er een absoluut record aantal van 73 mensen in de kerk! Dat maakt de mindere “nummers” van deze week toch wel beter. Wij hadden 4 onderzoekers in de kerk, echt super dus.

Wij hebben bij de Wangsa’s gelunched samen met nog wat andere zendelingen en nog even langs huis geweest om wat dingen op te halen.

Helaas ging de rest van de dag weer wat stroever. Ik had wat afspraken die niet doorgingen omdat eentje net gebeld was om een lijk ergens op te halen, gave baan, en de andere gewoon een vals adres had opgegeven.
Een ander had afgebeld, andere lagen ziek in bed enzovoort.

Wel even bij Karel en Rossel langs geweest om hun DVD speler te repareren. Soort van gelukt, ik kon het niet compleet fixen maar ze kunnen weer films kijken.

Ook nog even bij Ronald langs geweest om afscheid te nemen omdat ik woensdag al naar Nickerie ga. Hij is van plan om bij de volgende zoneconferentie te zijn, dus daar zullen wij elkaar weerzien.

Wel weer een leuke ervaring gehad. Wij waren druk mensen aan het contacteren, dus met de fiets bij iemand stoppen en aanspreken, toen ik een man mijn richting op zag lopen.
Ik besloot hem aan te spreken en hij stopte om mijn hand te schudden. Opeens springt er een vent achter een auto vandaan en bespringt al roepend mijn contact met een mes.
Er was een korte worsteling vlak bij mij, en ik dacht gewoon “wie er overblijft, die contacteer ik”. Wel mijn contact wist zich vrij te worstelen en vluchtte weg. De “moordenaar” bleef staan. Nog met het mes in zijn hand vroeg ik, “Hey broeder, kunnen wij even praten?” Hij probeerde in paniek uit te leggen wat er aan de hand was en waarom hij dit had gedaan. Ik praatte gewoon rustig tegen hem, liet hem het mes wegsteken en zorgde ervoor dat de situatie wat kalmeerde. Wat bleek, die gozer die ik contacteerde werkte voor een krant. Die krant had blijkbaar dingen over de “moordenaar” geschreven, zaken zoals dat hij een pedofiel zou zijn enzovoort. Die “moordenaar”, Imero, had geprobeerd met hen te praten maar zij gingen gewoon door met de publicaties over zijn persoon. Dit heeft hem uiteindelijk tot deze wanhoopsdaad gedreven.
Ik heb toen even over naastenliefde en Jezus Christus met hem gesproken. Als er iemand het voorbeeld van geduld was, was Hij het wel. Ik heb hem gecontacteerd om eens wat meer daarover uit te leggen. Na dit alles zei hij letterlijk “Ik wilde hem niet vermoorden, maar als jullie hier niet waren geweest had ik het waarschijnlijk wel gedaan”.
Nou hoop ik alleen maar dat die krantengozer ons niet in verband gaat brengen met die “moordenaar”. Dat zou wel balen zijn als mensen dat over ons zouden gaan geloven. Maar ach, ik wel weer een contact J

Dat was het wel weer voor vandaag. Deze week is echt voorbij gevolgen, ongelooflijk. Ik zal nu morgen eindelijk deze brief eens gaan posten !

Zaterdag 05-12-2009

Eindelijk is het sinterklaas en mag ik vandaag mijn doos met cadeaus uit Nederland uitpakken. Daar heb ik natuurlijk nog wel even mee gewacht. Ik heb het niet direct ’s ochtends gedaan, dat zou de sfeer verpesten natuurlijk J

Eindelijk eens een goede collegaschapsstudie kunnen doen, veel vorderingstaten over onderzoekers in kunnen vullen en elder Mecham met de kaart wat dingen geleerd. Hij kent het gebied nog helemaal niet en heeft maar 4 dagen om het te leren voordat ik weg ben.

Na de studies direct naar Jenny, Pamela en Nelda geweest waar wij gewoon een korte opbouwende gedachte hebben gedeeld.

Wij gingen op zoek naar nieuwe onderzoekers maar hadden niet super veel succes daarmee. Sterker nog, deze week lijken al die nieuwe onderzoekers een beetje in de soep te lopen, veel mensen zijn niet thuis of bestaan gewoon helemaal niet, hoeveel wij er ook checken, echt irritant.

Wij stonden bij weer zo een geval en de neef deed open. Die mensen die wij moesten hebben waren druk bezig dus wij konden later terugkomen. Opeens begon het me daar toch te stortregenen ;). Wij mochten dus daar even schuilen, en dat was natuurlijk een mooie kans om die neef even te contacteren.

Omdat het vastenweekend is en ik vanavond dus niks kan eten heb ik tijdens de lunch sinterklaas gevierd. Onderweg naar ons appartement was ik al non-stop sinterklaasliedjes aan het zingen. Mijn collega vond het maar erg racistisch met die “zwarte piet”, maarr hé, als zij hier allemaal “bukara” naar mij mogen roepen dan ma ik over zwarte piet zingen J

Het was geweldig, had echt even heimwee naar huis toen ik bezig was die gedichten voor te lezen en de pakjes open te maken. Ik kan de gevoelens die ik erbij had niet onder woorden brengen, het is echt heerlijk om zo iets persoonlijks, zover weg te krijgen.

De cadeaus waren echt heel leuk. En zo lekker! Veel van die dingen zijn hier inderdaad enkel moeilijk of helemaal niet te krijgen. Die fietsbel is de briljantse uitvinding sinds het wiel en die zit dus nu ook mooi op mijn fiets en iedereen krijgt hem te horen, vraag mijn collega maar, die wordt er gek van J

Deze brief schrijf ik nu met de Parker pen van oma, die echt heerlijk schrijft. Ik zal hem vooral voor brieven schrijven houden want ik ben echt bang om hem kwijt te maken op straat. Ik ben echt oneindig dankbaar, dit was echt een geweldige morele boost in een week die niet vlot verliep. Bedankt lieve familie! Ik hou heel veel van jullie.

Wel, de rest van de dag schoot, zoals deze hele week eigenlijk, niet zo heel erg op. Toch wel een hele goede en vooral duidelijke les kunnen geven bij Henk en zijn familie.
Helaas ging voor de 3e keer deze week de geplande ledenlessen niet door, ons nummer daarvoor zal wel laag zijn.

Vrijdag 04-12-2009

Gewoon weer zo een dag waarin de tijd vloog en het leek alsof wij niets gedaan kregen.
Het begon al in de ochtend toen wij bijna 20 minuten te laat vertrokken om het doopvont schoon te maken. Ik zeg niet dat ik perfect ben in het op tijd zijn, maar meestal zit ik letterlijk een kwartier op mijn knieën bij de deur te wachten totdat elder Mecham eens klaar is.

Direct na het doopvont schoonmaken en onze persoonlijke studies, naar Ronald gegaan. Ik had gisteravond namelijk een ingeving om hem even te bellen. Toen hij opnam liet hij mij weten dat hij echt net in de stad aangekomen was en dat hij op het punt stond om mij een berichtje te sturen. Ik geloof niet in toeval op zending, het was zeker weten een influistering van de Geest om hem even te bellen. Hij liet mij weten dat het moeilijker dan ooit is geworden. Zijn familie heeft hem onterfd waardoor zijn goede plannen om iets voor zichzelf te beginnen in duigen zijn gevallen. Hij woont nu in een leegstaand huis van zijn Oma in Albina, 2 a 3 uur naar het oosten, vlak bij Frans Guyana. Toch is hij zelfverzekerder dan ooit om bevestigd te worden en om vanaf nu elke week naar de kerk te komen. Wij hebben daar bij hem even gesproken over volharding. Later op de dag heeft ook de gemeentepresident hem gebeld om hem een hart onder de riem te steken.

Daarna naar huis gegaan om ons om te kleden en naar zuster Chung te gaan. Weer een heel stuk van het dak geschilderd daar.

Terwijl wij daar bezig waren kregen wij een telefoontje met de overplaatsingen. Volgende week ga ik naar Nickerie!!! Helmaal naar het westen toe, vlak bij de grens van Guyana. Dat is nog eens wat anders dan de stad. Ik ben benieuwd, ik zal daar werken met Elder Croese, dat is wel leuk. Moet mijn spullen thuis zo langzaamaan maar eens bij elkaar gaan zoeken denk ik zo…

Elder Mecham blijft hier en zal met elder Swart (ook een Nederlander) samen gaan werken. Elder Swart zal de senior collega zijn en hopelijk elder Mecham leren om op tijd te zijn, anders blijven de resultaten kelderen.

Het probleem voor mij is geweest dat elder Mecham heel erg zo een instelling heeft dat hij de “senior” is en het dus voor het zeggen heeft. Daardoor kan ik enkel maar leiden, thuis, door voorbeeld, want in het gebied ben ik de enige die de weg en de onderzoekers kent, in op tijd zijn en zo. Maar zoals vandaag was hij zo extreem laat dat heel de dag in de soep liep.

Na zuster Chung even langs Tante Mieke geweest om even wat te bespreken en daarna terug naar huis gegaan om ons om te kleden.

Tegen de tijd dat wij daar weg gingen was het 18:00 uur, weinig tijd om nog veel gedaan te krijgen dus L. Zelfs contacten is niet gelukt, simpelweg omdat ik onmogelijk in mijn eentje er 10 kan halen, maar mijn collega heeft nog nooit uit zichzelf iemand aangesproken. En o wee als ik er iets over zeg. Ik hou wel van hem hoor, het is een goede knul, maar de samenwerking is niet optimaal. Ik ben ergens dus wel blij dat ik even ergens anders opnieuw kan beginnen. Ik zal daar waarschijnlijk ook wel lang blijven, en dit gebied in de bekwame handen van Elder Swart achter kan laten.

Woensdag 02-12-2009

Om 7:55 werd ik gebeld dat Elder Merto voor de deur stond om met mij naar de vreemdelingendienst te gaan, zodat ik weer wat stempels kan krijgen om weer 2 maanden in het land te blijven. Ik was alweer bijna vergeten dat vandaag de stempels verliepen die ik in Frans Guyana heb gekregen. De vreemdelingendienst was snel gebeurd, heel snel eigenlijk, binnen 20 minuten was ik weer terug thuis en weer legaal in het land voor de komende 2 maanden.

Omdat het wat laat was zijn wij niet meer het doopvont gaan schoonmaken, dat doen wij morgen wel. Na onze studies naar Tante Mieke geweest, dit was natuurlijk gezellig en wij hebben even het hondenhok van de puppy’s schoongemaakt. Echt smerig, gelukkig hadden wij latex handschoenen aan en een zakdoek voor mijn neus gebonden. Toch zat die stank achteraf overal in, verschrikkelijk hoor. Maar goed, wij hebben er een oude zuster weer blij mee gemaakt.

Thuis even snel gelunched en wat contacten en verwijzingen opgeschreven om te bezoeken. Niet veel, of eigenlijk geen een waren echt of thuis, maar ja, volgende keer beter.

Wij hebben een les gedeeld bij Karel en Rossel. Hun moeder heeft net een baan gevonden dus daar was ik zeker blij voor.
Zuster Tante Mieke had al gezegd dat hun moeder misschien wel bij haar kon komen schoonmaken maar dat is nu dus niet meer nodig.

Wij hebben een korte staande les gedeeld bij Meredith en een afspraak voor vrijdag gemaakt.

Ook bij Henk en zijn familie langs geweest, daar was het wel druk maar door veel vragen te stellen hebben zij toch veel zelf begrepen over het BVM

Bij Reggie, blinde man, hebben wij een vriend van hem voor het eerst onderwezen, die man begreep veel en was best enthousiast over de boodschap, daar heb ik dus wel goede hoop voor.

Donderdag 03-12-2009

Wow, niet heel veel te vertellen vandaag. Na de wekelijkse planning hebben wij goed gelunched met frietjes, kip-nuggets en zelfgemaakte pindasaus.
Daarna moesten elder Mecham 2 doopgesprekken afnemen. Eentje voor Munder en eentje voor Blauwgrond. Dat koste, inclusief reistijd, bijna 3 uur.

Na de doopgesprekken hadden wij afgesproken om met broeder Nille te werken, maar die kwam niet opdagen. Na lang wachten bleek zijn moeder heel ziek en zijn telefoon kapot.

Wij hebben nog geprobeerd wat mensen te bezoeken, maar die vielen door (waren niet thuis dus). Enkel onze contacten gehaald en met dus slechte resultaten terug naar huis gekeerd. L

Dinsdag 01-12-2009

De dag begon met districtsvergadering om 9:00 uur. Daarvoor worden wij altijd door de zoneleiders opgehaald om 8:00 uur. Elder Mecham, die de districtleider is, was helemaal vergeten dat hij vergadering had en heeft een mooie geïmproviseerde les gegeven. Het ging over effectieve doelen stellen.

Na die vergadering hebben wij een training gekregen om met de nieuwe website 40daystozion.com te werken. Deze website is om pasgedoopte mensen compleet up-to-date te houden en om te zorgen dat zij alles krijgen en doen wat nodig is. Allemaal om hen actief te houden, echt geweldig!. Elke pas gedoopt heeft er zijn eigen “profiel”. Wij als zendelingen kunnen daar precies zien en updaten welke lessen nog gegeven moeten worden, of er een roeping is enzovoort. Zo wordt het samenwerken met de gemeente om iemand actief te houden wel makkelijker.

Wij hebben bij de Burger King gelunched, was natuurlijk best lekker en goed om wat aan te komen, want volgens mij begin ik wel wat af te vallen.

’s Middags op pad gegaan en goede lessen gedeeld bij Esmeralda, de familie Snow en zuster Franklin. Ik had een hele lijst met adressen van mensen maar die bleken of vals of ze waren niet thuis. Toch een hoop verwijzingen gecontacteerd.

Wij hebben een nieuwe ledenles gegeven bij zuster Williams. Vooral wat vragen beantwoord en een beetje over tiende gesproken.

Ook bij de Selings geweest. Margaritha is terug naar het binnenland omdat zij school niets vond, misschien maar goed dat zij niet gedoopt is.Wij hadden nog veel tijd nodig gehad om haar alles te helpen begrijpen.

Maandag 30-11-2009

Het is weer voorbereidingsdag. In de ochtenduren zijn wij weer gaan sporten in Blauwgrond. Ik heb een potje voetbal meegespeeld en wat schaak gespeeld tegen elder Vernes. Dat voetbal ging wat mij betreft veels te lang door. Toen wij eenmaal thuis waren met 2 grote kuipen en 4 ladingen kokend water een soort van bad gemaakt, warm, omdat ik daar echt even aan toe was.

Het regende best hard gedurende een lange tijd, zodra het wat minder werd, naar het cybercafe geweest om te e-mailen.

Hierna een of ander enorm groen pompoen-komkommer-courgette-watermeloen ding geplukt om naar de moeder van Karel en Rossel te brengen omdat zo een ding blijkbaar eetbaar is. Nog redelijk uitgebreide boodschappen gedaan. Thuis nog een wasje gedraaid en wij moesten alweer zendingswerk doen.

Als eerste naar Henk gegaan waar wij de herstelling hebben gekeken. Dit keer zat zijn moeder en heel het gezin erbij, die dus allemaal meekeken. De film dus mee in een leuke les geknoopt en hen direct uitgenodigd om gedoopt te worden als wij weten dat het waar is, dat werd dus best wel goed ontvangen J De moeder was heel enthousiast maar studeert nog met Jehova’s getuigen. Toch hebben die haar nog niet genoeg geïndoctrineerd dat zij gelooft dat God geen antwoorden meer kan geven, dus ik denk zo dat het wel goed komt.

Wij zijn nog snel even bij zuster Williams geweest om snel een les met haar en haar nicht te delen over de verzoening.Verder onze contacten gehaald en echt op de seconde af op tijd binnen gekomen

Zondag 29-11-2009

’s Ochtends in de kerk had ik een toespraak over nederigheid. Gepast onderwerp voor mijzelf want er was maar 1 onderzoeker op komen dagen. Dat zat er ook wel in na een week die niet zo geweldig was. Elder Lake en ik gaven, zoals nu gebruikelijk is, weer de Engelse zondagsschoolles. Wij hebben zulke leuke mensen daarin, en de lessen zijn echt goed. Heel opbouwend altijd, ook voor mijzelf.

Na de kerk thuis gelunched en op pad gegaan, na even de ketting van mijn fiets strak getrokken te hebben. Het eerste gingen wij naar zuster Meredith waar wij de Herstelling film hebben gekeken. Daar nog een korte les aan geknoopt en een doop uitnodiging gegeven voor de 19e december. Die werd zonder veel twijfel aangenomen want zij voelt echt heel sterk dat het goed is. Zij heeft hele bijzondere ervaringen met het Boek van Mormon te lezen gehad.

Na deze zuster naar zuster Franklin geweest. Die is echt een verhaal apart. Zendelingen uit een ander gebied zijn begonnen om haar te onderwijzen voordat zij hierheen verhuisde. Zij wist de zendelingen compleet te verbazen toen zij zelf over het Boek van Mormon begon. Dat het een goed boek was om dingen die onduidelijk zijn geworden in de Bijbel weer duidelijk te maken en dat wij hierdoor kunnen weten dat dit de ware kerk is.
De zendelingen vroegen natuurlijk direct wie haar dat verteld heeft en of zij al eens met zendelingen heeft gesproken. Haar antwoord was vrij simpel. “Een man in een gewaad heeft het in een droom aan mij verteld”. Wel wij onderwijzen haar nu, Zij is een hele lieve zuster maar heeft af en toe dromen waar ik zo mijn vraagtekens bij heb. Eens uitzoeken of het wel goed is.

Verder nog een paar mensen bezocht en in een hevige regenbui onze contacten gehaald. Ik ben niet super tevreden over deze week, volgende week zal beter moeten gaan, veel beter!

Zaterdag 28-11-2009

Helemaal niet zo een bijzondere dag gehad. Viel best tegen eigenlijk. ’s Ochtends het doopvont schoongemaakt en direct doorgegaan naar zuster Sheung. Daar begon het te regenen dus meer in een hangmat gelegen dan daadwerkelijk geschilderd. Natuurlijk weer een grote maaltijd gehad. Dat was wel lekker.

Veel mensen gechecked, en veel niet thuis. Richardo heeft zijn zoon van 22 jaar verloren bij een brommer ongeluk, dat is best zwaar voor hem, na de begrafenis komen wij terug en zullen wij het over het plan van zaligheid hebben.

Bij Karel en Rossel geweest. Zij gaan morgen naar hun grootouders toe, hopelijk zal dat uitsluitsel geven over hun doop.

Het beste van de dag is dat wij even bij Niles zijn geweest. Hij zou op zending gaan naar Guyana maar dat is even uitgesteld. Wij hebben samen de herstelling film bekeken en even over verschillende zaken gesproken. Dat was echt heel erg goed. Hij wil graag nog op zending, begrijpt echt veel en heeft een sterk getuigenis.

Na Niles in een noodvaart onze contacten gehaald. Ik zou trouwens beter moeten zijn in het daadwerkelijk contacteren van die contacten. Loop bijna 2 transfers achter daarmee.

Maar goed, vandaag liep alles dus een beetje uit waardoor wij niet zo super veel konden doen als dat ik wilde doen. De dag vond ik daardoor wat minder geslaagd. Helaas gaat het de hele week al zo slecht.

Vrijdag 27-11-2009

Omdat wij Ronald gisteren tegen gekomen zijn hebben wij vandaag direct even tijd vrijgemaakt om hem te bezoeken. Alles is goed met hem, hij doet echt zijn best om vol te houden ook al is het enorm moeilijk om hem heen.

Wij zijn direct na hem weer terug naar huis gegaan om onze wekelijkse planning te houden, waarna wij weer eens gefrituurd hebben om een beetje op gewicht te blijven.

Wij hebben heel wat mensen bezocht vandaag. Het leukste was hoe zuster Meredith haar nichtje ons liet roepen terwijl wij bij een andere onderzoeker aan de overkant waren. Zij had het hoofdstuk in het Boek van Mormon (3 Nephi) wel 3 of 4x gelezen en had echt een antwoord op haar gebed ontvangen. Heel bijzonder dus, en zij heeft toegezegd naar de doop toe te willen werken.

Bij de Selings eindelijk met Margaritha kunnen praten en eens uitgevonden wat er nou precies aan de hand is. Wat blijkt nu, President Geffrie heeft tegen zuster Seling, Margaritha’s tante, gezegd dat zij niet gedoopt kon worden omdat zij een vriend heeft ;) Terwijl het gewoon was omdat zij meer in het Boek van Mormon moest lezen. Ik heb het ideee dat hij wat dingen door de war heeft gehaald, maar het heeft ons wel bijna een onderzoekster gekost.
Alles eraan gedaan natuurlijk om het recht te zetten. Wel jammer dat het zo moest gaan. Zuster Seling is namelijk boos op Margaritha geworden en wil nog steeds niet geloven dat zij geen vriend heeft. Vandaar dat Margaritha haar rug naar ons had toegekeerd. Gelukkig is het nu wel beter.

Verder is er niet veel bijzonders gebeurd eigenlijk.

Donderdag 26-11-2009

Voor de Amerikanen was het vandaag Thanksgiving. Dat werd natuurlijk gevierd met een enorm feestje bij de Salijo’s thuis. Iedereen had een specifieke taak gekregen om iets te maken of mee te nemen. Ikzelf moest een dessert maken dus ik had maar weer een enorme 3 liters kan gemaakt met Oma’s vruchtenbowl.

Wij begonnen ’s ochtends om 10:00 uur al zodat wij nog gewoon konden werken in de rest van de dag. Het was echt heel leuk en gezellig!
Er was veel eten, 2 kalkoenen, kip, aardappelpuree, jus enzovoort. Alle zendelingen, behalve Nickerie, waren er om hier van mee te genieten. Wij waren al klaar om 1:00 uur maar we waren goed gevuld en hadden lekker bijgekletst.

Na het thanksgivingfeestje thuis gebracht door de zoneleiders en weer op pad gegaan naar ons gebied.

Eerst direct langs Karel en Rossel gegaan en heel direct een les met hun moeder gedeeld. Die wil de jongens wel laten dopen maar vindt toch dat ze het eerst nog even aan de natuurlijke vader en haar eigen ouders moet vragen. Ben benieuwd hoe dat afloopt. Zij zullen dus waarschijnlijk niet gedoopt worden dit komende weekend.

Margaritha, eveneens niet, zij had wel de film meegekeken maar wil niet meer met ons praten. Het is jammer, misschien een beetje kinderachtig, maar haar eigen keus. Gerdina, haar nicht, daarin tegen heeft de film gelijk 2x bekeken en wil nu wel naar de doop toewerken. Waar er een deur dichtgaat is er dus weer een andere opengegaan.

Het begon echt enorm hard te regenen en wij kwamen door en door nat bij Meredith aan. Die had visite gekregen dus wij hebben daar even kunnen schuilen en zijn weer verdergegaan.

Na wat contacten hebben wij Ronald, door een toeval, weer gevonden. Hij is speciaal naar de stad gekomen om naar de kerk te gaan op zondag. Wat hij ons vertelde schokte mij wel, heel zijn familie is nu achter zijn rug om aan het roddelen over het feit dat hij bij een sekte hoort enzo, echt niet leuk. Hij krijgt zoveel voor zijn kiezen, het is niet normaal. Maar zoals ik al zei, de Heer heeft zeker weten een bijzondere roeping voor hem in het leven. Vandaar dat de tegenstander harder trekt dan normaal.

Mander moest een doopgesprek hebben wat elder Mecham heeft afgenomen. Ondertussen hebben wij, elders Lake, Muse en mijzelf, nog even wat mensen gecontacteerd. Het doopgesprek was goed en wij zijn richting huis gegaan.

Er was een ongeluk gebeurd met 2 auto’s en een man vroeg of wij de politie konden bellen. Helaas kwamen wij er achter dat onze telefoon een beetje kapot was en dat dus niet kon. Gelukkig kwam er iemand anders helpen.

Ik heb even met die chauffeur gesproken en hij vertelde hoe gisteren zijn auto en vele andere dingen, ook zijn telefoon, gestolen waren uit zijn huis en dat hij nu dit weer had. Hij was er echt niet happy mee maar wilde graag dat wij langs zouden komen. Zo was er toch weer een lichtpuntje.

De aanrijding was trouwens ergens anders gebeurd, maar de Chinese bestuurder van de andere wagen was snel doorgereden. Onze man is er achteraan gegaan en heeft hem klen gereden. Toen hen daar stonden te wachten op de politie heeft die Chinese man zijn “vrienden” gebeld die opeens aankwamen en zich ermee bemoeiden. Gelukkig was alles wel onder controle en konden wij snel naar haar door gaan.

Woensdag 25-11-2009

Deze ochtend hadden wij een goede collegaschaps studie waar ik een goed lesplan had gemaakt om te gebruiken voor Karel en Rossel.

Allereerst gingen wij naar zuster Tante Mieke om wat dienstbetoon te doen. Een paar levensgevaarlijke stoelen verstevigd, een bed in elkaar gezet en gelunched. Een leuk begin van de dag dus.
Hierna zijn wij direct naar Karel en Rossel gegaan waar wij een krachtige les hebben gedeeld. Helaas kon hun moeder er niet de hele tijd bij zijn. Ik heb schriftteksten met vragen aan Karel gegeven, met de opdracht om die samen met hun moeder te lezen en er over te praten.

Ons halve gebied doorgefietst op zoek naar een onderzoeker die thuis was. Het is namelijk “onafhankelijkheidsdag” van Nederland. Groot feest overal, apart want die onafhankelijkheid heeft hen niet bepaald veel gebracht ;(
Wat mij betreft zou het een rouwdag moeten zijn. Gelukkig heb ik ook met mensen gesproken die er precies zo over dachten.

Even een lesje gedeeld bij Pamela, Jenny en Nelda over de weg die God heeft voorbereidt voor ons allemaal.

Bij de Selings was enkel Gerdina thuis, ik kwam te weten dat zij gisteren met hen allen de film hebben gekeken en dat het nogal een indruk heeft achtergelaten. Gerdina wilde hem nog niet teruggeven maar zelf nog 1x bekijken.. Zij is ooit bijna gedoopt maar haakte af omdat zij een vriend had. Zij zei dat die film haar echt ontroerde en het verlangen gaf gedoopt te worden.

Als laatste zijn wij langs Evita geweest waar wij de bijzondere Boek van Mormon les hebben gedeeld. Dat viel zeker in goede aarde, ik hoop dat wij daar snel terug kunnen komen en veel succes zullen zien.

Nog even contacten afgemaakt en weer naar huis gegaan waar wij de dag weer goed hebben afgesloten.

Dinsdag 24-11-2009

Het was ’s morgens districtsvergadering waar wij nog even goed over de tips van afgelopen weken hebben gesproken. Ook even de toespraak gelezen van Jeffrey R. Holland van de laatste conferentie over het Boek van Mormon. Echt een geweldig geestelijke boodschap en zo krachtig.

Na de districtsvergadering bij “Dumplings” gegeten, een mooi chique restaurantje op de binnenplaats van een Chinees huis. Heel authentiek en echt een oase van rust, heel mooi en lekker chinees gegeten.

Eenmaal thuisgebracht door de zoneleiders, is elder Mecham zijn fiets gaan repareren en dat heeft weer ruim een uur gekost en ik ben wat mensen gaan bellen om hen uit te nodigen voor een filmavond in de kerk vanavond.

Toen elder Mecham eenmaal klaar was zijn wij naar Karel en Rossel geweest. Daar hebben wij voorgesteld om hen te helpen met hun huis wat zij aan het bouwen zijn. Die hulp was van harte welkom, moeder was er echt heel blij mee. Dat gaat dus een dienstbetoon project worden zodra zij materiaal hebben om mee te werken.

Ik had wat verontrustends gehoord bij de Selings aan de telefoon, dus wij zijn na Karel en Rossel even daarheen gefietst. Zodra Margaritha ons zag ging zij naar binnen en wilde zij niet meer met ons spreken. Ik heb de “Herstelling” DVD aan haar nicht gegeven met de opdracht om die samen te kijken want veel meer konden wij niet doen. Ik deed dat onder gebed dus hopelijk zal het wat effect hebben.
(Ik heb trouwens het idee dat dit alles op een groot misverstand berust.)

Terug naar Karel en Rossel gefietst en hen opgehaald voor de filmavond. Samen met de bus daarheen gegaan, naar de kerk dus. Bij de kerk hebben wij nog wat contacting gedaan en omdat men “The RM” keken konden wij ook mee kijken. Die film krijgt toch wel wat meer betekenis als je op zending bent hoor J

Wij hadden 2 pas gedoopten en 3 onderzoekers daar aanwezig, zij vonden het allemaal wel leuk, de jongens vonden het geweldig.
Terug naar het huis van Karel en Rossel gegaan, onze fietsen gepakt en nog even gecontacteerd waarna wij naar huis zijn gegaan en de dag hebben beëindigd.