Laatste nachtje geslapen in het Parbo-Zuid appartement. Op zich best goed geslapen, beetje onrustig met elder Swart naast mij op mijn matras voor 2 personen. Elder Dirkmaat kwam pas om 8:00 uur dus ’s ochtends tijd gehad om de laatste spullen te pakken en nog wat te ontbijten. Elder en zuster Dirkmaat kwamen ons op tijd ophalen. Spullen en mijn fiets direct maar in de pick-up gegooid en vertrokken op die lange rit.
Onderweg kwam elder Dirkmaat er opeens achter dat het zusters Dirkmaat’s verjaardag was L Zij zei “I thought you would never mention it!”, was grappig, en wij hebben een paar liedjes voor haar gezongen.
Deze rit is langer dan die naar Albina, maar toch wel wat afwisselender. Veel “beschaving” of zeg bevolking onderweg. Verder een hoop jungle, af en toe zo een echte jungle rivier en niet veel bijzonders. De weg is niet zo heel slecht dus het wordt al snel saai.
Na zo een 4 uur rijden kwamen wij in Nickerie aan. Veel rijstvelden, heel plat. Het doet mij af en toe aan de polders in Nederland denken, enkel staan daar geen palmbomen in de verte.
Het appartement in Nickerie is mooi. Binnenkort gaan wij zelfs warm water krijgen. Wij wonen in een bovenwoning, precies even groot als ons oude appartement. Er is echt een aparte studeerkamer met Ikea bureautjes. Heerlijk, want studeren aan een eettafel werd altijd zo een rommel. Er is airco in de slaap en studeerkamer en binnenkort ook in de woonkamer. Het woongedeelte is heel ruim, grote keuken met zware eettafel, zithoek met zwarte leren banken en zelfs een televisie! Niet dat wij die mogen gebruiken volgens “de witte bijbel” maar die zat dus bij de prijs inbegrepen.
Nickerie is een groot district, provincie, en dat is officieel ons hele werkgebied. Wij wonen in nieuw Nickerie, oud Nickerie staat onder water. Het is een soort stadje. Er is maar 1 kruispunt met een verkeerslicht, geen lastige bussen die om je oren vliegen en wat mee relaxte mensen. Ons gebied waar wij nu werken is niet zo heel groot en alle wegen zijn heel rechthoekig gemaakt, dus het is heel makkelijk om de weg te vinden hier.
Er is geen fatsoenlijke kaart te vinden van Nickerie. Het enige wat wij hebben is een 10 jaar oude tekening van de wegen van het waterbedrijf en een a4-tje met een tekening van een 3 jaar oud kind van het stadscentrum wat een hotel aan ons gegeven heeft.
Elder Dirkmaat heeft ons mee uit eten genomen naar een hotel-restaurant. Het was wel oke, maar eigenlijk waren wij het erover eens dat een achterbuurt restaurant nog beter eten klaar zou kunnen maken.
Ik begon, nadat de Dirkmaats weg waren, mijn maag echt goed te voelen en echt ziek te worden. Toch dat vlees van gisteren ?!. Wij hebben wel tot 9:00 uur gewerkt, met veel moeite, en mooie lessen kunnen delen. ’s Avonds de wc op 2 manieren omarmd en zo snel mogelijk gaan slapen om mijzelf morgen beter te voelen. Ik heb vandaag echt duidelijk gevoeld dat ik kracht van de Heer heb ontvangen, juist op de momenten dat ik wilde zeggen “Ok, ik kap ermee, ik wil mijn bed in” ging het weer beter. Het was niet makkelijk maar ik heb alles binnen weten te houden tot ’s avonds aan toe, nadat wij thuis waren. Ik merkte echt heel duidelijk dat iets mij erdoorheen sleepte.
Onderweg kwam elder Dirkmaat er opeens achter dat het zusters Dirkmaat’s verjaardag was L Zij zei “I thought you would never mention it!”, was grappig, en wij hebben een paar liedjes voor haar gezongen.
Deze rit is langer dan die naar Albina, maar toch wel wat afwisselender. Veel “beschaving” of zeg bevolking onderweg. Verder een hoop jungle, af en toe zo een echte jungle rivier en niet veel bijzonders. De weg is niet zo heel slecht dus het wordt al snel saai.
Na zo een 4 uur rijden kwamen wij in Nickerie aan. Veel rijstvelden, heel plat. Het doet mij af en toe aan de polders in Nederland denken, enkel staan daar geen palmbomen in de verte.
Het appartement in Nickerie is mooi. Binnenkort gaan wij zelfs warm water krijgen. Wij wonen in een bovenwoning, precies even groot als ons oude appartement. Er is echt een aparte studeerkamer met Ikea bureautjes. Heerlijk, want studeren aan een eettafel werd altijd zo een rommel. Er is airco in de slaap en studeerkamer en binnenkort ook in de woonkamer. Het woongedeelte is heel ruim, grote keuken met zware eettafel, zithoek met zwarte leren banken en zelfs een televisie! Niet dat wij die mogen gebruiken volgens “de witte bijbel” maar die zat dus bij de prijs inbegrepen.
Nickerie is een groot district, provincie, en dat is officieel ons hele werkgebied. Wij wonen in nieuw Nickerie, oud Nickerie staat onder water. Het is een soort stadje. Er is maar 1 kruispunt met een verkeerslicht, geen lastige bussen die om je oren vliegen en wat mee relaxte mensen. Ons gebied waar wij nu werken is niet zo heel groot en alle wegen zijn heel rechthoekig gemaakt, dus het is heel makkelijk om de weg te vinden hier.
Er is geen fatsoenlijke kaart te vinden van Nickerie. Het enige wat wij hebben is een 10 jaar oude tekening van de wegen van het waterbedrijf en een a4-tje met een tekening van een 3 jaar oud kind van het stadscentrum wat een hotel aan ons gegeven heeft.
Elder Dirkmaat heeft ons mee uit eten genomen naar een hotel-restaurant. Het was wel oke, maar eigenlijk waren wij het erover eens dat een achterbuurt restaurant nog beter eten klaar zou kunnen maken.
Ik begon, nadat de Dirkmaats weg waren, mijn maag echt goed te voelen en echt ziek te worden. Toch dat vlees van gisteren ?!. Wij hebben wel tot 9:00 uur gewerkt, met veel moeite, en mooie lessen kunnen delen. ’s Avonds de wc op 2 manieren omarmd en zo snel mogelijk gaan slapen om mijzelf morgen beter te voelen. Ik heb vandaag echt duidelijk gevoeld dat ik kracht van de Heer heb ontvangen, juist op de momenten dat ik wilde zeggen “Ok, ik kap ermee, ik wil mijn bed in” ging het weer beter. Het was niet makkelijk maar ik heb alles binnen weten te houden tot ’s avonds aan toe, nadat wij thuis waren. Ik merkte echt heel duidelijk dat iets mij erdoorheen sleepte.
