Deze week ben ik heel erg gaan achterlopen met mijn dagboek, er is namelijk niet veel gebeurd, omdat elder Mecham ziek was, maar ik zal l de week even beschrijven.
Dinsdag 17 november was nog wel oke, eigenlijk wel goed. Ik gaf een lesje in de districtsvergadering over Mor. 10:4 en 5, en de kracht van die belofte. Wij hebben best een hoop mensen bezocht, Margarita wilde nog gedoopt worden, en ook zuster Petrus.
Woensdag ochtend begon op zich wel goed, bij zuster Tante Mieke wat dienstbetoon gedaan en even langs Karel en Rossel geweest. Daarna moesten wij terug naar huis omdat de Dirkmaats ons op zouden halen. De Dirkmaats hebben een project opgezet om een internaat te moderniseren. Het is 60 jaar oud daar en echt een hol. Ik moest even mee als tolk aangezien de Dirkmaats niet veel Nederlands spreken. Onderweg naar ons appartement,. waar de Dirkmaats stonden te wachten, had ik natuurlijk haast, hard doortrappen dus. Ondanks dat bleef Elder Mecham heel erg achter rijden, ik wist nog niet waarom.
Wij zijn naar dat project geweest, hebben de directrice uitgelegd hoe het zat en waren eigenlijk al vrij snel weer klaar. Eenmaal thuis reden de Dirkmaats net weg en Elder Mecham stond met een vertrokken gezicht naar zijn fiets te kijken. Eindelijk vertelde hij mij wat er aan de hand was, zijn linker teelbal deed zo veel pijn, dat het zelfs uitstraalde naar zijn nieren. Fietsen en lopen deed heel veel pijn, wij hebben de Dirkmaats weer gebeld en wij moesten binnen blijven totdat wij de volgende dag naar het ziekenhuis konden.
Donderdag de 19e november heeft elder Dirkmaat ons naar het ziekenhuis gebracht met een hoop contant geld. Als wij een afspraak hadden moeten maken hadden wij pas in december terecht gekund., maar het deed blijkbaar genoeg pijn om het “handje contantje”te doen. Na even in de rij voor “urologie” te hebben gestaan was het onze beurt.
Toen wij uitlegde wat er aan de hand was vroeg zij of wij een verwijsbriefje van de dokter hadden, anders konden wij niet geholpen worden.. Mijn reactie daarop was “Nee, maar we willen contant betalen”. Ze keek ons even aan, greep de telefoon, sprak even met de dokter, zei letterlijk “Nee, ze zijn twee blanke mannen, van een of andere kerk” en knikt dat wij even konden zitten wachten.
Alles kan hier als je contant betaald. Dat geld gaat dus ook gewoon naar de dokter, niks anders. Wij werden al snel geholpen. Elder Mecham heeft een echo gehad en even later moesten wij naar het lab om een urine test te doen. Dat duurde even omdat mijn collega helemaal niet nodig hoefde. Ik had sl snel door dat het logo van onze kerk levensgroot op alle rolstoelen stond en heb daar dus ook even maar een foto van gemaakt. De kerk heeft duizenden rolstoelen in dit ziekenhuis geleverd. Helemaal gratis.
Waarschijnlijk is er niet veel aan de hand (of aan de !) en komt de pijn door trauma.
Verder niet veel kunnen doen, alleen met de taxi nog naar een paar mensen geweest.
Vrijdag de 20e november was de pijn al minder. Wij zijn naar zuster Chang gefietst om te kijken of het wel ging en hebben daar nog even het dak verder geverfd. Natuurlijk ook weer beloond met veel eten.
Dankzij de ziekte van Elder Mecham liepen wij achter met het doopvont vullen. Dat hebben wij dus na zuster Shung gedaan en koste ruim een uur. Daarna kregen wij de opdracht om te blijven wachten op de Franse Elders, uit Frans Guyana, die bij de kerk aan zouden komen. Dat duurde een eeuwigheid en wij zaten daar in onze vrijetijds kleding. Uiteindelijk kwamen Elder Holtz en elder Dinge zodat elder Holtz en ik de doopgesprekken konden doen en Elder Dinge bij mijn collega kon blijven om op de fransen te wachten. Wij zijn dus snel naar ons huis gegaan zodat ik mij om kon kleden en daarna vertrokken.
Elder Mecham is op de Franse Elders blijven passen samen met elder Dinge. Ik ben tegen de avonduren samen met elder Holtz de doopgesprekken met Margaritha en zuster Petrus gaan doen.
Margaritha was nog niet helemaal klaar omdat zij het Boek van Mormon nog niet echt had gelezen, ook geen stukje zelfs. Maar zuster Petrus was helemaal goed en kan morgen gedoopt worden.De avond was gezellig, met 6 elders in 1 slaapkamer, en eindelijk iemand elder Mecham zien verslaan met schaak
Dinsdag 17 november was nog wel oke, eigenlijk wel goed. Ik gaf een lesje in de districtsvergadering over Mor. 10:4 en 5, en de kracht van die belofte. Wij hebben best een hoop mensen bezocht, Margarita wilde nog gedoopt worden, en ook zuster Petrus.
Woensdag ochtend begon op zich wel goed, bij zuster Tante Mieke wat dienstbetoon gedaan en even langs Karel en Rossel geweest. Daarna moesten wij terug naar huis omdat de Dirkmaats ons op zouden halen. De Dirkmaats hebben een project opgezet om een internaat te moderniseren. Het is 60 jaar oud daar en echt een hol. Ik moest even mee als tolk aangezien de Dirkmaats niet veel Nederlands spreken. Onderweg naar ons appartement,. waar de Dirkmaats stonden te wachten, had ik natuurlijk haast, hard doortrappen dus. Ondanks dat bleef Elder Mecham heel erg achter rijden, ik wist nog niet waarom.
Wij zijn naar dat project geweest, hebben de directrice uitgelegd hoe het zat en waren eigenlijk al vrij snel weer klaar. Eenmaal thuis reden de Dirkmaats net weg en Elder Mecham stond met een vertrokken gezicht naar zijn fiets te kijken. Eindelijk vertelde hij mij wat er aan de hand was, zijn linker teelbal deed zo veel pijn, dat het zelfs uitstraalde naar zijn nieren. Fietsen en lopen deed heel veel pijn, wij hebben de Dirkmaats weer gebeld en wij moesten binnen blijven totdat wij de volgende dag naar het ziekenhuis konden.
Donderdag de 19e november heeft elder Dirkmaat ons naar het ziekenhuis gebracht met een hoop contant geld. Als wij een afspraak hadden moeten maken hadden wij pas in december terecht gekund., maar het deed blijkbaar genoeg pijn om het “handje contantje”te doen. Na even in de rij voor “urologie” te hebben gestaan was het onze beurt.
Toen wij uitlegde wat er aan de hand was vroeg zij of wij een verwijsbriefje van de dokter hadden, anders konden wij niet geholpen worden.. Mijn reactie daarop was “Nee, maar we willen contant betalen”. Ze keek ons even aan, greep de telefoon, sprak even met de dokter, zei letterlijk “Nee, ze zijn twee blanke mannen, van een of andere kerk” en knikt dat wij even konden zitten wachten.
Alles kan hier als je contant betaald. Dat geld gaat dus ook gewoon naar de dokter, niks anders. Wij werden al snel geholpen. Elder Mecham heeft een echo gehad en even later moesten wij naar het lab om een urine test te doen. Dat duurde even omdat mijn collega helemaal niet nodig hoefde. Ik had sl snel door dat het logo van onze kerk levensgroot op alle rolstoelen stond en heb daar dus ook even maar een foto van gemaakt. De kerk heeft duizenden rolstoelen in dit ziekenhuis geleverd. Helemaal gratis.
Waarschijnlijk is er niet veel aan de hand (of aan de !) en komt de pijn door trauma.
Verder niet veel kunnen doen, alleen met de taxi nog naar een paar mensen geweest.
Vrijdag de 20e november was de pijn al minder. Wij zijn naar zuster Chang gefietst om te kijken of het wel ging en hebben daar nog even het dak verder geverfd. Natuurlijk ook weer beloond met veel eten.
Dankzij de ziekte van Elder Mecham liepen wij achter met het doopvont vullen. Dat hebben wij dus na zuster Shung gedaan en koste ruim een uur. Daarna kregen wij de opdracht om te blijven wachten op de Franse Elders, uit Frans Guyana, die bij de kerk aan zouden komen. Dat duurde een eeuwigheid en wij zaten daar in onze vrijetijds kleding. Uiteindelijk kwamen Elder Holtz en elder Dinge zodat elder Holtz en ik de doopgesprekken konden doen en Elder Dinge bij mijn collega kon blijven om op de fransen te wachten. Wij zijn dus snel naar ons huis gegaan zodat ik mij om kon kleden en daarna vertrokken.
Elder Mecham is op de Franse Elders blijven passen samen met elder Dinge. Ik ben tegen de avonduren samen met elder Holtz de doopgesprekken met Margaritha en zuster Petrus gaan doen.
Margaritha was nog niet helemaal klaar omdat zij het Boek van Mormon nog niet echt had gelezen, ook geen stukje zelfs. Maar zuster Petrus was helemaal goed en kan morgen gedoopt worden.De avond was gezellig, met 6 elders in 1 slaapkamer, en eindelijk iemand elder Mecham zien verslaan met schaak
