Woensdag 16-12-2009

Om 5:00 uur opgestaan L om de 4 uur lange rit terug naar Paramaribo te maken. Elder Vernes zette lekker het tempo erin, en heeft ontdekt dat onze bus een kick-down/overdrive heeft, dus dat ging wel rap. Ik lag 1.5 uur te slapen tot een checkpoint van de politie waar ze voertuigen en bagage op drugs controleren. Gelukkig kennen ze ons al goed en konden wij zeer snel weer doorrijden. Om iets van 10:00 uur kwamen wij aan bij de kerk in Paramaribo voor een overdonderende zoneconferentie.

De zoneleider hebben vorige week een zoneleiders conferentie bij de zendingspresident in Trinidad gehad. Daar hebben zij een compleet nieuwe visie voor dit zendingsgebied besproken. De vorige zendingspresident, president Robison, heeft de focus heel erg gelegd op dopen. Er waren weinig gemeentes en weinig leden in het gebied, er moesten dus eerst leden bijkomen om echt iets te maken. Dat heeft gewerkt, er zijn duizenden mensen gedoopt, maar er is slecht 20% van gebleven, en de kerk in de West Indies is gegroeid. Afgelopen jaar kwam dan het punt dat er evenveel leden niet meer op kwamen dagen als dat er leden gedoopt werden. En toen kwam president Gamiette.

President Gamiette heeft vanaf het begin dat hij er was al veranderingen doorgevoerd. Die zorgden er vooral voor dat de dopelingen die wij zouden krijgen een sterker getuigenis hadden dan voorheen. Nu heeft hij een prachtig voorbeeld gegeven over wat wij moeten doen.

De bouw van de Salt Lake tempel heeft 40 jaar geduurd. Na 9 jaar bouwen begonnen de stenen van het fundament scheuren te vertonen. Dit was te gevaarlijk om verder te bouwen. Het fundament was opgebouwd uit redelijk grove stenen van verschillende grootte die met specie aan elkaar waren gemaakt. Door het uitzetten van de specie waren de blokken gescheurd. Er werd besloten dat het hele fundament opnieuw moest worden gelegd, alle blokken volgens dezelfde specifieke afmetingen, zodat ditzelfde probleem zich niet meer voor kon doen. 31 jaar later werd de Salt Lake tempel ingewijd en hij staat nog steeds trots en fier tot in het millennium, zoals de profeet Brigham Young voorspeld heeft.

Deze vergelijking is heel erg toepasbaar op deze zending. De mensen die de afgelopen jaren gedoopt zijn, zijn net als de ruwe blokken in het fundament. Vele zijn er vrij snel gedoopt en beginnen nu weg te vallen omdat zij een aantal belangrijke en bijzondere dingen niet begrijpen. Vele denken dat de verlossing door de doop komt en dat er daarna niets meer gedaan hoeft te worden. Dit alles komt voornamelijk doordat de zendelingen zich heel erg op dopen hebben gefocust.

Nu moeten wij niet zomaar meer dopen, maar hebben wij strenge eisen waaraan mensen moeten voldoen , om zeker te weten dat zij echt begrijpen wat de doop inhoudt. Wij gaan dus geen grove blokken meer neerleggen, maar zorgen dat ze precieze maten hebben, allemaal hetzelfde zodat ze precies aansluiten en er geen spleten meer zijn die met specie gevuld moeten worden.

Deze nieuwe eisen zijn: Een onderzoeker moet:
14 dagen achtereen het Boek van Mormon lezen, met natuurlijk als doel DE dag van hun leven

Een getuigenis hebben van:
Het Boek van Mormon als het nauwkeurigste boek op aarde
Thomas S. Monson is een hedendaagse profeet
Dit is de “only true church”
Joseph Smith was een waar profeet

Zijn getuigenis delen, op een gezinsavond, met een lid erbij, of in de kerk

Een verwijzing aan de elders geven

Een Boek van Mormon les samen met die verwijzing en de elders delen

2 gezinsavonden hebben, waarvan 1 met een lid erbij

3x consistent aanwezig zijn in de kerk, voor de volle 3 uur, waarvan 2x zonder hulp van de elders.

Dan moeten wij ze alle 5 de lessen onderwijzen en de focus op de tempel leggen.

Dat zijn redelijk specifieke afmetingen voor de nieuwe “stenen” van nu af aan. Wat wij nu ook moeten doen is het fundament wat er al ligt en scheuren vertoont, er opnieuw uithalen en ook vormen volgens dezelfde maten. Wij kunnen natuurlijk niet mooie nieuwe stenen op een kapot fundament leggen. Wij moeten ons dus heel erg gaan focussen op minder actieve leden, hun dezelfde dingen onderwijzen en hen opnieuw vormen.
Dankzij de voorgaande zendelingen hebben wij er heel veel, wij weten dat ze ervoor openstaan, want zij zijn ooit gedoopt. Onze taak nu gaat zijn om hen te vinden en hen, hun getuigenis terug te helpen krijgen. Om hen te “vormen” volgens diezelfde specificaties als de dopelingen van nu af aan. En dat kan allemaal door de kracht van het Boek van Mormon en door hen hun neus op de tempel te richten.

Toen deze verhelderende vergadering afgelopen was zijn wij nog heel even naar de Burger King geweest om wat te eten, aangezien wij dat in Nickerie niet hebben, en daarna werden wij al direct opgepikt door de taxi. De laatste taxi vertrekt om 14:00 uur omdat ze niet in het donker in Nickerie aan willen komen. Het heeft ook wat te maken met rovers die zich op de weg bevinden, al is dat zo goed als uitgeroeid. Ik moest de taxi chauffeur nog even helpen een straat in mijn oude gebied te vinden en daarna toch wel even liggen slapen op die lange rit. Wij zaten met ons 3en op de achterste achterbank, nogal krap dus, maar ja, wij hebben het weer overleefd.

Terug in Nickerie, helemaal gaar natuurlijk, een LPC vergadering gehad en nog even een minder actief lid, Claire, bezocht.