Het was weer een chaotische dag vandaag. Wij gingen al vroeg de deur uit naar de kerk om de hoek omdat de franse Elders al voor de zone conferentie geïnterviewd zouden worden door de president. Veel tijd gehad dus om alle stoelen en tafels klaar te zetten en even met de franse elders naar een Nederlandse bakkerij geweest. Die vonden dat natuurlijk helemaal geweldig.
Ik kreeg ook veel post, waaronder een t-shirt beschreven door de leiding van een de jeugdkampen van de kerk. Veel namen van mensen die ik ken, echt leuk.
Zoneconferentie was erg goed. Er werd heel veel nadruk gelegd op het juiste gebruik van het Boek van Mormon. Het is nota bene een boek wat hier speciaal is om de waarheid te vinden en te volgen. Het is een boek van een compleet ander volk dan in de Bijbel, dat toch over hetzelfde evangelie spreekt en waar Jezus Christus ook is geweest na zijn opstanding.
De president, zone leiders en assistenten gaven dus heel veel voorbeelden over hoe wij het boek van Mormon zo snel en effectief mogelijk kunnen gebruiken.
Na de conferentie was er weer een enorme lunch voorbereid, waarvan wij snel hebben ons deel hebben genomen omdat wij een doopdienst hadden van zuster Petrus.
Doopdiensten zijn bijna een beetje een routine geworden voor de elders hier in Suriname en ik hou daar niet van.
Iemand wordt meer 1x gedoopt en dat hoort dus een mooie geestelijke ervaring te zijn die de persoon zich zijn hele leven moet herinneren, en er met veel plezier aan terug kan denken. Niet dus een haastig in elkaar gestoken programma. Ik had erg mijn best gedaan om van te voren mensen uit te nodigen om te spreken en dat president Geffry, zuster Petrus zou dopen. Het is veel beter dat een lid doopt dan een elder, de elder gaat weer weg, het lid blijft, waardoor de band met de persoon die doopt ook blijft.
De doopdienst was perfect, de tussenfilm (De Herstelling) was mooi en zorgde voor veel tranen, onder andere bij de dopelingen. Ik snap niet hoe ze dat zo lang hier achterwege hebben kunnen laten. Ik ben heel blij dat zuster Petrus nu lid is van de kerk en echt een bevestiging van de Geest heeft gekregen dat het waar is. Het is zo makkelijk, enkel maar als wij ervoor open staan.
De rest van de dag was chaotisch. Wij zijn tot ’s avonds 8:00 uur blijven wachten op onze interviews, totdat wij te horen kregen dat wij morgen pas geïnterviewd zullen worden door de president. Hele dag dus weer naar de knoppen. Wat dat betreft is deze week helemaal niet goed geweest en ik baal daar wel flink van hoor.
Ik kreeg ook veel post, waaronder een t-shirt beschreven door de leiding van een de jeugdkampen van de kerk. Veel namen van mensen die ik ken, echt leuk.
Zoneconferentie was erg goed. Er werd heel veel nadruk gelegd op het juiste gebruik van het Boek van Mormon. Het is nota bene een boek wat hier speciaal is om de waarheid te vinden en te volgen. Het is een boek van een compleet ander volk dan in de Bijbel, dat toch over hetzelfde evangelie spreekt en waar Jezus Christus ook is geweest na zijn opstanding.
De president, zone leiders en assistenten gaven dus heel veel voorbeelden over hoe wij het boek van Mormon zo snel en effectief mogelijk kunnen gebruiken.
Na de conferentie was er weer een enorme lunch voorbereid, waarvan wij snel hebben ons deel hebben genomen omdat wij een doopdienst hadden van zuster Petrus.
Doopdiensten zijn bijna een beetje een routine geworden voor de elders hier in Suriname en ik hou daar niet van.
Iemand wordt meer 1x gedoopt en dat hoort dus een mooie geestelijke ervaring te zijn die de persoon zich zijn hele leven moet herinneren, en er met veel plezier aan terug kan denken. Niet dus een haastig in elkaar gestoken programma. Ik had erg mijn best gedaan om van te voren mensen uit te nodigen om te spreken en dat president Geffry, zuster Petrus zou dopen. Het is veel beter dat een lid doopt dan een elder, de elder gaat weer weg, het lid blijft, waardoor de band met de persoon die doopt ook blijft.
De doopdienst was perfect, de tussenfilm (De Herstelling) was mooi en zorgde voor veel tranen, onder andere bij de dopelingen. Ik snap niet hoe ze dat zo lang hier achterwege hebben kunnen laten. Ik ben heel blij dat zuster Petrus nu lid is van de kerk en echt een bevestiging van de Geest heeft gekregen dat het waar is. Het is zo makkelijk, enkel maar als wij ervoor open staan.
De rest van de dag was chaotisch. Wij zijn tot ’s avonds 8:00 uur blijven wachten op onze interviews, totdat wij te horen kregen dat wij morgen pas geïnterviewd zullen worden door de president. Hele dag dus weer naar de knoppen. Wat dat betreft is deze week helemaal niet goed geweest en ik baal daar wel flink van hoor.
