zondag 21 februari 2010

Donderdag 05-11-2009

Vandaag was wekelijkse planning. Het was goed om plannen te maken voor zoveel potentiele dopelingen.

Vandaag was echt een dag om nieuwe onderzoekers te vinden, 3 mensen in totaal. Eentje daarvan heeft zijn hele level in Nederland gewoond en had zoveel vragen over God en alls daaromheen. Wij hebben daar een uur gezeten, geprobeerd onze boodschap tussen de vragen door te geven, want de boodschap zelf zou veel vragen beantwoorden. Uiteindelijk was hij heel erg ingenomen met onze antwoorden en is hij zeker geen slechte onderzoeker. Het is zo mooi dat het evangelie van Jezus Christus overal antwoorden op heeft, wij hoeven alleen maar te luisteren.

’s Avonds nog iets grappigs meegemaakt. Het was tijd om naar huis te gaan maar ik wilde nog 1 contact halen om mijn doel voor vandaag te halen. Wij reden langs het huis van zuster Verdice en stopte even om met haar dochter te spreken. De buurman stond in de tuin te bellen en ik vroeg aan haar of ik hem aan zou kunnen spreken. Zij dacht al dat hij niet zo heel erg geïnteresseerd zou zijn maar ik heb het toch gedaan.

Met veel moeite kwam hij bij het hek staan om met ons te praten. Hij stelde zich voor als Micahel. Gelukkig zag ik Royanda, dat lid, kijken en “nee” schudden. Ik zeg dus recht in zijn gezicht “En nu je echte naam”, die hij mij schoorvoetend alsnog gaf. Ik vroeg om zijn telefoon nummer, welke hij ook gaf, maar dat belde ik direct om het te controleren. Nep natuurlijk, gelukkig gaf Royanda mij ter plekke zijn juiste nummer.

Zo raar dat iemand valse dingen probeert te geven terwijl wij bij zijn huis staan en hem toch wel kunnen opzoeken, wat hij ook zegt. Het was leuk omdat ik jeel direct met hem was en hulp kreeg van zijn buurmeisje. Maar misschien wel het moeilijkste contact ooit.