Mijn eerste echte zondag als gemeentepresident. Direct , nog voor de dienst een interview gehad met Avinash en hem waardig bevonden om hem assistent priester quorum president te maken, ik ben nu dus de president.
Wij hebben wat leuke taken voor hem besproken die hij elke zondag kan doen. Hij krijgt dus echt wat verantwoordelijkheid.
Voor het eerst in mijn leven een dienst geleid, gelukkig altijd goede voorbeelden gehad. Helaas was broeder Baksch ziek, maar wij hebben het nieuwe gemeentepresidium en de klerk laten spreken. Dat was dus ik, mijn collega en broeder Karsodimedjo. Alles ging goed en ik geloof dat het heel opbouwend was.
Tijdens het zondagschool uur en na de kerk heb ik enkele gesprekken gehad met leden.
Ik heb nog nooit zo sterk de Geest bij mij gehad die mij echt liet handelen zoals de Heer het wilt.
Dankzij de Geest gingen de gesprekken heel goed, heel professioneel en weet ik echt hoe ik moet handelen.
Toch na de kerk kookte mijn hoofd wel over hoor. Avinsh geordend en thuis geluncht.
Na de lunch samen met Avinash op pad geweest, helaas gingen er vele lessen niet door, allemaal nep adressen, en hebben wij maar 1 les samen kunnen delen in 2 uur tijd. Hij was wel echt goed bezig met contacteren van mensen, hij kent iedereen hier, waardoor wij 3 goede referals hebben gekregen.
De avond hebben wij afgesloten met een super tempelles bij familie Baksh. Echt zijn neus naar de tempel gericht en hij is er heel enthousiast over. Wij kregen nog heerlijke rotie en zijn daarna weer naar huis gegaan.
zaterdag 13 maart 2010
Zaterdag, 13-02-2010
Er waren weer eens een stuk of 7 spaken in mijn achterwiel gebroken, ik heb 36 nieuwe spaken gekocht en die aan een monteur gegeven om direct alles maar te vervangen.
Ondertussen de kerk helemaal schoongemaakt, ook onze taak nu.
Eenmaal terug bij de monteur was hij, nog geen spaak verder. Wij hebben een uur gewacht om het wiel terug te krijgen, als wij weg waren gegaan had hij het weer weg gezet. Dat heeft dus onze ochtend gekost.
Door de dag heen, als een wonder onze 10 contacten gehaald, echt op het nippertje.
Verder echt goed kunnen praten met Avinash zijn oma die graag de zendelingen wil ontvangen als zij terug in Guyana is.
Verder nog best wat lessen gedeeld, onder andere een verwijzing van een lid, broeder Frazier en zijn vrouw les gegeven wat heel goed was.
Andrew was weer terug uit Guyana en kan weer perfect zien. Heel bijzonder hoe hij helemaal is genezen van “schimmelogen”. Ik heb er ook mensen blind door gezien hier. Kracht van het priesterschap is echt!
Er is nog iets grappigs gebeurd. Wij waren aan het rondrijden om mensen te contacteren toen een man met een roos in zijn hand de straat over kwam steken. Ik sprak hem aan, met als opening natuurlijk de roos van Valentijn. Maar hij gaf aan geen tijd te hebben. Hij zei “Volgende keer”, zoals zij altijd zeggen als ze geen tijd hebben.
Toen zag ik dat er een groot embleem van de NDP, politieke partij, op zijn borst zat, en ook op zijn rug, het leek ook alsof alle mensen rondom hem heen bewogen en hij stapte in een auto met een grote NDP vlag erop. Toen ik eens om mij heen keek zag ik dat ik recht voor het Nickerie kantoor van de NDP stond, net terwijl het vandaag een grote politieke dag is in Nickerie.
Ik kon het bijna niet geloven, niet dat het zo bijzonder is hoor, met maar 500.000 mensen in dit land, maar het leek erop dat ik Desi Bouterse, voorzitter van de NDP probeerde te contacteren. Later toen ik een foto van hem zag werd mijn vermoeden bevestigd. Het ding is dat hij vermoedelijk achter de december moorden zat. De meningen zijn er hier over verdeeld, ik ken mensen die van hem houden en andere die hem haten, het officiële onderzoek loopt nog steeds, maar wordt enorm tegengewerkt.
Ondertussen de kerk helemaal schoongemaakt, ook onze taak nu.
Eenmaal terug bij de monteur was hij, nog geen spaak verder. Wij hebben een uur gewacht om het wiel terug te krijgen, als wij weg waren gegaan had hij het weer weg gezet. Dat heeft dus onze ochtend gekost.
Door de dag heen, als een wonder onze 10 contacten gehaald, echt op het nippertje.
Verder echt goed kunnen praten met Avinash zijn oma die graag de zendelingen wil ontvangen als zij terug in Guyana is.
Verder nog best wat lessen gedeeld, onder andere een verwijzing van een lid, broeder Frazier en zijn vrouw les gegeven wat heel goed was.
Andrew was weer terug uit Guyana en kan weer perfect zien. Heel bijzonder hoe hij helemaal is genezen van “schimmelogen”. Ik heb er ook mensen blind door gezien hier. Kracht van het priesterschap is echt!
Er is nog iets grappigs gebeurd. Wij waren aan het rondrijden om mensen te contacteren toen een man met een roos in zijn hand de straat over kwam steken. Ik sprak hem aan, met als opening natuurlijk de roos van Valentijn. Maar hij gaf aan geen tijd te hebben. Hij zei “Volgende keer”, zoals zij altijd zeggen als ze geen tijd hebben.
Toen zag ik dat er een groot embleem van de NDP, politieke partij, op zijn borst zat, en ook op zijn rug, het leek ook alsof alle mensen rondom hem heen bewogen en hij stapte in een auto met een grote NDP vlag erop. Toen ik eens om mij heen keek zag ik dat ik recht voor het Nickerie kantoor van de NDP stond, net terwijl het vandaag een grote politieke dag is in Nickerie.
Ik kon het bijna niet geloven, niet dat het zo bijzonder is hoor, met maar 500.000 mensen in dit land, maar het leek erop dat ik Desi Bouterse, voorzitter van de NDP probeerde te contacteren. Later toen ik een foto van hem zag werd mijn vermoeden bevestigd. Het ding is dat hij vermoedelijk achter de december moorden zat. De meningen zijn er hier over verdeeld, ik ken mensen die van hem houden en andere die hem haten, het officiële onderzoek loopt nog steeds, maar wordt enorm tegengewerkt.
Vrijdag 12-02-2010
Een echte “doorval” ochtend gehad. Geen van onze afspraken leek door te gaan, het was heel irritant.
’s Middags langs Jennifer, Maniska en hun oma geweest en hen uitgenodigd om de haardvuuravond van vanavond bij te wonen. Ook even kort kunnen spreken, al weten zij zich wel van het ene probleem naar het andere te werken, en duurt het altijd even om dat uit te spreken.
Nieuwe onderzoekers gevonden dankzij een oude onderzoeker. Zendelingen waren er al eens langs geweest maar naar hij, Soeradj, in het ziekenhuis had gelegen waren zij nooit meer langs geweest. Goede “finding” les met hem gedeeld en voor zondag weer een afspraak gemaakt.
In de avond om 6:30 hadden wij de haardvuuravond. Om 7:00 pas begonnen wij, volgens Surinaams gebruik en echt een supergoede sessie gehouden.
Het was natuurlijk voor Valentijn dus wij spraken over de grootste daad van liefde ooit, die Jezus Christus ons gaf, namelijk de verzoening. Wij deelden een verhaal, waar gebeurd, waarin 2 soldaten hun leven gaven voor 2 gewonde maten. Wij spraken over papa’s voorbeeld met de diamant en bonden dat in het dienen van anderen. Wij deden een activiteit waarbij ik de mensen vertelde dat zij 1 team waren, maar dat 1 groep enkel kleine bekertjes en 1 groep enkel grote bekertjes aan mocht raken en dat zij een zo hoog mogelijke toren moesten bouwen. Natuurlijk maakten zij er een wedstrijd van waarbij de groep met de grote bekers veruit won.
De clue is natuurlijk dat als zij samengewerkt hadden zij een nog veel grotere toren hadden kunnen bouwen, zij waren toch 1 TEAM!? Zo moeten wij als leden ook samenwerken.
Het was super geslaagd en er waren 25 mensen, zij waren heel blij met het presentje en zuster Emanuelson had een versnapering verzorgd. Echt heel geestelijk, maar ook leuk, jet is duidelijk dat de mensen dit hier lang niet hebben gehad.
’s Middags langs Jennifer, Maniska en hun oma geweest en hen uitgenodigd om de haardvuuravond van vanavond bij te wonen. Ook even kort kunnen spreken, al weten zij zich wel van het ene probleem naar het andere te werken, en duurt het altijd even om dat uit te spreken.
Nieuwe onderzoekers gevonden dankzij een oude onderzoeker. Zendelingen waren er al eens langs geweest maar naar hij, Soeradj, in het ziekenhuis had gelegen waren zij nooit meer langs geweest. Goede “finding” les met hem gedeeld en voor zondag weer een afspraak gemaakt.
In de avond om 6:30 hadden wij de haardvuuravond. Om 7:00 pas begonnen wij, volgens Surinaams gebruik en echt een supergoede sessie gehouden.
Het was natuurlijk voor Valentijn dus wij spraken over de grootste daad van liefde ooit, die Jezus Christus ons gaf, namelijk de verzoening. Wij deelden een verhaal, waar gebeurd, waarin 2 soldaten hun leven gaven voor 2 gewonde maten. Wij spraken over papa’s voorbeeld met de diamant en bonden dat in het dienen van anderen. Wij deden een activiteit waarbij ik de mensen vertelde dat zij 1 team waren, maar dat 1 groep enkel kleine bekertjes en 1 groep enkel grote bekertjes aan mocht raken en dat zij een zo hoog mogelijke toren moesten bouwen. Natuurlijk maakten zij er een wedstrijd van waarbij de groep met de grote bekers veruit won.
De clue is natuurlijk dat als zij samengewerkt hadden zij een nog veel grotere toren hadden kunnen bouwen, zij waren toch 1 TEAM!? Zo moeten wij als leden ook samenwerken.
Het was super geslaagd en er waren 25 mensen, zij waren heel blij met het presentje en zuster Emanuelson had een versnapering verzorgd. Echt heel geestelijk, maar ook leuk, jet is duidelijk dat de mensen dit hier lang niet hebben gehad.
Donderdag 11-02-2010
Planning gedaan voor de komende week waar wij onze nieuwe tijdsverdeling echt gaan toepassen. Wij hebben veel onderzoekers “gedropped” om plek te maken voor nieuwe die zullen “progressen (vooruitgang maken)”. Onze cijfers zullen daardoor wat lager zijn in het begin, maar zodra het op gang is zal het gebied vooruit vliegen.
Wij hebben wat boodschappen gedaan voor de haardvuuravond morgen en die aan broeder Emanuelson gegeven, vanavond zullen wij daar de avond gaan voorbereiden.
Verder veel onderzoekers bezocht. Een rastaman (Lloyd) bezocht die als onderzoeker niet veel vooruitgang maakt, maar gewoon super grappig en ook nog eens jarig was. Zo leuk dat wij zoveel verschillende mensen kunnen spreken en bezoeken. Zo leer je het land echt kennen.
Beetje schokerende ervaring gehad bij Michael. Hij heeft zijn eigen huisje, het is een kaal ding, maar toch een dak boven zijn hoofd. Tot voor kort woonden zijn neven, junks, bij hem in, maar door een onenigheid heeft hij hen eruit gegooid. Zij zijn gisteren, terwijl hij aan het werk was, teruggekomen en hebben letterlijk alles meegenomen. Zelfs de wc pot, complete muren, de voordeur, banken, tapijt, alles!. Het hele huis was leeg en kaal. Wij schrikken ons een ongeluk, maar het meest bijzondere was dat, dat toen Michael het openingsgebed deed, hij echt bad voor zijn neven, zo cool!. Michael is ook duidelijk voorbereid, en echt een goed persoon.
Ik heb trouwens een hangmat gekocht! Zo’n echt grote. Ik heb hem binnen opgehangen aan 2 dief-ijzers, tralies, en het ligt zo geweldig. Ik ben er nu vanuit aan het schrijven. Hij was nog goedkoop ook. 40 SRD= 10 euro.
Dennis Fernandes, een onderzoeker van ons heeft een klein winkeltje waar ik deze heb gehaald.
Wij hebben wat boodschappen gedaan voor de haardvuuravond morgen en die aan broeder Emanuelson gegeven, vanavond zullen wij daar de avond gaan voorbereiden.
Verder veel onderzoekers bezocht. Een rastaman (Lloyd) bezocht die als onderzoeker niet veel vooruitgang maakt, maar gewoon super grappig en ook nog eens jarig was. Zo leuk dat wij zoveel verschillende mensen kunnen spreken en bezoeken. Zo leer je het land echt kennen.
Beetje schokerende ervaring gehad bij Michael. Hij heeft zijn eigen huisje, het is een kaal ding, maar toch een dak boven zijn hoofd. Tot voor kort woonden zijn neven, junks, bij hem in, maar door een onenigheid heeft hij hen eruit gegooid. Zij zijn gisteren, terwijl hij aan het werk was, teruggekomen en hebben letterlijk alles meegenomen. Zelfs de wc pot, complete muren, de voordeur, banken, tapijt, alles!. Het hele huis was leeg en kaal. Wij schrikken ons een ongeluk, maar het meest bijzondere was dat, dat toen Michael het openingsgebed deed, hij echt bad voor zijn neven, zo cool!. Michael is ook duidelijk voorbereid, en echt een goed persoon.
Ik heb trouwens een hangmat gekocht! Zo’n echt grote. Ik heb hem binnen opgehangen aan 2 dief-ijzers, tralies, en het ligt zo geweldig. Ik ben er nu vanuit aan het schrijven. Hij was nog goedkoop ook. 40 SRD= 10 euro.
Dennis Fernandes, een onderzoeker van ons heeft een klein winkeltje waar ik deze heb gehaald.
Woensdag 10-02-2010
Veel mensen kunnen bezoeken vandaag. Het ding is dat wij in onze studie tijd echt een schema/filter hebben opgezet om te zorgen dat wij precies weten wanneer wij iemand moeten laten vallen om door te kunnen gaan naar iemand die mogelijk meer vooruitgang maakt.
Nu moeten wij dit echt even toepassen in ons gebied zodat wij onze tijd zo effectief mogelijk kunnen gebruiken.
Dat betekend een hoop onderzoekers “droppen” om weer met nieuwe door te kunnen gaan. Daar zijn wij vandaag echt mee bezig geweest.
Ook een vergadering met broeder Baksh, 2e raadgever, gehad en wat roepingen voor mensen besproken. Verder heb ik nog wat dingen naar Paramaribo gefaxed voor de districts klerken.
Nu moeten wij dit echt even toepassen in ons gebied zodat wij onze tijd zo effectief mogelijk kunnen gebruiken.
Dat betekend een hoop onderzoekers “droppen” om weer met nieuwe door te kunnen gaan. Daar zijn wij vandaag echt mee bezig geweest.
Ook een vergadering met broeder Baksh, 2e raadgever, gehad en wat roepingen voor mensen besproken. Verder heb ik nog wat dingen naar Paramaribo gefaxed voor de districts klerken.
Dinsdag 09-02-2010
In de ochtend, wanneer wij normaal districtsvergadering zouden hebben, maar het niet hebben omdat wij zover weg zijn, hebben wij de administratie in de kerk eens op orde gebracht, of in ieder geval een begin ermee gemaakt. Echt, de administratie is een zooitje, vind je het gek dat die gemeente zo slecht draaide. Wij moeten echt veel herorganiseren.
Broeder Karsodimedjo, de nieuwe klerk kan nooit doordeweeks naar de kerk komen, enkel op zondag, dus op hem hoef ik ook niet echt te rekenen. Wij zijn vandaag even bij hem langs geweest, maar het was laat dus laat, dus wij hebben even goed kunnen praten maar niet echt een les gedeeld.
Voor de rest vandaag even Jennifer bezocht en haar een doopdatum gegeven, maar iets houd haar bezig en ik er mijn vinger niet op leggen.
Verder met Angela (lid), Marcel (lid) en Mirlene (onderzoekster) een “Val-Verzoening” Evangelie les gedeeld zodat zij weten waar zij vandaan komen, wie zij zijn en wat zij moeten doen om terug te komen.
Broeder Karsodimedjo, de nieuwe klerk kan nooit doordeweeks naar de kerk komen, enkel op zondag, dus op hem hoef ik ook niet echt te rekenen. Wij zijn vandaag even bij hem langs geweest, maar het was laat dus laat, dus wij hebben even goed kunnen praten maar niet echt een les gedeeld.
Voor de rest vandaag even Jennifer bezocht en haar een doopdatum gegeven, maar iets houd haar bezig en ik er mijn vinger niet op leggen.
Verder met Angela (lid), Marcel (lid) en Mirlene (onderzoekster) een “Val-Verzoening” Evangelie les gedeeld zodat zij weten waar zij vandaan komen, wie zij zijn en wat zij moeten doen om terug te komen.
Maandag 08-02-2010
Drukke P-day, veel moeten voorbereiden, ook voor de kerk. Wij waren pas weer om 3 uur thuis na veel boodschappen doen enz.
’s Avonds alleen contacten gehaald en de familie Emanuelson bezocht waar wij een activiteit voor Valentijn voorbereid hebben. Wij gaan een haardvuuravond houden met een goede les en een kleine activiteit. Achteraf zullen de mensen een mooi tasje met wat spulletjes mee naar huis krijgen.
Deze haardvuuravond zal komende vrijdag zijn.
’s Avonds alleen contacten gehaald en de familie Emanuelson bezocht waar wij een activiteit voor Valentijn voorbereid hebben. Wij gaan een haardvuuravond houden met een goede les en een kleine activiteit. Achteraf zullen de mensen een mooi tasje met wat spulletjes mee naar huis krijgen.
Deze haardvuuravond zal komende vrijdag zijn.
Zondag, 07-02-2010
De opkomst in de kerk was lager dan ooit, er waren maar 11 leden van Nickerie komen opdagen. Dat is dus zonder ons en president Linger en zijn klerken mee te tellen. Ik was weel heel enthousiast om te zien dat broeder Fisher wel was gekomen, echt geweldig. Helaas zou ik mij haast schamen voor de staat waar de gemeente nu in is. Er was namelijk een tijd dat er 65 mensen in de kerk waren hier.
Wel, grote veranderingen dus, President Emanuelson werd broeder Emanuelson, en ik kon vooraan mijn plekje innemen. Zo zie je maar hoe belangrijk het is dat de kerk door openbaring geleid wordt, en niet gewoon door mensen. Zodra iemand dat recht op openbaring verliest raakt direct de hele gemeente in verval. Zo krijgt Satan veel vat op de harten van mensen en leidt ze geleidelijk weg van de kerk. Er is geen enkele andere kerk/gemeente ter wereld die zo onder vuur ligt van Satan, dat is omdat de volheid in deze kerk te vinden is en nergens anders. Satan wil alles doen om te zorgen dat mensen niet dichter bij God kunnen komen, en hier is hij aardig in zijn opzet geslaagd.
Nu komt daar zeker weer verandering in. Toch is het al enorm druk als zendeling en dan ook nog deze taken erbij L. Verder is het niet zo geweldig dat de kerk geleid word door 2 witte mannen. Het best zou gewoon een lokaal presidium zijn, maar daar is nu even geen mogelijkheid voor. Gelukkig hebben wij wel broeder Baksh, mijn 2e raadgever. Ik denk dat hij echt het gezicht van de gemeente moet worden, want in zijn tijd als gemeente president was het druk in de gemeente.
Na de dienst direct wat taken op mij genomen en ook een hoop ordeningen verricht.
Wij hebben geluncht, na het vasten, en zijn met Avinash op pad geweest, echt een paar super lessen gedeeld en wat nieuwe onderzoekers gevonden. Het was een goede afsluiting van de week.
Wel, grote veranderingen dus, President Emanuelson werd broeder Emanuelson, en ik kon vooraan mijn plekje innemen. Zo zie je maar hoe belangrijk het is dat de kerk door openbaring geleid wordt, en niet gewoon door mensen. Zodra iemand dat recht op openbaring verliest raakt direct de hele gemeente in verval. Zo krijgt Satan veel vat op de harten van mensen en leidt ze geleidelijk weg van de kerk. Er is geen enkele andere kerk/gemeente ter wereld die zo onder vuur ligt van Satan, dat is omdat de volheid in deze kerk te vinden is en nergens anders. Satan wil alles doen om te zorgen dat mensen niet dichter bij God kunnen komen, en hier is hij aardig in zijn opzet geslaagd.
Nu komt daar zeker weer verandering in. Toch is het al enorm druk als zendeling en dan ook nog deze taken erbij L. Verder is het niet zo geweldig dat de kerk geleid word door 2 witte mannen. Het best zou gewoon een lokaal presidium zijn, maar daar is nu even geen mogelijkheid voor. Gelukkig hebben wij wel broeder Baksh, mijn 2e raadgever. Ik denk dat hij echt het gezicht van de gemeente moet worden, want in zijn tijd als gemeente president was het druk in de gemeente.
Na de dienst direct wat taken op mij genomen en ook een hoop ordeningen verricht.
Wij hebben geluncht, na het vasten, en zijn met Avinash op pad geweest, echt een paar super lessen gedeeld en wat nieuwe onderzoekers gevonden. Het was een goede afsluiting van de week.
Zaterdag 06-02-2010
Zaterdagochtend was echt erg, in mijn bed gebleven tijdens de studie tijd. Toch onder invloed van véél pijnstillers gaan werken, en dat was maar goed ook.
Door de pijnstillers voelde ik mij al wat beter en gingen wij werken. In de ochtenduren bij broeder Fisher langs geweest waar wij een hele goede les over het Boek van Mormon hebben gedeeld. Broeder Fisher lijkt het echt goed te begrijpen, het is dan ook een hele slimme man, en hij wil echt uitzoeken of het waar is. Wij werden daar beloond met een groot bord eten. Heerlijk, want het is vastenweekend vandaag.
Verder nog een nieuwe onderzoeker onderwezen, zijn naam is Marlon. Hij lijkt het wel te begrijpen in zijn hoofd, maar ik vraag mij af of hij er echt wat mee gaat doen.
Ook Pocarny en haar moeder nog bezocht. Die zijn nog steeds bezig te onderzoeken. Pocarny heeft haar antwoord en wil graag naar de kerk komen morgen.
Al snel werden wij door onze zoneleiders gebeld dat president Linger naar Nickerie komt. Vandaag nog. Of wij hem om 17:00 uur even konden bellen of hij al gearriveerd was.
Wij zaten bij de Emanuelsons thuis toen hij arriveerde en hij vroeg of wij direct naar de kerk konden komen.
Door de pijnstillers voelde ik mij al wat beter en gingen wij werken. In de ochtenduren bij broeder Fisher langs geweest waar wij een hele goede les over het Boek van Mormon hebben gedeeld. Broeder Fisher lijkt het echt goed te begrijpen, het is dan ook een hele slimme man, en hij wil echt uitzoeken of het waar is. Wij werden daar beloond met een groot bord eten. Heerlijk, want het is vastenweekend vandaag.
Verder nog een nieuwe onderzoeker onderwezen, zijn naam is Marlon. Hij lijkt het wel te begrijpen in zijn hoofd, maar ik vraag mij af of hij er echt wat mee gaat doen.
Ook Pocarny en haar moeder nog bezocht. Die zijn nog steeds bezig te onderzoeken. Pocarny heeft haar antwoord en wil graag naar de kerk komen morgen.
Al snel werden wij door onze zoneleiders gebeld dat president Linger naar Nickerie komt. Vandaag nog. Of wij hem om 17:00 uur even konden bellen of hij al gearriveerd was.
Wij zaten bij de Emanuelsons thuis toen hij arriveerde en hij vroeg of wij direct naar de kerk konden komen.
Door enkele prive omstandigheden bleek heet noodzakelijk om president Emanuelson per direkt te ontheffen van zijn taak. Natuurlijk moest er iemand anders worden gevonden voor de taak van gemeente president en de districtspresident Linger had van president Gamiette een paar opties gekregen en hem verteld dat hij erover moest gaan bidden.
Hij vertelde dat hij had gebeden en heel sterk een antwoord had gekregen.
Ondertussen had hij mij al in de stoel achter het bureau gezet, op de plek van de gemeentepresident. Hij deelde ons mede dat totdat er een priesterschapdrager sterk genoeg zou zijn om deze taak weer over te nemen, ik, Elder Roepers, gemeentepresident zou zijn, met mijn collega elder Lubberink, als eerste raadgever.
Na even gesproken te hebben besloten wij dat de pas geheractiveerde voormalig gemeentepresident broeder Baksh onze 2e raadgever zou worden en dat de vorige raadgever, broeder Karsodinedjo, de klerk van de gemeente wordt.
Ons doel gaat zijn om de MP dragers zo te trainen dat zij de gemeente zo snel mogelijk zelf weer gaan leiden. Daarbij moeten wij ook broeder Emanuelson en zijn famillie begeleiden.
Dan heeft president Gamiette ook nog eens een enorme visie voor ons zendelingen waar wij keihard voor moeten werken. Genoeg te doen dus, hier in Nickerie. Ondertussen was het al echt laat geworden dus konden wij geen mensen meer bezoeken.
Avinash zal wel boos zijn dat wij hem niet bezocht hebben. Maar hij moet maar wat begrip tonen hoor.
Ons doel gaat zijn om de MP dragers zo te trainen dat zij de gemeente zo snel mogelijk zelf weer gaan leiden. Daarbij moeten wij ook broeder Emanuelson en zijn famillie begeleiden.
Dan heeft president Gamiette ook nog eens een enorme visie voor ons zendelingen waar wij keihard voor moeten werken. Genoeg te doen dus, hier in Nickerie. Ondertussen was het al echt laat geworden dus konden wij geen mensen meer bezoeken.
Avinash zal wel boos zijn dat wij hem niet bezocht hebben. Maar hij moet maar wat begrip tonen hoor.
Woensdag 03-02-2010 t/m Vrijdag 05-02-2010
Woensdag de taxi terug naar Nickerie genomen om 6 uur ’s morgens. Weinig gemerkt van de rit omdat ik de hele weg heb geslapen. Niet dat dat echt helpt, het slaapt slecht zo onderweg. Eenmaal terug in Nickerie hebben wij tot 2 uur voorbereidingsochtend gehouden omdat wij maandag hebben gemist.
Donderdag avond werd ik goed ziek, erg last van mijn hoofd en hele lichaam. Mijn keel deed erg pijn, kon er niet van slapen. Vrijdag zijn wij wel gaan werken tot aan de lunch. Toen ben ik even een extra uurtje mijn bed ingegaan. Daarna toch weer gaan werken en echt zegeningen gezien.
Donderdag avond werd ik goed ziek, erg last van mijn hoofd en hele lichaam. Mijn keel deed erg pijn, kon er niet van slapen. Vrijdag zijn wij wel gaan werken tot aan de lunch. Toen ben ik even een extra uurtje mijn bed ingegaan. Daarna toch weer gaan werken en echt zegeningen gezien.
Dinsdag, 02-02-2010
Weer super vroeg op aangezien de zoneleiders ver moesten rijden om mensen op te halen en de fransen, kasaboalo (elder Kempenaers uit Antwerpen en Elder Scott) en ik alvast alle tafels en stoelen in de kerk klaar moesten zetten.
President Gamiette had eerst een training met de zone en districtsleiders waarna het conferentie was.
De zoneconferentie was echt geweldig. Veel over doelen gesproken en de balans die wij moeten vinden tussen onderzoekers en minder actieven onderwijzen. De assistenten van de president gaven er een hele mooie sessie over.
President Gamiette gaf een meer “doctrinal” les over waarvoor wij hier precies zijn, wat ons doel is en wat wij ervoor moeten geven. Wij moeten ALLES geven!. Het is ongelofelijk wat ik aan het begrijpen ben. Ik weet wel dat mijn leven nooit meer hetzelfde zal zijn, ook na mijn zending niet.
Vrij snel al na de conferentie, nog tijdens de lunch had ik al een interview met president Gamiette. Dit gesprek was op zich snel klaar omdat ik nooit zoveel te vragen heb.
Toen de interviews van ons voorbij waren, (de rest zou morgen aan de beurt zijn, maar omdat wij dan terug gaan naar Nickerie moesten wij vandaag), zijn wij in het gebied rond de kerk gaan contacteren. Was leuk, even lekker rond mijn oude huis rondgelopen, paar hele leuke mensen gesproken, gebasketballed met wat hangjongeren, en hen gecontacteerd natuurlijk, een junk uitgelegd wat voor een geweerpatroon hij in zijn hand had en na ons doel te hebben gehaald even een lekkere smootie gekocht als beloning.
Terug in de kerk een haardvuuravond gehad waarop eerst president Linger van het het district sprak en toen president Gamiette. Het was opbouwend, vooral voor leden, omdat de nieuwe visie en de rol van de leden in het zendingswerk goed besproken werd. Echt jammer dat er niemand uit Nickerie aanwezig kon zijn. Hopelijk kunnen wij zelf een haardvuuravond geven om deze dingen over te brengen.
Als laatste met de zoneleider mijn spullen in hun huis opgehaald en ben ik naar Paramaribo-Zuid appartement gebracht waar morgen de taxi ons komt ophalen.
President Gamiette had eerst een training met de zone en districtsleiders waarna het conferentie was.
De zoneconferentie was echt geweldig. Veel over doelen gesproken en de balans die wij moeten vinden tussen onderzoekers en minder actieven onderwijzen. De assistenten van de president gaven er een hele mooie sessie over.
President Gamiette gaf een meer “doctrinal” les over waarvoor wij hier precies zijn, wat ons doel is en wat wij ervoor moeten geven. Wij moeten ALLES geven!. Het is ongelofelijk wat ik aan het begrijpen ben. Ik weet wel dat mijn leven nooit meer hetzelfde zal zijn, ook na mijn zending niet.
Vrij snel al na de conferentie, nog tijdens de lunch had ik al een interview met president Gamiette. Dit gesprek was op zich snel klaar omdat ik nooit zoveel te vragen heb.
Toen de interviews van ons voorbij waren, (de rest zou morgen aan de beurt zijn, maar omdat wij dan terug gaan naar Nickerie moesten wij vandaag), zijn wij in het gebied rond de kerk gaan contacteren. Was leuk, even lekker rond mijn oude huis rondgelopen, paar hele leuke mensen gesproken, gebasketballed met wat hangjongeren, en hen gecontacteerd natuurlijk, een junk uitgelegd wat voor een geweerpatroon hij in zijn hand had en na ons doel te hebben gehaald even een lekkere smootie gekocht als beloning.
Terug in de kerk een haardvuuravond gehad waarop eerst president Linger van het het district sprak en toen president Gamiette. Het was opbouwend, vooral voor leden, omdat de nieuwe visie en de rol van de leden in het zendingswerk goed besproken werd. Echt jammer dat er niemand uit Nickerie aanwezig kon zijn. Hopelijk kunnen wij zelf een haardvuuravond geven om deze dingen over te brengen.
Als laatste met de zoneleider mijn spullen in hun huis opgehaald en ben ik naar Paramaribo-Zuid appartement gebracht waar morgen de taxi ons komt ophalen.
Maandag, 01-02-2010
Vroeg vertrokken naar Frans Guyana. Nog even wat eten ingeslagen bij een Chinese winkel. De heenreis was weer interessant, er hobbelig, veel jungle en lekker veel babbelen. Het was zo een 3 uur rijden, korter dan naar Nickerie. In Albina was het even zoeken naar de ferry-terminal, maar na echt verkeerd om gereden te zijn door wat eenrichtingsverkeerstraatjes uiteindelijk toch gevonden. Het stempelen was geen probleem, zelfs terwijl de Dirkmaats eigenlijk helemaal het land niet uit mogen omdat zij al 1 jaar in de aanvraagprocedure voor een verblijfsvergunning zitten. De douanier bracht het wel even ter sprake maar stempelde toch gewoon af. Echt ongelofelijk wat een autoriteit.
Dit keer geen schoonmaakjuffrouw die even een bootje regelde. Zij zat in het blikveld van die douanier dus gedroeg zij zich heel braaf. Wij liepen maar gewoon door naar de waterkant waar er een Creool tegen de muur stond te urineren. Toen hij klaar was wilde hij ons best voor 20 SRD de man naar de overkant brengen. Toch maar even duidelijk gemaakt dat wij de vorige keer maar 30 SRD voor ons allen hadden betaald. Na wat heftige onderhandelingen bracht hij ons chagrijnig naar de overkant voor 35 SRD.
In Frans Guyana weer even heerlijk genoten van de Euro, en Europa en Peugeots, Renaults en Citroëns, die zie je in Suriname helemaal niet, en bij hetzelfde restaurantje gegeten als de vorige keer. Echt veel meer hebben wij niet gedaan. Op de terugweg vlak voor de terminal een bootman gesproken die eerst 5 Euro per persoon vroeg, maar als snel ons best even voor 30 SRD over wilde brengen. Nadat ik had verteld dat wij over een half uur voor 30 SRD opgehaald zouden worden, wat dus eigenlijk bluf was.
Stempelen ging weer snel en toen wij bij zijn bootje stonden te wachten spraken wij met zijn broertje die vond dat 30 SRD echt te weinig was.
30 SRD is eigenlijk redelijk normaal voor 4 personen, maar de bootsmannen hebben prijsafspraken gemaakt om het voor blanken duurder te maken. Wij noemen dat de Bakra belasting, als je wit bent, ben je rijd, zo simpel is het.
Toen grote broer eenmaal terug was vond die ook opeens dat wij tenminste 15 SRD per persoon konden betalen, anders konden wij best even wachten op de boot die ons op zou halen. Ik denk dat hij de bluf doorhad. Ik heb gezegd dat wij alle tijd van de wereld hadden en dat wij best konden wachten.
Precies op de tijd die ik genoemd had voer er een bootje, zo een zelfde soort kano, langs de steiger, helemaal niet met het doel om iemand over te zetten. Toen wij hem een seintje gaven kwam hij wel direct, even wat bijverdienen. Hij vroeg 4 euro p.p. maar na een korte onderhandeling met elder Lake en mijzelf in het Sranantongo nam hij ons met een brede glimlach mee voor 30 Srd. Elder Dirkmaat heeft hem dik getipt voor zijn bereidwilligheid.
De terugweg was weer hobbelig, maar toch in slaap gevallen het laatste uurtje. Ik werd pas wakker toen wij alweer terug waren bij het appartement.
Direct gaan e-mailen, maar wij ware nog niet halverwege toe de zoneleiders alweer ons op kwamen halen om de nacht bij hen door te brengen.
De Franse elders zijn hier voor zoneconferentie morgen. Die hebben met hun taxi maar 10 minuten achter ons aan gereden vanuit Frans Guyana.
Een van hen zat samen met mij in het MTC, in mijn zone en mijn klas. Het was elder Miranda, het was echt een leuk wederzien. Hij bleef met zijn collega in Wanica. Mijn collega bleef in Kwarasang en ik bleef in Kwatta. Samen met elder Vernes en 2 franse elders even wat dingen gedaan met het busje, tanken, wassen, en naar een nieuwe supermarkt geweest. Het is een enorme supermarkt, naar Nederlandse begrippen. Zoals deze zijn er maar 3 in heel Suriname, de rest is Chinees. Echt gaaf want ze hebben daar van alles. Bijna al mijn geld voor de week uitgegeven J Gaat allemaal mee terug naar Nickerie.
Ik Kwatta verblijven al 4 elders, de zoneleiders en Kasabaolo., nu met mij en de fransen waren er 7, best veel voor 1 slaapkamer. Maar het ging wel en best een fatsoenlijke avond gehad.
Dit keer geen schoonmaakjuffrouw die even een bootje regelde. Zij zat in het blikveld van die douanier dus gedroeg zij zich heel braaf. Wij liepen maar gewoon door naar de waterkant waar er een Creool tegen de muur stond te urineren. Toen hij klaar was wilde hij ons best voor 20 SRD de man naar de overkant brengen. Toch maar even duidelijk gemaakt dat wij de vorige keer maar 30 SRD voor ons allen hadden betaald. Na wat heftige onderhandelingen bracht hij ons chagrijnig naar de overkant voor 35 SRD.
In Frans Guyana weer even heerlijk genoten van de Euro, en Europa en Peugeots, Renaults en Citroëns, die zie je in Suriname helemaal niet, en bij hetzelfde restaurantje gegeten als de vorige keer. Echt veel meer hebben wij niet gedaan. Op de terugweg vlak voor de terminal een bootman gesproken die eerst 5 Euro per persoon vroeg, maar als snel ons best even voor 30 SRD over wilde brengen. Nadat ik had verteld dat wij over een half uur voor 30 SRD opgehaald zouden worden, wat dus eigenlijk bluf was.
Stempelen ging weer snel en toen wij bij zijn bootje stonden te wachten spraken wij met zijn broertje die vond dat 30 SRD echt te weinig was.
30 SRD is eigenlijk redelijk normaal voor 4 personen, maar de bootsmannen hebben prijsafspraken gemaakt om het voor blanken duurder te maken. Wij noemen dat de Bakra belasting, als je wit bent, ben je rijd, zo simpel is het.
Toen grote broer eenmaal terug was vond die ook opeens dat wij tenminste 15 SRD per persoon konden betalen, anders konden wij best even wachten op de boot die ons op zou halen. Ik denk dat hij de bluf doorhad. Ik heb gezegd dat wij alle tijd van de wereld hadden en dat wij best konden wachten.
Precies op de tijd die ik genoemd had voer er een bootje, zo een zelfde soort kano, langs de steiger, helemaal niet met het doel om iemand over te zetten. Toen wij hem een seintje gaven kwam hij wel direct, even wat bijverdienen. Hij vroeg 4 euro p.p. maar na een korte onderhandeling met elder Lake en mijzelf in het Sranantongo nam hij ons met een brede glimlach mee voor 30 Srd. Elder Dirkmaat heeft hem dik getipt voor zijn bereidwilligheid.
De terugweg was weer hobbelig, maar toch in slaap gevallen het laatste uurtje. Ik werd pas wakker toen wij alweer terug waren bij het appartement.
Direct gaan e-mailen, maar wij ware nog niet halverwege toe de zoneleiders alweer ons op kwamen halen om de nacht bij hen door te brengen.
De Franse elders zijn hier voor zoneconferentie morgen. Die hebben met hun taxi maar 10 minuten achter ons aan gereden vanuit Frans Guyana.
Een van hen zat samen met mij in het MTC, in mijn zone en mijn klas. Het was elder Miranda, het was echt een leuk wederzien. Hij bleef met zijn collega in Wanica. Mijn collega bleef in Kwarasang en ik bleef in Kwatta. Samen met elder Vernes en 2 franse elders even wat dingen gedaan met het busje, tanken, wassen, en naar een nieuwe supermarkt geweest. Het is een enorme supermarkt, naar Nederlandse begrippen. Zoals deze zijn er maar 3 in heel Suriname, de rest is Chinees. Echt gaaf want ze hebben daar van alles. Bijna al mijn geld voor de week uitgegeven J Gaat allemaal mee terug naar Nickerie.
Ik Kwatta verblijven al 4 elders, de zoneleiders en Kasabaolo., nu met mij en de fransen waren er 7, best veel voor 1 slaapkamer. Maar het ging wel en best een fatsoenlijke avond gehad.
Zondag, 31-01-2010
De kerkdienst was goed, heel opbouwend eigenlijk. Het was de eerste keer dat er enkel “lokale” leden toespraken gaven, in plaats van de elders en het gemeentepresidium. Er waren dan ook 25 mensen, 5 minder dan vorige keer, maar wel redelijk.
Direct na de kerk zouden wij naar de stad gaan, de taxi zou om half 2 komen. Wij gaan naar de stad omdat ik morgen naar Frans Guyana moet om een nieuw stempel te kunnen krijgen in mijn paspoort voor mijn visum.
Toch, ondanks de korte tijd, wilden wij Lloyd nog even bezoeken. Hij is nog niet onze onderzoeker maar kent de elders al meer dan 2 jaar. Helaas was hij niet thuis.
Terug thuis was onze huisbazin er om nog val alles te regelen. Zij heeft eindelijk een contract om de woningen onder en achter ons (2 stuks) te verhuren aan het ziekenhuis. (Als er maar niet van die blanke stagiaires ingaan J), maar moet nog van alles regelen. Zij wil graag dat wij een zegen over het huis uitspreken als het klaar is.
President Emanuelson kwam even wat langsbrengen. Zuster Maurine, zijn vrouw, had een heerlijke maaltijd voor onderweg voor ons klaar gemaakt, zo lief dat zij aan ons denkt. Het is echt een schat van een mens.
Ondertussen belde het taxi bedrijf dat de taxi een uurtje later zou komen.
Echt een wonder, want daardoor konden wij even met Rita, onze huisbaas, zitten en een mooie les delen. Zij heeft het namelijk enorm druk met dit huis en de huizen hierachter. Toen wij voor en met haar baden, had zij echt een hele geestelijke ervaring en zij wil graag weer met ons samen zitten om onderwezen te worden. Echt cool dat dit zo liep.
De taxi kwam uiteindelijk 2 uur te laat. Ik zat 4 uur lang op de middenbank zonder hoofdsteun. Het was waarlijk de verschrikkelijkste taxirit ooit omdat het onmogelijk was om echt te slapen. Gelukkig had ik mijn kussen mee en met die op mijn schoot kon ik voorovergebogen wat pitten.
In de stad hadden wij direct het afscheidsfeestje van elder Harding, mijn trainer, die dinsdag vertrekt naar huis. Het is ongelofelijk hoe snel de tijd gaat. Het was bij de Wongsa’s thuis en echt heel gezellig. Er zijn veel nieuwe elders bijgekomen dus een hoop nieuwe gezichten.
Elder Lake zijn collega en mijn collega zijn samengegaan om bij de zoneleiders te logeren. Ik ben bij elder Lake in Wanica blijven slapen omdat wij 2-en morgen met de Dirkmaats naar Frans Guyana gaan.
Het was de eerste keer voor mij in Wanica. Zij hebben een heel groot appartement, je kan er letterlijk in rond fietsen. Het wel een beetje vies daar …
Direct na de kerk zouden wij naar de stad gaan, de taxi zou om half 2 komen. Wij gaan naar de stad omdat ik morgen naar Frans Guyana moet om een nieuw stempel te kunnen krijgen in mijn paspoort voor mijn visum.
Toch, ondanks de korte tijd, wilden wij Lloyd nog even bezoeken. Hij is nog niet onze onderzoeker maar kent de elders al meer dan 2 jaar. Helaas was hij niet thuis.
Terug thuis was onze huisbazin er om nog val alles te regelen. Zij heeft eindelijk een contract om de woningen onder en achter ons (2 stuks) te verhuren aan het ziekenhuis. (Als er maar niet van die blanke stagiaires ingaan J), maar moet nog van alles regelen. Zij wil graag dat wij een zegen over het huis uitspreken als het klaar is.
President Emanuelson kwam even wat langsbrengen. Zuster Maurine, zijn vrouw, had een heerlijke maaltijd voor onderweg voor ons klaar gemaakt, zo lief dat zij aan ons denkt. Het is echt een schat van een mens.
Ondertussen belde het taxi bedrijf dat de taxi een uurtje later zou komen.
Echt een wonder, want daardoor konden wij even met Rita, onze huisbaas, zitten en een mooie les delen. Zij heeft het namelijk enorm druk met dit huis en de huizen hierachter. Toen wij voor en met haar baden, had zij echt een hele geestelijke ervaring en zij wil graag weer met ons samen zitten om onderwezen te worden. Echt cool dat dit zo liep.
De taxi kwam uiteindelijk 2 uur te laat. Ik zat 4 uur lang op de middenbank zonder hoofdsteun. Het was waarlijk de verschrikkelijkste taxirit ooit omdat het onmogelijk was om echt te slapen. Gelukkig had ik mijn kussen mee en met die op mijn schoot kon ik voorovergebogen wat pitten.
In de stad hadden wij direct het afscheidsfeestje van elder Harding, mijn trainer, die dinsdag vertrekt naar huis. Het is ongelofelijk hoe snel de tijd gaat. Het was bij de Wongsa’s thuis en echt heel gezellig. Er zijn veel nieuwe elders bijgekomen dus een hoop nieuwe gezichten.
Elder Lake zijn collega en mijn collega zijn samengegaan om bij de zoneleiders te logeren. Ik ben bij elder Lake in Wanica blijven slapen omdat wij 2-en morgen met de Dirkmaats naar Frans Guyana gaan.
Het was de eerste keer voor mij in Wanica. Zij hebben een heel groot appartement, je kan er letterlijk in rond fietsen. Het wel een beetje vies daar …
Dinsdag 26-01-2010 tot en met Zaterdag 30-01-2010
Deze week vooral mensen bezocht en gewoon zoveel mogelijk zendingswerk gedaan. Het was een rustige week waar er niet super veel gebeurd is. Ik zal eens een verslagje van onze huidige onderzoekers geven, het zijn er niet heel veel.
Jennifer en Alek zijn twee vrienden die in hetzelfde hokje, want meer is het niet, tussen naakte vrouwen en drugs dealers wonen. Alek is hier tijdelijk maar Jennifer woont hier echt. Jennifer is de moeder van Kevin. Kevin is nu officieel geadopteerd door de tante van Avinash, die pas nog gedoopt is. Dat is iets goeds want daardoor kan hij in een veel betere omgeving opgroeien (=Kevin). Verder hebben wij daar natuurlijk niets mee te maken, maar Jennifer wil graag haar leven veranderen en daar helpen wij haar graag bij.
Andrew, gedoopt, Amanda, zijn moeder en Andrea zijn zus zijn nog steeds in Suriname ondanks verscheidene pogingen te verhuizen. Andrew heeft iets raars met zijn ogen gehad waardoor hij niets meer kon zien, er zat ook een hele waas overheen. Het erge is dat zij er ook niet gewoon mee naar de dokter gaan omdat zij geen geld hebben. Hij heeft van ons een zalving gehad waarna het direct stukken beter is geworden, de waas is weg en hij kan weer zien. Lezen is blijkbaar nog lastig. Ik hoop dat zij snel verhuizen want in Guyana ligt er echt een betere toekomst in het verschiet en kan Amanda gedoopt worden.
Orna, Pocarny en hun moeder. 3 vrouwen die graag naar ons luisteren. Pocarny begrijpt alles zeer goed en heeft heel hard gebeden om een antwoord. Zij heeft een hele bijzondere ervaring gehad waarin iemand in het wit gekleed in haar droom vertelde dat Joseph Smith echt een profeet was en zo haar gebed beantwoorde. Ik voel mij altijd heel erg nederig als ik zulke mensen mag onderwijzen.
Ronodinedjo’s zijn nog steeds aan het onderzoeken omdat zij nog niet getrouwd zijn. Zij wonen best een eind fietsen in Paradijs, dus wij bezoeken hen niet al te vaak. Broeder maakt echt vooruitgang, zuster en zoon volgen gewoon. Daar moeten wij dus echt iets aan doen.
Broeder Fisher is een oude man maar enorm slim. Hij heeft vele kerken onderzocht en is heel gelovig. Toch is hij nergens blijven hangen en heeft eigenlijk de dingen waar hij zich het best bij voelt samengesteld tot zijn eigen geloof. Hij is enorm geïnteresseerd en is echt actief de kerk aan het onderzoeken. Hopelijk zal hij dit keer vinden wat hij al zo lang zoekt.
Verder zijn er nog wel een paar andere mensen, maar die maken weinig vooruitgang.
Wij bezoeken ook veel minder actieve leden met het doel hen te heractiveren, dat gaat gestaag aangezien begrip bij veel mensen een probleem is. Zo bezoeken wij ook president Emanuelson heel regelmatig om hem en zijn gezin te helpen en te sterken.
Dat was een samenvatting van wie wij de afgelopen week vooral hebben bezocht.
Jennifer en Alek zijn twee vrienden die in hetzelfde hokje, want meer is het niet, tussen naakte vrouwen en drugs dealers wonen. Alek is hier tijdelijk maar Jennifer woont hier echt. Jennifer is de moeder van Kevin. Kevin is nu officieel geadopteerd door de tante van Avinash, die pas nog gedoopt is. Dat is iets goeds want daardoor kan hij in een veel betere omgeving opgroeien (=Kevin). Verder hebben wij daar natuurlijk niets mee te maken, maar Jennifer wil graag haar leven veranderen en daar helpen wij haar graag bij.
Andrew, gedoopt, Amanda, zijn moeder en Andrea zijn zus zijn nog steeds in Suriname ondanks verscheidene pogingen te verhuizen. Andrew heeft iets raars met zijn ogen gehad waardoor hij niets meer kon zien, er zat ook een hele waas overheen. Het erge is dat zij er ook niet gewoon mee naar de dokter gaan omdat zij geen geld hebben. Hij heeft van ons een zalving gehad waarna het direct stukken beter is geworden, de waas is weg en hij kan weer zien. Lezen is blijkbaar nog lastig. Ik hoop dat zij snel verhuizen want in Guyana ligt er echt een betere toekomst in het verschiet en kan Amanda gedoopt worden.
Orna, Pocarny en hun moeder. 3 vrouwen die graag naar ons luisteren. Pocarny begrijpt alles zeer goed en heeft heel hard gebeden om een antwoord. Zij heeft een hele bijzondere ervaring gehad waarin iemand in het wit gekleed in haar droom vertelde dat Joseph Smith echt een profeet was en zo haar gebed beantwoorde. Ik voel mij altijd heel erg nederig als ik zulke mensen mag onderwijzen.
Ronodinedjo’s zijn nog steeds aan het onderzoeken omdat zij nog niet getrouwd zijn. Zij wonen best een eind fietsen in Paradijs, dus wij bezoeken hen niet al te vaak. Broeder maakt echt vooruitgang, zuster en zoon volgen gewoon. Daar moeten wij dus echt iets aan doen.
Broeder Fisher is een oude man maar enorm slim. Hij heeft vele kerken onderzocht en is heel gelovig. Toch is hij nergens blijven hangen en heeft eigenlijk de dingen waar hij zich het best bij voelt samengesteld tot zijn eigen geloof. Hij is enorm geïnteresseerd en is echt actief de kerk aan het onderzoeken. Hopelijk zal hij dit keer vinden wat hij al zo lang zoekt.
Verder zijn er nog wel een paar andere mensen, maar die maken weinig vooruitgang.
Wij bezoeken ook veel minder actieve leden met het doel hen te heractiveren, dat gaat gestaag aangezien begrip bij veel mensen een probleem is. Zo bezoeken wij ook president Emanuelson heel regelmatig om hem en zijn gezin te helpen en te sterken.
Dat was een samenvatting van wie wij de afgelopen week vooral hebben bezocht.
Maandag 25-01-2010
Vandaag was een AVONTUUR, eindelijk de echte jungle experience gehad. Elder Lubberink en ik hebben hier al weken voor gepland. Het plan was om naar het zuiden te fietsen, zover als wij konden en dan met kapmessen ons een weg door de jungle te banen. Natuurlijk goed voorbereid, 3 liter water mee, eten, complete EHBO set en fietsreparatie dingen. Wij wilden echt heel vroeg al vertrekken maar mijn fiets was gisteravond weer eens kapot gegaan, die moest ik eerst repareren. De lekker band kostte ook weer tijd want nadat ik die plakte explodeerde hij, ondertussen waren de winkels al open en heb ik een nieuwe gehaald en ter plekke vervangen. Het kwam nog even ter discussie of wij nog wel zouden gaan omdat het onderhand al 8:00-8:30 was, bijna 2 uur later dan ons plan. Toch besloten om te gaan fietsen en daar geen spijt van gehad!
Wij vertrokken dus richting het zuiden. Volgens de kaart die wij van openbare werken hadden waren het eerst vooral polders en dan pas jungle, daar hield de kaart dan ook op.
De rijstvelden en bananenplantages waren prachtig zo in de ochtend. Het fietsen ging lekker, de weg was goed. Sky farmers was bezig met dubbeldekker vliegtuigen om te zaaien/bemesten/spuiten. Echt een mooi gezicht, die gasten vliegen heel laag en best hard. Wij volgden een prachtige nieuwe weg die naar de veerboot naar Guyana gaat. Deze weg is zeer lang en gaat grotendeels dwars door de jungle heen.
Een paar keer gestopt om foto’s te nemen en toen wij bij de grens van de jungle waren echt even stil gaan zitten om te genieten van de geluiden.
Het was zo prachtig, om het oversteken van wilde dieren te voorkomen, en waarschijnlijk ook het overwoekeren van de weg, is er aan beide kanten van de weg een kanaal, met daar achter de echte jungle. Die weg is gewoon helemaal uitgestorven, dus konden wij echt genieten van alle geluiden en het leven in het water onder ons, daar wij op een brug zaten. Wij begonnen de grootsheid van God’s creatie echt in te zien en het was een spiritueel moment.
Uiteindelijk de hele weg af gereden tot er een splitsing was. De mooie weg ging naar rechts, het westen, een zandweggetje ging naar links, het oosten. Die mooie weg ging naar South-Drain, een plaatsje waar de veerboot van/naar Guyana aanlegt. Het zandweggetje ging richting Corantijnkanaal, een rivier uit de jungle. Wij besloten eerst daar eens een kijkje te nemen. Na even gefietst te hebben konden wij het niet meer houden. Wij stopten en pakten onze machettes en hakten onszelf een weg de jungle in. De jungle is echt dichtgegroeid, zo makkelijk was dit dus niet, maar wel gaaf natuurlijk.
Na ons uitgeleefd te hebben besloten wij terug te gaan, naar South-Drain te fietsen en het Corantijnkanaal voor een volgende keer te laten. Toen wij even wat dronken bij ons vers uitgehakte pad hoorden wij opeens iets van een wild zwijn brullen. Het klonk redelijk dichtbij en het liet toch wel mijn nekharen overeind staan.
Even later kwamen wij een jagerspaadje de jungle in tegen. Die moesten wij natuurlijk even uitproberen. Echt geweldig, met de machette in de hand vrij diep de jungle ingelopen. Elder Lubberink stapte op een moment zonder iets door te hebben over een slang heen, ik zag hem toevallig wel. Even een paar foto’s van gemaakt en daarna voorzichtig met mijn machette aan de kant gelegd. Hij was duidelijk niet geïrriteerd, zijn gedrag was vrij rustig. Later zijn wij er achter gekomen dat het een redelijk serieuze gifslang is, locals noemen hem Labaria, in het Nederlands is het Lanspuntslang, in het Latijn Botrops Atrox, met dank aan mijn woordenboek Sranantongo. Een aantal mensen hebben mij dit verteld, nadat zij de foto’s zagen, dus ik geloof het wel.
Wij liepen nog wat verder en stonden even te praten toen wij een enkele “knor” hoorden, een paar meter van ons vandaan. Dat zwijn wat net dat geluid maakte stond nu letterlijk 1 bosje ver bij ons vandaan L. Opeens voelde ik mij niet zo heel veilig meer met alleen een machette. Wij zijn maar even heel rustig terug gaan lopen naar de fietsen. Nag wel een paar gave jungle foto’s gemaakt.
Eenmaal terug bij de fietsen zijn wij naar South-Drain gaan fietsen. Dat was helemaal niet ver, maar er was weinig te doen. Wij dachten dat het echt een dorpje was maar het is eigenlijk gewoon de veerboot terminal naar Guyana met 3 huizen erbij. Wij hebben even geluncht aan de kust van de Corantijn rivier met aan de overkant Guyana. Het was leuk om dat eens te zien.
Daarna weer richting huis vertrokken. Onderweg kwamen wij opeens een bakra, blanke, student tegen van de Universiteit van Wageningen, die doen hier heel veel met landbouw e.d. Hij stelde zich voor als Friso, kan weinig erger bakra zijn, en zij gingen een zeekoe vangen. Die zeekoe was via de rivier een irrigatiekanaal ingezwommen. Hij voreg of wij zin hadden om mee te gaan. Helaas zouden wij wind tegen hebben dus hadden wij echt onze tijd nodig om terug te komen. Maar het was wel leuk om even iemand van onze eigen leeftijd te spreken.
De weg terug was echt heel zwaar, harde wind tegen. Wij waren stuk toen wij eindelijk terug aankwamen. Toch waren wij helemaal voldaan over deze trip.
Oh ja, ook nog een vent tegen gekomen die een soort lijm op takken smeerde om vogels te vangen. Die verkoopt hij dan om te trainen om mee te doen aan zang wedstrijden. Die lijm is vermengd met zaadjes, de vogels landen op de takken om te eten en ze kunnen niet meer wegvliegen.
In totaal hebben wij 4 uur, 31 minuten en 52 seconden gefietst, een afstand van 84.3 kilometer afgelegd en met een gemiddelde snelheid van 18.6 km/uur gereden, dankzij de tegenwind. Wij zijn al met al zo een 7.5 uur onderweg geweest.
Hierna even gaan mailen, maar opeens voelde ik mij even ziek worden en moest ik met spoed een toilet opzoeken. In plaats van naar afspraken te gaan heb ik de avond in mijn bed en op het toilet doorgebracht. Om 8 uur wel nog even naar Avinash geweest, maar daar heb ik niet heel veel van mee gekregen.
Wij vertrokken dus richting het zuiden. Volgens de kaart die wij van openbare werken hadden waren het eerst vooral polders en dan pas jungle, daar hield de kaart dan ook op.
De rijstvelden en bananenplantages waren prachtig zo in de ochtend. Het fietsen ging lekker, de weg was goed. Sky farmers was bezig met dubbeldekker vliegtuigen om te zaaien/bemesten/spuiten. Echt een mooi gezicht, die gasten vliegen heel laag en best hard. Wij volgden een prachtige nieuwe weg die naar de veerboot naar Guyana gaat. Deze weg is zeer lang en gaat grotendeels dwars door de jungle heen.
Een paar keer gestopt om foto’s te nemen en toen wij bij de grens van de jungle waren echt even stil gaan zitten om te genieten van de geluiden.
Het was zo prachtig, om het oversteken van wilde dieren te voorkomen, en waarschijnlijk ook het overwoekeren van de weg, is er aan beide kanten van de weg een kanaal, met daar achter de echte jungle. Die weg is gewoon helemaal uitgestorven, dus konden wij echt genieten van alle geluiden en het leven in het water onder ons, daar wij op een brug zaten. Wij begonnen de grootsheid van God’s creatie echt in te zien en het was een spiritueel moment.
Uiteindelijk de hele weg af gereden tot er een splitsing was. De mooie weg ging naar rechts, het westen, een zandweggetje ging naar links, het oosten. Die mooie weg ging naar South-Drain, een plaatsje waar de veerboot van/naar Guyana aanlegt. Het zandweggetje ging richting Corantijnkanaal, een rivier uit de jungle. Wij besloten eerst daar eens een kijkje te nemen. Na even gefietst te hebben konden wij het niet meer houden. Wij stopten en pakten onze machettes en hakten onszelf een weg de jungle in. De jungle is echt dichtgegroeid, zo makkelijk was dit dus niet, maar wel gaaf natuurlijk.
Na ons uitgeleefd te hebben besloten wij terug te gaan, naar South-Drain te fietsen en het Corantijnkanaal voor een volgende keer te laten. Toen wij even wat dronken bij ons vers uitgehakte pad hoorden wij opeens iets van een wild zwijn brullen. Het klonk redelijk dichtbij en het liet toch wel mijn nekharen overeind staan.
Even later kwamen wij een jagerspaadje de jungle in tegen. Die moesten wij natuurlijk even uitproberen. Echt geweldig, met de machette in de hand vrij diep de jungle ingelopen. Elder Lubberink stapte op een moment zonder iets door te hebben over een slang heen, ik zag hem toevallig wel. Even een paar foto’s van gemaakt en daarna voorzichtig met mijn machette aan de kant gelegd. Hij was duidelijk niet geïrriteerd, zijn gedrag was vrij rustig. Later zijn wij er achter gekomen dat het een redelijk serieuze gifslang is, locals noemen hem Labaria, in het Nederlands is het Lanspuntslang, in het Latijn Botrops Atrox, met dank aan mijn woordenboek Sranantongo. Een aantal mensen hebben mij dit verteld, nadat zij de foto’s zagen, dus ik geloof het wel.
Wij liepen nog wat verder en stonden even te praten toen wij een enkele “knor” hoorden, een paar meter van ons vandaan. Dat zwijn wat net dat geluid maakte stond nu letterlijk 1 bosje ver bij ons vandaan L. Opeens voelde ik mij niet zo heel veilig meer met alleen een machette. Wij zijn maar even heel rustig terug gaan lopen naar de fietsen. Nag wel een paar gave jungle foto’s gemaakt.
Eenmaal terug bij de fietsen zijn wij naar South-Drain gaan fietsen. Dat was helemaal niet ver, maar er was weinig te doen. Wij dachten dat het echt een dorpje was maar het is eigenlijk gewoon de veerboot terminal naar Guyana met 3 huizen erbij. Wij hebben even geluncht aan de kust van de Corantijn rivier met aan de overkant Guyana. Het was leuk om dat eens te zien.
Daarna weer richting huis vertrokken. Onderweg kwamen wij opeens een bakra, blanke, student tegen van de Universiteit van Wageningen, die doen hier heel veel met landbouw e.d. Hij stelde zich voor als Friso, kan weinig erger bakra zijn, en zij gingen een zeekoe vangen. Die zeekoe was via de rivier een irrigatiekanaal ingezwommen. Hij voreg of wij zin hadden om mee te gaan. Helaas zouden wij wind tegen hebben dus hadden wij echt onze tijd nodig om terug te komen. Maar het was wel leuk om even iemand van onze eigen leeftijd te spreken.
De weg terug was echt heel zwaar, harde wind tegen. Wij waren stuk toen wij eindelijk terug aankwamen. Toch waren wij helemaal voldaan over deze trip.
Oh ja, ook nog een vent tegen gekomen die een soort lijm op takken smeerde om vogels te vangen. Die verkoopt hij dan om te trainen om mee te doen aan zang wedstrijden. Die lijm is vermengd met zaadjes, de vogels landen op de takken om te eten en ze kunnen niet meer wegvliegen.
In totaal hebben wij 4 uur, 31 minuten en 52 seconden gefietst, een afstand van 84.3 kilometer afgelegd en met een gemiddelde snelheid van 18.6 km/uur gereden, dankzij de tegenwind. Wij zijn al met al zo een 7.5 uur onderweg geweest.
Hierna even gaan mailen, maar opeens voelde ik mij even ziek worden en moest ik met spoed een toilet opzoeken. In plaats van naar afspraken te gaan heb ik de avond in mijn bed en op het toilet doorgebracht. Om 8 uur wel nog even naar Avinash geweest, maar daar heb ik niet heel veel van mee gekregen.
Zaterdag en Zondag 23/24-01-2010
Zaterdag liep erg in de soep omdat mijn fiets lastig deed. Het is nog steeds datzelfde probleem met mijn achteras, wat veroorzaakt was door die gare fietsenwinkel. Ik heb zelf dus maar eens geknutseld en het kapotte onderdeel gevonden. Het probleem vandaag was eigenlijk dat het Chinese reserveonderdeel direct helemaal verboog omdat het de krachten niet goed kwijt kan. Gelukkig wel een nieuw gekregen bij de winkel omdat dat niet zomaar kan natuurlijk. Niet eens de kans gehad om de vervanging erop te zetten, want toen wij een les deelden bij de gemeentepresident over Tempels, zette zijn pleegzoon een nieuw onderdeel op mijn fiets.
Helaas heeft al dat geknutsel tijd en geduld gekost. Gelukkig was de tempelles met de Emanuelsons echt wel goed. Veel mensen denken dat het over is na de doop, maar dan zijn wij er nog lang niet. Ik heb een schemaatje bedacht, en hoop dat dit duidelijk is.
Een trap leid omhaar naar Gods Heerlijkheid, de treden zijn fasen die wij in de kerk moeten doorlopen
Gods Heerlijkheid of wel Celestiale heerlijkheid
↑
Tempel huwelijk
↑
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - -
Tempel verordeningen
↑
Tempel voorverordening
↑
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Avondmaal
↑
Priesterschap
↑
Heilige Geest
↑
Doop
Op zondag was de kerk beter bezocht dan vorige week. Er waren zo een 30 tal mensen in totaal gekomen en gegaan. Hopelijk zien wij snel de vruchten van onze nieuwe manier van werken. Ik gaf de zondagsschoolles, was leuk om te doen, les 2 uit het nieuwe evangeliebeginselen boek.
Het Dirkmaat koppel was hier gekomen om de dienst bij te wonen. Daarna bleven zij bij ons eten. Even snel spaghetti gemaakt. Het was goed dat wij voordat zij kwamen het huis heel erg schoon hadden gemaakt. Het zag er dus goed uit. Niets bijzonders besproken eigenlijk, na de lunch gingen zij weer terug naar de stad.
Wij zijn op split gegaan met president Emanuelson en Avinash. Ik werkte met Avinash, even ging mijn fiets weer kapot, daar had hij een lekke band en daarna had ik weer een lekke band. Toch samen een paar leuke lessen gedeeld. Avinash is heel enthousiast om het evangelie te delen en weet het best goed onder woorden te brengen. Op een gegeven moment raakte hij in een verhitte discussie over het Boek van Mormon en de Bijbel, met iemand die gewoon erbij was komen staan, maar zijn getuigenis is zeer sterk en hij heeft super voorbeelden gebruikt. (zie 2 Nephi 29:3)
De avond afgesloten door 33,33% van onze MP te bezoeken, die nu weer naar de kerk komt. Als hij helemaal actief wordt dan hebben wij weer alle MP dragers in de gemeente. Hele goede les over het Boek van Mormon gedeeld. Verder nog contacten gehaald en naar huis gelopen met een lekke voorband.
Helaas heeft al dat geknutsel tijd en geduld gekost. Gelukkig was de tempelles met de Emanuelsons echt wel goed. Veel mensen denken dat het over is na de doop, maar dan zijn wij er nog lang niet. Ik heb een schemaatje bedacht, en hoop dat dit duidelijk is.
Een trap leid omhaar naar Gods Heerlijkheid, de treden zijn fasen die wij in de kerk moeten doorlopen
Gods Heerlijkheid of wel Celestiale heerlijkheid
↑
Tempel huwelijk
↑
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - -
Tempel verordeningen
↑
Tempel voorverordening
↑
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Avondmaal
↑
Priesterschap
↑
Heilige Geest
↑
Doop
Op zondag was de kerk beter bezocht dan vorige week. Er waren zo een 30 tal mensen in totaal gekomen en gegaan. Hopelijk zien wij snel de vruchten van onze nieuwe manier van werken. Ik gaf de zondagsschoolles, was leuk om te doen, les 2 uit het nieuwe evangeliebeginselen boek.
Het Dirkmaat koppel was hier gekomen om de dienst bij te wonen. Daarna bleven zij bij ons eten. Even snel spaghetti gemaakt. Het was goed dat wij voordat zij kwamen het huis heel erg schoon hadden gemaakt. Het zag er dus goed uit. Niets bijzonders besproken eigenlijk, na de lunch gingen zij weer terug naar de stad.
Wij zijn op split gegaan met president Emanuelson en Avinash. Ik werkte met Avinash, even ging mijn fiets weer kapot, daar had hij een lekke band en daarna had ik weer een lekke band. Toch samen een paar leuke lessen gedeeld. Avinash is heel enthousiast om het evangelie te delen en weet het best goed onder woorden te brengen. Op een gegeven moment raakte hij in een verhitte discussie over het Boek van Mormon en de Bijbel, met iemand die gewoon erbij was komen staan, maar zijn getuigenis is zeer sterk en hij heeft super voorbeelden gebruikt. (zie 2 Nephi 29:3)
De avond afgesloten door 33,33% van onze MP te bezoeken, die nu weer naar de kerk komt. Als hij helemaal actief wordt dan hebben wij weer alle MP dragers in de gemeente. Hele goede les over het Boek van Mormon gedeeld. Verder nog contacten gehaald en naar huis gelopen met een lekke voorband.
Vrijdag 22-01-2010
Eigenlijk gaat er iets triest gebeuren. Andrew, Andrea en Amanda gaan volgende week verhuizen terug naar Guyana. Dat is een beetje triest, maar ook goed nieuws. Zij verlaten daarbij namelijk hun vader/man die hen af en toe vreselijk behandeld. De weg is dan ook direct vrij voor Amanda om gedoopt te worden, iets wat zij nu heel graag wil, maar het kan niet omdat zij nooit zijn getrouwd.
Een les over zendingswerk en op zending gaan gedeeld. Andrew zou best graag op zending willen, hij wil er zelfs plannen om in de VS naar school te gaan voor laten varen.
Verder nog een stuk naar zeedijk gefietst om daar een nieuwe onderzoeker les te geven. Ik was nog noot zo ver die kant op geweest maar het was echt mooi daar. Moeten wij vaker heen!
Later op de dag besloot mijn pedaal eraf te vallen. Gewoon een losse schroef maar wel irritant. Gelukkig was het redelijk snel gefikst bij een fietsenwinkel.
Ook direct 2 “houwers” (machette’s) gekocht. Wij zijn namelijk van plan om maandag een stuk naar de jungle te fietsen. Nieuw Nickerie is niet groot en als je ongeveer een uur zuidelijk fietst kon je al bij de grens van beschaving. Wij gaan daar heen om even met tijgers te worstelen, slangen te eten en krokodillen te vangen ;-)
Verder wel een goede dag gehad. Nog even met Boyke gezeten, veel nieuwe onderzoekers en zelfs leden gevonden en afgesloten met een bezoek aan Avinash.
Een les over zendingswerk en op zending gaan gedeeld. Andrew zou best graag op zending willen, hij wil er zelfs plannen om in de VS naar school te gaan voor laten varen.
Verder nog een stuk naar zeedijk gefietst om daar een nieuwe onderzoeker les te geven. Ik was nog noot zo ver die kant op geweest maar het was echt mooi daar. Moeten wij vaker heen!
Later op de dag besloot mijn pedaal eraf te vallen. Gewoon een losse schroef maar wel irritant. Gelukkig was het redelijk snel gefikst bij een fietsenwinkel.
Ook direct 2 “houwers” (machette’s) gekocht. Wij zijn namelijk van plan om maandag een stuk naar de jungle te fietsen. Nieuw Nickerie is niet groot en als je ongeveer een uur zuidelijk fietst kon je al bij de grens van beschaving. Wij gaan daar heen om even met tijgers te worstelen, slangen te eten en krokodillen te vangen ;-)
Verder wel een goede dag gehad. Nog even met Boyke gezeten, veel nieuwe onderzoekers en zelfs leden gevonden en afgesloten met een bezoek aan Avinash.
zaterdag 6 maart 2010
Donderdag 21-01-2010
Tot aan de lunch gepland voor de volgende week. Wekelijkse planning vergaderingen zijn goed, maar nemen zoveel tijd in beslag. J
Veel mensen gepland voor daarna, helaas ging maar weinig door. Samen met zuster Emanuelson naar zuster Anette gegaan om haar een beetje te sterken. De baby huilt veel ’s nachts waardoor zij erg moe is. Zij vroeg ons om een zegen en die hebben wij dan ook gegeven.
Al laatste nog even met broeder Idoe samen gezeten, maar die had wel veel te zeggen vandaag, het was moeilijk tussen te komen J Toch nog even over “gehoorzaamheid” kunnen spreken.
Veel mensen gepland voor daarna, helaas ging maar weinig door. Samen met zuster Emanuelson naar zuster Anette gegaan om haar een beetje te sterken. De baby huilt veel ’s nachts waardoor zij erg moe is. Zij vroeg ons om een zegen en die hebben wij dan ook gegeven.
Al laatste nog even met broeder Idoe samen gezeten, maar die had wel veel te zeggen vandaag, het was moeilijk tussen te komen J Toch nog even over “gehoorzaamheid” kunnen spreken.
Woensdag 20-01-2010
Elder Lubberink was heel de dag een beetje ziek. Veel lessen gedeeld vandaag, ondanks zijn ziek zijn, zelfs 4 nieuwe onderzoekers gekregen, er zaten een paar veelbelovende mensen tussen. In de middag president Emanuelson geholpen een nieuwe DVD speler voor de kerk te kopen. Later een vergadering met hem gehad en direct daarna met Avinash “The restoration” op de nieuwe DVD speler gekeken, dat was leuk.
Dinsdag 19-01-2010
Vanochtend weer een lekke band. Ik had gisteren mijn fiets weggebracht naar een andere winkel dan de vorige week. Deze winkel zou beter zijn. Er moesten 3 spaken worden gerepareerd. Toen ik mijn fiets ophaalde waren de spaken wel weer goed, maar zat mijn achterband verkeerd om. Het was zo grappig, die eigenaar zei nog : Jaja, hier hebben wij echte monteurs”, met een knipoog naar die andere zaak toe. Dus ik antwoordde meteen, “Wel die monteur van jou hebben wel mijn band verkeerd om gezet”. Hij kon het bijna niet geloven. Ik moest vandaag even mijn fiets weer langsbrengen dan zou hij het fiksen. Nu bleek dus ook dat de band lek was, waarschijnlijk ook dankzij die monteur. Maar goed dat werd vanochtend dus gratis voor me gefikst.
Wel een paar nieuwe mensen onderwezen. Het is altijd leuk om deze boodschap met nog meer mensen te kunnen delen.
Verder onze huisbaas geholpen met het leeghalen van een kamer hier in dit appartement. Daar staan nog allerlei spullen van haar in die nu naar de 3 woningen hieronder en hierachter gaan. Het is maar goed dat wij erbij waren, want zonder ons zou het echt een zooitje zijn geworden.
Broeder Karsodinedjo nog even geestelijk gesterkt. Hij gelooft sterk en heeft veel dingen opgegeven om lid te kunnen worden. Hij heeft een enorme verandering in zijn leven gezien door het evangelie en het heeft hem veel sterker in het leven gemaakt, en gelukkiger met zijn gezin.
Wel een paar nieuwe mensen onderwezen. Het is altijd leuk om deze boodschap met nog meer mensen te kunnen delen.
Verder onze huisbaas geholpen met het leeghalen van een kamer hier in dit appartement. Daar staan nog allerlei spullen van haar in die nu naar de 3 woningen hieronder en hierachter gaan. Het is maar goed dat wij erbij waren, want zonder ons zou het echt een zooitje zijn geworden.
Broeder Karsodinedjo nog even geestelijk gesterkt. Hij gelooft sterk en heeft veel dingen opgegeven om lid te kunnen worden. Hij heeft een enorme verandering in zijn leven gezien door het evangelie en het heeft hem veel sterker in het leven gemaakt, en gelukkiger met zijn gezin.
Maandag, 18-01-2010
Gewoon een voorbereidingsdag gehad. Veel boodschappen gedaan, een broek weggebracht om na te laten maken, zo heb je hier voor 15 euro een op maat gemaakte broek. E-mailen was lastig omdat de computers helemaal niet goed werkten, maar het is toch gelukt.
Verder een inactieve familie bezocht. Die hadden al langer dan een jaar geen zendelingen meer gezien. Rueben zal hen trouwens nog wel kennen, familie Wielsen. Lieve mensen, veel dieren, heel enthousiast. De vrouw is echt super slim, eens kijken of zij de nieuwe lessen gaan begrijpen.
Ook Avinash bezocht en een nieuwe leden les gegeven. Hij begrijpt dingen best goed, heel goed zelfs. Ik denk dat hij, als hij zo doorgaat, een heel sterk lid van de kerk zal worden
Verder een inactieve familie bezocht. Die hadden al langer dan een jaar geen zendelingen meer gezien. Rueben zal hen trouwens nog wel kennen, familie Wielsen. Lieve mensen, veel dieren, heel enthousiast. De vrouw is echt super slim, eens kijken of zij de nieuwe lessen gaan begrijpen.
Ook Avinash bezocht en een nieuwe leden les gegeven. Hij begrijpt dingen best goed, heel goed zelfs. Ik denk dat hij, als hij zo doorgaat, een heel sterk lid van de kerk zal worden
Zondag, 17-01-2010
Voor mij was het een rouwdag vandaag. Om 10:00 uur in de kerk waren enkel wij en de gemeentepresident met zijn gezin er.
Het regende en Surinamers smelten als het regent. Als Surinamer kan je dan maar beter in je bed blijven liggen en hopen dat het je niet raakt. Hetzelfde geld trouwens ook voor zonneschijn en bewolking, daar krijg je namelijk hoofdpijn van.
Het regende niet hard maar er was gewoon niemand. Een paar onderzoekers hadden netjes afgebeld, de Ronodimedjo’s konden hun auto niet starten, Idoe Steve was in de stad. Maar voor de leden was er gewoon geen waardig excuus, slecht begrepen hoor.
Gelukkig kwam Avinash niet veel te laat, hij had weer zijn tante meegenomen, en er kwamen nog wat mensen binnendruipen. Al met al waren wij met 13 mensen, inclusief 1 baby en 2 onderzoekers.
Ik heb een toespraak gegeven, maar het raakte mij toch diep in mijn ziel dat mensen zouden moeten weten dat zij naar de kerk moeten komen, en het dus toch niet helemaal begrijpen.
Oh ja, Avinash werd bevestigd, ik had de eer om het te doen en hem de Heilige Geest te verlenen. Later na de dienst heeft hij al het Aäronische priesterschap ontvangen en geordend tot priester, na een interview met de gemeentepresident.
Na de kerk met een nieuwe vastberadenheid gaan werken en een hele goede dag ervan gemaakt., misschien was dit wel nodig voor ons om nu zo een vastberadenheid te krijgen. Al met al echt ervoor gegaan en hele goede lessen gedeeld. Ik hoop dat de mensen het nu wel gaan begrijpen
Het regende en Surinamers smelten als het regent. Als Surinamer kan je dan maar beter in je bed blijven liggen en hopen dat het je niet raakt. Hetzelfde geld trouwens ook voor zonneschijn en bewolking, daar krijg je namelijk hoofdpijn van.
Het regende niet hard maar er was gewoon niemand. Een paar onderzoekers hadden netjes afgebeld, de Ronodimedjo’s konden hun auto niet starten, Idoe Steve was in de stad. Maar voor de leden was er gewoon geen waardig excuus, slecht begrepen hoor.
Gelukkig kwam Avinash niet veel te laat, hij had weer zijn tante meegenomen, en er kwamen nog wat mensen binnendruipen. Al met al waren wij met 13 mensen, inclusief 1 baby en 2 onderzoekers.
Ik heb een toespraak gegeven, maar het raakte mij toch diep in mijn ziel dat mensen zouden moeten weten dat zij naar de kerk moeten komen, en het dus toch niet helemaal begrijpen.
Oh ja, Avinash werd bevestigd, ik had de eer om het te doen en hem de Heilige Geest te verlenen. Later na de dienst heeft hij al het Aäronische priesterschap ontvangen en geordend tot priester, na een interview met de gemeentepresident.
Na de kerk met een nieuwe vastberadenheid gaan werken en een hele goede dag ervan gemaakt., misschien was dit wel nodig voor ons om nu zo een vastberadenheid te krijgen. Al met al echt ervoor gegaan en hele goede lessen gedeeld. Ik hoop dat de mensen het nu wel gaan begrijpen
Zaterdag 16-01-2010
De beste ervaring vandaag was de doop van Avinash. Eindelijk kan hij toetreden in het koninkrijk van de Heer. Even was ik bang dat het niet door zou gaan omdat hij op zich liet wachten, maar hij kwam toch gewoon opdagen en had zelfs zijn tante meegenomen! Het was de rustigste doopdienst die ik ooit heb gezien. Enkel de gemeente president en zijn zoontje waren er. De doopdienst is dan ook niet in de kerk, maar in een openbaar zwembad. Het zwembad was gesloten tijdens de doopdienst, dus lekker rustig, en alles ging goed. President Emanuelson doopte Avinash en ik sprak wat woorden over de doop en de president over de Heilige Geest. Dit was een goede ervaring.
Direct na de doopdienst gingen wij ons verder voorbereiden voor een dankdienst bij zuster Anette thuis. Zij heeft net een kindje, Michael, gekregen en heeft een paar ingrijpende veranderingen achter de rug, zoals een echtscheiding. Zij wil nu haar dankbaarheid uiten door een dankdienst met daarna een feestje. Elder Lubberink is gevraagd om een toespraak te geven om wat zendingswerk te doen. Ik hoef enkel maar het slotgebed te doen J
De dienst ging goed. Een beetje dezelfde opzet als een kerkvergadering maar dan met 6 lofzangen. Elder Lubberink sprak de aanwezigen als eerste toe, ik hoop dat er wat is blijven hangen. Daarna sprak zuster Emanuelson over zuster Anette en daarna sprak zuster Anette zelf een woord van dank uit.
De ware aarde van Surinamers kwam wel weer naar boven want vel kwamen gewoon 2 uur te laat nog binnen zetten ;-) Toch waren er veel mensen, vooral hindoe en vrouwelijk volk, en het was zeker een succes.
Direct na de doopdienst gingen wij ons verder voorbereiden voor een dankdienst bij zuster Anette thuis. Zij heeft net een kindje, Michael, gekregen en heeft een paar ingrijpende veranderingen achter de rug, zoals een echtscheiding. Zij wil nu haar dankbaarheid uiten door een dankdienst met daarna een feestje. Elder Lubberink is gevraagd om een toespraak te geven om wat zendingswerk te doen. Ik hoef enkel maar het slotgebed te doen J
De dienst ging goed. Een beetje dezelfde opzet als een kerkvergadering maar dan met 6 lofzangen. Elder Lubberink sprak de aanwezigen als eerste toe, ik hoop dat er wat is blijven hangen. Daarna sprak zuster Emanuelson over zuster Anette en daarna sprak zuster Anette zelf een woord van dank uit.
De ware aarde van Surinamers kwam wel weer naar boven want vel kwamen gewoon 2 uur te laat nog binnen zetten ;-) Toch waren er veel mensen, vooral hindoe en vrouwelijk volk, en het was zeker een succes.
Vrijdag 15-01-2010
Rondgereden, veel mensen gecheckt, ook al zaten er veel valse adressen tussen. Nog even bij Andrew geweest. Zij gaan volgende week zondag verhuizen naar Guyana. Gewoon omdat hun vader/man zo gewelddadig is thuis. Andrew heeft last van zijn ogen, hij ziet er slecht door en ze zijn glazig. Wij hebben hem een zegen gegeven maar wel met de duidelijke instructie om echt een dokter op te gaan zoeken. Hopelijk is het niets ernstig.
Verder wordt Avinash morgen gedoopt, dus nog wat dingetjes daarvoor geregeld.
Op een gegeven moment reden wij langs de kerk en zagen wij president Emanuelson. Die bleek met wat papierwerk bezig te zijn. Toe wij even met hem aan het praten waren bedacht hij opeens dat hij die morgen wat mensen had bezocht die wel geïnteresseerd waren in de kerk. Samen zijn wij er dus heen gegaan maar helaas was er niemand thuis
Verder wordt Avinash morgen gedoopt, dus nog wat dingetjes daarvoor geregeld.
Op een gegeven moment reden wij langs de kerk en zagen wij president Emanuelson. Die bleek met wat papierwerk bezig te zijn. Toe wij even met hem aan het praten waren bedacht hij opeens dat hij die morgen wat mensen had bezocht die wel geïnteresseerd waren in de kerk. Samen zijn wij er dus heen gegaan maar helaas was er niemand thuis
Donderdag, 14-01-2010
Interessante ervaring gehad bij broeder en zuster Laldi, beide voorgangers in een EBG kerk. Sinds gisteren heeft zuster Laldi echt haar schriften gepakt om te ontkrachten dat er vandaag een profeet kan zijn. Het was een beetje jammer want het voelde echt alsof wij aan het worstelen waren. Zij had niet begrepen dat als dit waar zou zijn, het héél erg veel voor de wereld betekend, en dat er eindelijk weer duidelijkheid tussen de chaos van religies is. Onze uitnodiging gisteren, was dan ook om er in geloof over te bidden, in geen enkel opzicht twijfelende dat God deze dingen zou kunnen doen als Hij dat wilt (Jakobus 1:5-6). De belofte van de Heer als wij dat doen is dan ook dat wij een antwoord zullen krijgen.
Maar alles doen om het te ontkrachten is helaas niet in geloof aan de Heer vragen, de Geest liet dan ook even op zich wachten. Gelukkig zijn er een aantal hele duidelijke schriftteksten die aangeven dat Christus zeker niet de laatste profeet was, maar dat profeten noodzakelijk zijn om Christus Zijn kerk op aarde te presideren. Amos 3:7 is er duidelijk over, de Heer doet geen ding zonder het bekend te maken aan zijn dienstknechten de profeten. Paulus in de brief naar Efeze (Efeze 2:19-20) verteld ná de dood en hemelvaart van Christus dat apostelen en profeten het fundament van de kerk zijn en Christus zelf heeft verteld hoe wij valse van goede profeten kunnen onderscheiden door naar hun vruchten te kijken (math 7:15-17). Waarom zou Christus ons dat gegeven hebben als Hij de laatste profeet zou zijn? Juist door de vervolging van de profeten in die tijd zijn ze verdwenen en is er een grote periode van afval geweest waardoor al deze valse leer is ontstaan. Leer waarvan soms een complete leek al bij kan zien dat het “geen goede vruchten draagt”.
De wereld is dankzij religieuze oorlogen en verdrukking lang niet klaar geweest om de waarheid weer te krijgen, door middel van een profeet. Gelukkig brak er rond 1600 een tijd aan waarin godsdienstvrijheid weer algemener geaccepteerd werd en in 1820 was de wereld weer klaar voor de waarheid. In dat jaar roep de Heer de jonge Joseph Smith, die gewoon in gebed ging om aan God te vragen welke kerk waar was, de Heer riep hem als profeet, met de taak, om onder leiding van Christus zelf, de waarheid op aarde te herstellen. (Amos 9:11)
Zo is er een profeet vandaag, Thomas S. Monson, er zijn 12 apostelen. Joseph Smith heeft het Boek van Mormon vertaald, een oud verslag van een volk dat hier op het Amerikaanse continent leefde, dat ook profeten had die verkondigden hoe belangrijk de komst van Christus wel niet is en wat het voor ons persoonlijk wel niet kan doen. Dit boek is niet om de bijbel te vervangen, maar juist om net als de bijbel te getuigen dat Jezus Christus onze Heiland en Verlosser is en hoe wij Hem kunnen volgen. Tevens is het een goddelijk bewijs dat Joseph Smith echt een profeet was en dat door middel van hem de ware kerk hersteld is.
Deze dingen hebben wij, onder veel tegensputteren , aan zuster Laldi duidelijk kunnen maken, hopelijk is het begrepen en blijven hangen. Wij hebben hen een Boek van Mormon gegeven. Hopelijk zullen zij het niet proberen te ontkrachten maar er in lezen, dan erover te bidden en aan de Heer vragen of het echt waar is, pas dan zullen zij hetzelfde getuigenis en antwoord krijgen als bijna 15 miljoen mensen op deze aardbol. Het grappige is dat broeder Laldi het juist heel goed aanneemt. Hij zegt echt dat hij zal blijven bidden totdat hij een antwoord heeft. Al die tijd stond hij er veel meer voor open dan zuster Laldi, ik denk dat hij beseft hoe belangrijk en bijzonder deze boodschap is als het echt waar is.
Hun dominee kwam ook nog even langs om iets te vragen, hij groette ons wel, maar zei niet veel en ging al snel weer weg. Toen hij de trap afliep van het erf af durfde hij zich pas om te draaien en te roepen “Een lid van jullie gemeente beweerd tegen iemand van mijn gemeente dat Joseph Smith gelijk staat aan Jezus Christus” en tegen broeder en zuster Laldi riep hij “Pas op hoor!”. Gelukkig als officiële vertegenwoordigers van deze kerk konden wij eerlijk antwoorden dat het helemaal niet zo is en dat er zeker een groot verschil is tussen een profeet en Christus zelf. Beetje jammer dan dat deze dominee dat enkel durfde te toepen vanaf een afstandje. Broeder Laldi had al een stoel gepakt maar de dominee “moest nog wat zaken regelen”.
Ik had hem er graag bij gehad, deze boodschap van waarheid is voor iedereen. In zijn geval denk ik direct weer aan 1 Johannes 4:7-8. “Wie niet lief heeft kent God niet”.
Maar alles doen om het te ontkrachten is helaas niet in geloof aan de Heer vragen, de Geest liet dan ook even op zich wachten. Gelukkig zijn er een aantal hele duidelijke schriftteksten die aangeven dat Christus zeker niet de laatste profeet was, maar dat profeten noodzakelijk zijn om Christus Zijn kerk op aarde te presideren. Amos 3:7 is er duidelijk over, de Heer doet geen ding zonder het bekend te maken aan zijn dienstknechten de profeten. Paulus in de brief naar Efeze (Efeze 2:19-20) verteld ná de dood en hemelvaart van Christus dat apostelen en profeten het fundament van de kerk zijn en Christus zelf heeft verteld hoe wij valse van goede profeten kunnen onderscheiden door naar hun vruchten te kijken (math 7:15-17). Waarom zou Christus ons dat gegeven hebben als Hij de laatste profeet zou zijn? Juist door de vervolging van de profeten in die tijd zijn ze verdwenen en is er een grote periode van afval geweest waardoor al deze valse leer is ontstaan. Leer waarvan soms een complete leek al bij kan zien dat het “geen goede vruchten draagt”.
De wereld is dankzij religieuze oorlogen en verdrukking lang niet klaar geweest om de waarheid weer te krijgen, door middel van een profeet. Gelukkig brak er rond 1600 een tijd aan waarin godsdienstvrijheid weer algemener geaccepteerd werd en in 1820 was de wereld weer klaar voor de waarheid. In dat jaar roep de Heer de jonge Joseph Smith, die gewoon in gebed ging om aan God te vragen welke kerk waar was, de Heer riep hem als profeet, met de taak, om onder leiding van Christus zelf, de waarheid op aarde te herstellen. (Amos 9:11)
Zo is er een profeet vandaag, Thomas S. Monson, er zijn 12 apostelen. Joseph Smith heeft het Boek van Mormon vertaald, een oud verslag van een volk dat hier op het Amerikaanse continent leefde, dat ook profeten had die verkondigden hoe belangrijk de komst van Christus wel niet is en wat het voor ons persoonlijk wel niet kan doen. Dit boek is niet om de bijbel te vervangen, maar juist om net als de bijbel te getuigen dat Jezus Christus onze Heiland en Verlosser is en hoe wij Hem kunnen volgen. Tevens is het een goddelijk bewijs dat Joseph Smith echt een profeet was en dat door middel van hem de ware kerk hersteld is.
Deze dingen hebben wij, onder veel tegensputteren , aan zuster Laldi duidelijk kunnen maken, hopelijk is het begrepen en blijven hangen. Wij hebben hen een Boek van Mormon gegeven. Hopelijk zullen zij het niet proberen te ontkrachten maar er in lezen, dan erover te bidden en aan de Heer vragen of het echt waar is, pas dan zullen zij hetzelfde getuigenis en antwoord krijgen als bijna 15 miljoen mensen op deze aardbol. Het grappige is dat broeder Laldi het juist heel goed aanneemt. Hij zegt echt dat hij zal blijven bidden totdat hij een antwoord heeft. Al die tijd stond hij er veel meer voor open dan zuster Laldi, ik denk dat hij beseft hoe belangrijk en bijzonder deze boodschap is als het echt waar is.
Hun dominee kwam ook nog even langs om iets te vragen, hij groette ons wel, maar zei niet veel en ging al snel weer weg. Toen hij de trap afliep van het erf af durfde hij zich pas om te draaien en te roepen “Een lid van jullie gemeente beweerd tegen iemand van mijn gemeente dat Joseph Smith gelijk staat aan Jezus Christus” en tegen broeder en zuster Laldi riep hij “Pas op hoor!”. Gelukkig als officiële vertegenwoordigers van deze kerk konden wij eerlijk antwoorden dat het helemaal niet zo is en dat er zeker een groot verschil is tussen een profeet en Christus zelf. Beetje jammer dan dat deze dominee dat enkel durfde te toepen vanaf een afstandje. Broeder Laldi had al een stoel gepakt maar de dominee “moest nog wat zaken regelen”.
Ik had hem er graag bij gehad, deze boodschap van waarheid is voor iedereen. In zijn geval denk ik direct weer aan 1 Johannes 4:7-8. “Wie niet lief heeft kent God niet”.
Woensdag, 13-01-2010
Broeder en zuster Laldi bezocht in de ochtenduren. Zij zijn heel actief in een andere kerk maar wilden wel eens naar ons luisteren. Het is goed om mensen met zo een groot geloof te zien, maar natuurlijk is het voor hun weer wat moeilijker te geloven dat er echt weer een profeet is. Gelukkig vragen wij hen niet om zomaar ons te geloven, maar om het echt aan God te vragen en zo hun antwoord te krijgen, een antwoord waar zij niet omheen kunnen. Broeder Laldi staat er heel erg voor open en lijkt echt te beseffen hoe belangrijk dit wel niet is al het echt waar zou zijn. Ik verwacht dan ook dat zij echt deze boodschap zullen onderzoeken.
Verder nog een beetje fietsproblemen gehad. Die monteur van gisteren had gewoon een dolle moer van een andere fiets op mijn achteras gezet waardoor dat hele ding uit elkaar draaide. Ik weiger hem nu naar die zaak terug te brengen, dus ik heb zelf maar eens dat ding uit elkaar gehaald en hem even goed gemaakt.
Wij hebben de zendingspresident gebeld over Avinash. Zodra die zijn verhaal hoorde zei hij direct “Get him baptised” Avinash zal dus zaterdag gedoopt worden J. Hij is er zelf ook helemaal mee in de wolken, echt geweldig.
Ook even met Miguel samen gezeten. Hij heeft echt een bijzondere geestelijke bevestiging gehad en wil echt gedoopt worden, ook al zijn wij daar nog maar 3x geweest. Ik geloof echt dat hij voorbereid was om ons te ontmoeten, heel bijzonder.
Vandaag hebben wij over het priesterschap gesproken, de herstelling en het belang ervan.
Verder nog een beetje fietsproblemen gehad. Die monteur van gisteren had gewoon een dolle moer van een andere fiets op mijn achteras gezet waardoor dat hele ding uit elkaar draaide. Ik weiger hem nu naar die zaak terug te brengen, dus ik heb zelf maar eens dat ding uit elkaar gehaald en hem even goed gemaakt.
Wij hebben de zendingspresident gebeld over Avinash. Zodra die zijn verhaal hoorde zei hij direct “Get him baptised” Avinash zal dus zaterdag gedoopt worden J. Hij is er zelf ook helemaal mee in de wolken, echt geweldig.
Ook even met Miguel samen gezeten. Hij heeft echt een bijzondere geestelijke bevestiging gehad en wil echt gedoopt worden, ook al zijn wij daar nog maar 3x geweest. Ik geloof echt dat hij voorbereid was om ons te ontmoeten, heel bijzonder.
Vandaag hebben wij over het priesterschap gesproken, de herstelling en het belang ervan.
Dinsdag, 12-01-2010
Beetje tegenslag gehad vandaag. In de ochtend waren wij aan het fietsen toen mijn remsysteem brak. Het heeft tot de lunch geduurd om dat te laten repareren. Ik heb hen direct dat “prul” werk van gisteren maar even goed laten maken en een nieuwe achteras laten plaatsen. Alles leek wel goed. Helaas was na de lunch mijn band al weer plat, en er zat een enorm gat in, duidelijk veroorzaakt door een bandenlichter af wat zij ook gebruiken om die band eraf te krijgen.
Ik heb geprobeerd dat gat te plakken, maar dat hield niet lang, uiteindelijk dus maar naar de winkel gelopen en een nieuwe binnenband gehaald. Nu lijkt het erop dat mijn fiets weer oké is, tenminste voor even. Hele dag aan die fiets verloren, het was al 17:00 uur.
Direct naar president Emanuelson gegaan om even te vergaderen over “dankdienst” bij zuster Anette zaterdag. Er komen veel mensen naartoe dus een goede kans om zendingswerk te doen. Verder een super korte les gedeeld met Avinash want wij moesten naar de familie Ronodimedjo in Paradijs. Daar heerlijk, heel scherp eten paps J, gegeten en een les over het evangelie gedeeld. Wij moesten terug racen naar huis om nog voor half 10 thuis te zijn, maar het is gelukt.
Bij het plannen kwamen wij er opeens achter dat er een vleermuis in ons huis was. Gelukkig heeft de huisbaas hier wat samurai zwaarden laten liggen, waarmee wij dat beest uit de lucht probeerden te meppen. Echt een grappig gezicht. Toen dat niet lukte heb ik hem maar gevangen met een pot en wij hebben hem uiteindelijk weer ongedeerd vrijgelaten. Hij was trouwens binnen omdat er een raampje in de badkamer open was blijven staan.
Over beesten gesproken, vanmiddag echt een enorme spin gevonden bij ons huis, natuurlijk wel even de nodige foto’s van gemaakt. Geen idee wat voor een spin het was, maar wel groter dan ik ooit in het wild heb gezien.
Ik heb geprobeerd dat gat te plakken, maar dat hield niet lang, uiteindelijk dus maar naar de winkel gelopen en een nieuwe binnenband gehaald. Nu lijkt het erop dat mijn fiets weer oké is, tenminste voor even. Hele dag aan die fiets verloren, het was al 17:00 uur.
Direct naar president Emanuelson gegaan om even te vergaderen over “dankdienst” bij zuster Anette zaterdag. Er komen veel mensen naartoe dus een goede kans om zendingswerk te doen. Verder een super korte les gedeeld met Avinash want wij moesten naar de familie Ronodimedjo in Paradijs. Daar heerlijk, heel scherp eten paps J, gegeten en een les over het evangelie gedeeld. Wij moesten terug racen naar huis om nog voor half 10 thuis te zijn, maar het is gelukt.
Bij het plannen kwamen wij er opeens achter dat er een vleermuis in ons huis was. Gelukkig heeft de huisbaas hier wat samurai zwaarden laten liggen, waarmee wij dat beest uit de lucht probeerden te meppen. Echt een grappig gezicht. Toen dat niet lukte heb ik hem maar gevangen met een pot en wij hebben hem uiteindelijk weer ongedeerd vrijgelaten. Hij was trouwens binnen omdat er een raampje in de badkamer open was blijven staan.
Over beesten gesproken, vanmiddag echt een enorme spin gevonden bij ons huis, natuurlijk wel even de nodige foto’s van gemaakt. Geen idee wat voor een spin het was, maar wel groter dan ik ooit in het wild heb gezien.
vrijdag 5 maart 2010
Maandag, 11-01-2010
Voorbereidingsdag, dus boodschappen gedaan, sportkleren gekocht, fiets gerepareerd enzovoort.
In de avond bij Avinash langs geweest, om hem helemaal klaar te stomen voor de doop. Vandaag even over de vragen gesproken die gesteld gaan worden in het doopinterview, om te kijken of hij klaar is voor de doop.
Zo als het goed is ben ik weer bij met mijn dagboek tot 12 jan. Dat gat is (zo goed als ik het mij kan herinneren) opgevuld.
In de avond bij Avinash langs geweest, om hem helemaal klaar te stomen voor de doop. Vandaag even over de vragen gesproken die gesteld gaan worden in het doopinterview, om te kijken of hij klaar is voor de doop.
Zo als het goed is ben ik weer bij met mijn dagboek tot 12 jan. Dat gat is (zo goed als ik het mij kan herinneren) opgevuld.
Zondag, 10-01-10
De kerkdienst was echt helemaal niet slecht. Er waren 6 onderzoekers in de kerk. Avinash was er ook, die zal dus volgende week gedoopt worden. Dat is goed nieuws.
Verder een drukke dag gehad waarbij er weer veel niet doorging, ondanks ons vele plannen.
Andrew was ziek, dus niet in de kerk. Wij zijn even bij hen langs geweest om te kijken of wij hen konden helpen. Wij hebben een mooie boodschap over het eeuwig huwelijk achter kunnen laten, dat was dus goed.
Natuurlijk ook Avinsh gezien, waar wij dezelfde boodschap hebben gedeeld. Avinash weet veel en leest dagelijks in het Boek van Mormon. Het evangelie is zijn leven aan het veranderen, enkel heb ik af en toe het idee dat hij de Elders geweldiger vindt dan de kerk, dat moet natuurlijk even veranderen, want Elders gaan altijd weer weg.
Wij gingen ook langs bij Mirlene, de moeder van dat jongetje wat ik naar het ziekenhuis heb gedragen. Zij was vandaag in de kerk en is best enthousiast. Zij heeft alleen veel dingen die haar tegenhouden om gedoopt te worden.
Andrew was ziek, dus niet in de kerk. Wij zijn even bij hen langs geweest om te kijken of wij hen konden helpen. Wij hebben een mooie boodschap over het eeuwig huwelijk achter kunnen laten, dat was dus goed.
Natuurlijk ook Avinsh gezien, waar wij dezelfde boodschap hebben gedeeld. Avinash weet veel en leest dagelijks in het Boek van Mormon. Het evangelie is zijn leven aan het veranderen, enkel heb ik af en toe het idee dat hij de Elders geweldiger vindt dan de kerk, dat moet natuurlijk even veranderen, want Elders gaan altijd weer weg.
Wij gingen ook langs bij Mirlene, de moeder van dat jongetje wat ik naar het ziekenhuis heb gedragen. Zij was vandaag in de kerk en is best enthousiast. Zij heeft alleen veel dingen die haar tegenhouden om gedoopt te worden.
Zaterdag, 09-01-2010
De ochtend vandaag was druk, 3 mensen bezocht, waaronder Anish en Miquel.
Miquel doet het wel op zich goed, hij heeft het Boek van Mormon echt gelezen en begrijpt het goed. Helaas heeft hij op zijn werk een steen op zijn voet laten vallen waardoor zijn teentje helemaal verpletterd is en nu ontstoken is. Hij behandeld het wel, maar het doet enorm pijn, hij kan nauwelijks meer lopen. Ik denk dus dat hij morgen, helaas, niet naar de kerk kan komen.
In de middag moesten wij naar de kerk om even te helpen bij het opnemen van een alarmsysteem voor de kerk Met kerst was er ingebroken via een raam aan de bovenkant, door een ware stuntman zelfs, want het was een erg moeilijke klim. De sporen zitten nog op het gebouw. Het enige wat gestolen is, is een DVD-speler. Nu moet er dus een alarm komen, want dit is al de 2x dat dit is gebeurd.
Wij hebben even gecheckt of het goed was. Later is trouwens besloten om rondom tralies te laten zetten, zoals elk huis hier in Suriname.
Miquel doet het wel op zich goed, hij heeft het Boek van Mormon echt gelezen en begrijpt het goed. Helaas heeft hij op zijn werk een steen op zijn voet laten vallen waardoor zijn teentje helemaal verpletterd is en nu ontstoken is. Hij behandeld het wel, maar het doet enorm pijn, hij kan nauwelijks meer lopen. Ik denk dus dat hij morgen, helaas, niet naar de kerk kan komen.
In de middag moesten wij naar de kerk om even te helpen bij het opnemen van een alarmsysteem voor de kerk Met kerst was er ingebroken via een raam aan de bovenkant, door een ware stuntman zelfs, want het was een erg moeilijke klim. De sporen zitten nog op het gebouw. Het enige wat gestolen is, is een DVD-speler. Nu moet er dus een alarm komen, want dit is al de 2x dat dit is gebeurd.
Wij hebben even gecheckt of het goed was. Later is trouwens besloten om rondom tralies te laten zetten, zoals elk huis hier in Suriname.
Vrijdag, 08-01-2010
Eindelijk weer Miquel kunnen zien, die nieuwe onderzoeker van afgelopen weekend. Hij heeft echt gelezen en gebeden. Hij gelooft dat de Heer hem al een antwoord heeft gegeven, iets wat je altijd zal krijgen als je er oprecht om vraagt en voor bid.
Verder Anish geholpen met zijn fietsband te plakken en nog een nieuwe onderzoeker gevonden, broeder Verwij.
Na de lunch mocht Elder Lubberink naar huis bellen omdat hij met kerst niet gebeld had. Daar moest ik dus op wachten.
Toen wij weer zijn gaan werken hebben wij een les gedeeld met Boyle. Die Hindoe mand die wel open staat voor de boodschap. Wij zijn daar doorgegaan over Jezus Christus. Ik wilde het voor de duidelijkheid samenknopen met de les over de herstelling, maar dat ging niet, dus maar bij de basis begonnen.
Afgelopen zondag waren er 2 zusters in de kerk die ik niet kende. Zij bleken oude onderzoeksters te zijn, dus hebben wij hun adressen opgenomen. Vandaag probeerde wij hen te bezoeken, maar helaas gingen beide afspraken niet door.
In de avond weer Avinash bezocht om hem te helpen voorbereiden op de doop. Ik geloof dat, als hij zondag naar de kerk komt, hij volgende week gedoopt zal worden. Dat is dus echt cool, hij heeft een steeds sterker getuigenis en heeft echt geestelijke ervaringen, waardoor hij weet dat dit goed is. Echt bijzonder.
Verder Anish geholpen met zijn fietsband te plakken en nog een nieuwe onderzoeker gevonden, broeder Verwij.
Na de lunch mocht Elder Lubberink naar huis bellen omdat hij met kerst niet gebeld had. Daar moest ik dus op wachten.
Toen wij weer zijn gaan werken hebben wij een les gedeeld met Boyle. Die Hindoe mand die wel open staat voor de boodschap. Wij zijn daar doorgegaan over Jezus Christus. Ik wilde het voor de duidelijkheid samenknopen met de les over de herstelling, maar dat ging niet, dus maar bij de basis begonnen.
Afgelopen zondag waren er 2 zusters in de kerk die ik niet kende. Zij bleken oude onderzoeksters te zijn, dus hebben wij hun adressen opgenomen. Vandaag probeerde wij hen te bezoeken, maar helaas gingen beide afspraken niet door.
In de avond weer Avinash bezocht om hem te helpen voorbereiden op de doop. Ik geloof dat, als hij zondag naar de kerk komt, hij volgende week gedoopt zal worden. Dat is dus echt cool, hij heeft een steeds sterker getuigenis en heeft echt geestelijke ervaringen, waardoor hij weet dat dit goed is. Echt bijzonder.
Donderdag, 07-01-2010
Voor vandaag hadden wij best een hoop mensen gepland om te bezoeken, maar veel viel door (fell thru = ging niet door). Dat lijkt de laatste tijd wel vaak te gebeuren. Natuurlijk hadden wij ook een wekelijkse planning vergadering vandaag, dus konden wij pas na de lunch erop uit.
Wij zijn naar Anish geweest, een minder actief lid, die zo af en toe wel naar de kerk komt. Hij is 20 jaar oud maar woont op zichzelf en werkt veel. Wij hebben met hem gesproken over Thomas S. Monson de president van de kerk en profeet vandaag de dag.
Wij wilden nog veel anderen zien, maar uiteindelijk hebben wij enkel de Bidesi’s, Avinash en Angela & Marcel bezocht.
Van die laatste hoop ik dat zij alles ooit zullen begrijpen. Zij zijn lid, maar Marcel werkt op zondag en Angela is ook altijd druk. Maar ooit gaan zij het wel snappen
Wij zijn naar Anish geweest, een minder actief lid, die zo af en toe wel naar de kerk komt. Hij is 20 jaar oud maar woont op zichzelf en werkt veel. Wij hebben met hem gesproken over Thomas S. Monson de president van de kerk en profeet vandaag de dag.
Wij wilden nog veel anderen zien, maar uiteindelijk hebben wij enkel de Bidesi’s, Avinash en Angela & Marcel bezocht.
Van die laatste hoop ik dat zij alles ooit zullen begrijpen. Zij zijn lid, maar Marcel werkt op zondag en Angela is ook altijd druk. Maar ooit gaan zij het wel snappen
Woensdag, 06-01-2010
Een paar nieuwe onderzoekers gevonden vandaag. Boyle is een Hindoe man met een gezin die op zich heel erg open staan voor de boodschap. Vanwege zijn religieuze achtergrond hebben wij de “geloof in Christus” les gedeeld (waarom Christus zo bijzonder voor ons is). Hij is er wel positief over en heeft ons uitgenodigd vaker langs te komen.
Een andere nieuwe onderzoekster was Shirley, maar ik weet niet of zij wel zo serieus was. Wij hebben de “herstelling” les gedeeld en wij zullen zien of zij er iets mee doet.
Het was weer woensdag dus vergadering in de kerk met president Emanuelson. Dat was niet heel bijzonder.
Een andere nieuwe onderzoekster was Shirley, maar ik weet niet of zij wel zo serieus was. Wij hebben de “herstelling” les gedeeld en wij zullen zien of zij er iets mee doet.
Het was weer woensdag dus vergadering in de kerk met president Emanuelson. Dat was niet heel bijzonder.
Dinsdag, 05-01-2010
In de ochtenduren contacten gecheckt, helaas hield niemand zich aan zijn afspraak. Echt, als je niet geïnteresseerd bent, zeg het gewoon, ga geen afspraak maken die je toch niet zal houden. Zo belachelijk dat iedereen dat hier doet. Het is alsof ze er een gezamenlijke training voor krijgen.
Geprobeerd weer bij Miquel langs te gaan, maar hij was helaas aan het werk.
De rest van de dag was wel goed, een aantal lessen met leden gedeeld, wat altijd heel goed is.
Het werk in Nickerie is wel leuk, Heel anders dan in de stad. De gemeente is redelijk klein, maar de leden zijn aardig. Avinash is zich gestadig aan het voorbereiden om gedoopt te worden en hij is er echt enthousiast over. Ik denk dat hij wel een sterk getuigenis heeft, omdat de Geest echt met hem werk, het heeft voor hem hele positieve dingen gedaan in zijn leven. Ik denk dat hij volgende week gedoopt zal worden.
Geprobeerd weer bij Miquel langs te gaan, maar hij was helaas aan het werk.
De rest van de dag was wel goed, een aantal lessen met leden gedeeld, wat altijd heel goed is.
Het werk in Nickerie is wel leuk, Heel anders dan in de stad. De gemeente is redelijk klein, maar de leden zijn aardig. Avinash is zich gestadig aan het voorbereiden om gedoopt te worden en hij is er echt enthousiast over. Ik denk dat hij wel een sterk getuigenis heeft, omdat de Geest echt met hem werk, het heeft voor hem hele positieve dingen gedaan in zijn leven. Ik denk dat hij volgende week gedoopt zal worden.
Maandag, 04-01-2010
P-day was rustig, gewoon normale dingen gedaan.
Gisteren was Avinash wel naar de kerk gekomen, zijn doopdatum komt nu dus heel dichtbij. Vandaag hebben wij hem meegenomen naar een gezinsavond bij de Emanuelsons thuis. Daar een leuke boodschap gedeeld en een aangepaste vorm van galgje gespeeld.
Zuster Emanuelson had echt voor goede versnaperingen gezorgd en het was leuk.
Na de gezinsavond even naar Claire, minder actief lid, gegaan die alweer niet naar de kerk is gekomen, iets houdt haar tegen, maar wij weten niet wat.
Gisteren was Avinash wel naar de kerk gekomen, zijn doopdatum komt nu dus heel dichtbij. Vandaag hebben wij hem meegenomen naar een gezinsavond bij de Emanuelsons thuis. Daar een leuke boodschap gedeeld en een aangepaste vorm van galgje gespeeld.
Zuster Emanuelson had echt voor goede versnaperingen gezorgd en het was leuk.
Na de gezinsavond even naar Claire, minder actief lid, gegaan die alweer niet naar de kerk is gekomen, iets houdt haar tegen, maar wij weten niet wat.
Zondag, 03-01-2010
Wij hebben iemand gevonden die heel erg open staat voor de boodschap. Zijn naam is Miquel en hij is echt voorbereid. Zelden heb ik iemand gesproken die zo graag achter de waarheid wil komen. De Geest was sterk aanwezig en Elder Lubberink en ik waren echt onder de indruk.
Er waren 4 onderzoekers in de kerk, dat was echt goed! Helaas was de familie Ronodimedjo er niet L
Ik probeer nog steeds te overleven hier. Omdat ik het gebied nog helemaal niet zo goed ken ga ik rond met herkenningspunten. Ik onthoud iemands woning door vanaf een bekend punt en aantal straten te nemen. Gelukkig is Nickerie niet groot en niet heel erg moeilijk te onthouden.
Er waren 4 onderzoekers in de kerk, dat was echt goed! Helaas was de familie Ronodimedjo er niet L
Ik probeer nog steeds te overleven hier. Omdat ik het gebied nog helemaal niet zo goed ken ga ik rond met herkenningspunten. Ik onthoud iemands woning door vanaf een bekend punt en aantal straten te nemen. Gelukkig is Nickerie niet groot en niet heel erg moeilijk te onthouden.
Zaterdag, 02-01-2010
Helemaal niet zo een goed dag gehad. Niet zo veel mensen waren thuis als dat wij dachten, maar toch was het niet heel slecht.
Vrijdag, 01-01-2010
Lekker moe natuurlijk van al die drukte gisteren. Wij hadden in de ochtend een zonevergadering met alle Surinaamse zendelingen. Daarna zijn wij met ons allen gaan eten en heeft onze taxi ons opgehaald om weer terug naar Nickerie te gaan.
Tijdens de rit enkel maar geslapen totdat de reserveband onder de auto uitviel.
Dat bracht het nodige kabaal met zich mee, maar het was snel gefikst.
Wij kwamen natuurlijk pas laat in Nickerie aan dus wij hebben enkel even broeder Karsodimedjo gezien en een geestelijke boodschap met hem gedeeld.
Dat was onze nieuwjaarsdag zo een beetje.
Tijdens de rit enkel maar geslapen totdat de reserveband onder de auto uitviel.
Dat bracht het nodige kabaal met zich mee, maar het was snel gefikst.
Wij kwamen natuurlijk pas laat in Nickerie aan dus wij hebben enkel even broeder Karsodimedjo gezien en een geestelijke boodschap met hem gedeeld.
Dat was onze nieuwjaarsdag zo een beetje.
Donderdag, 31-12-2009
Het is hier helemaal gek met vuurwerk. Er wordt enorm veel de lucht in geknald, en het is spotgoedkoop. Al dagen horen wij niets anders dan overal knallen, het lijkt wel oorlog. Terwijl wij stonden te wachten liep ik een winkel binnen waar ze zelfs “Taliban” rotjes hadden!. Gewoon met een grote foto van Bin-Laden erop, helemaal gek!
De zoneleiders kwamen ons al snel oppikken en wij zijn ons gaan omkleden om te gaan sporten. Het wordt dus een beetje een activiteitendag vandaag.
Net als met kerst zijn wij weer gaan voetballen, maar daarvoor hadden de zoneleiders een parcours opgezet en de zendelingen in twee groepen verdeeld. Elke groep moest de groepsleider door het parcours dragen zonder hem op de grond te laten vallen. Het was symbolisch het parcours wat een onderzoeker af moet leggen om gedoopt te worden. Het was wel leuk, en onze groep won. Maar natuurlijk was het een trucje. De zoneleiders wezen ons erop, achteraf, dat zij hadden gezegd dat wij 1 team waren, verdeeld in 2 groepen. Net zoals zendelingen verdeeld zijn in zones, districten en collega-schappen. Het was natuurlijk veel sneller en effectiever gegaan als wij hadden samengewerkt om onze “onderzoekers” te “dopen”. Dat werd natuurlijk vergeleken met echte gebeurtenissen waar het soms voorkomt dat er tegenwerking onder zendelingen is, in plaats van volledige samenwerking. Dit was dus goed om ons allemaal 1 doel voor ogen te laten hebben.
Daarna dus gaan voetballen, volgens mij was er ook weer schaak aanwezig en hebben Elder Vernes en ik dat een beetje gespeeld. Het was een spannend potje, dat ruw onderbroken werd door vuurwerk gooiende “koelies” (hindoes), Maar uiteindelijk ben ik als winnaar uit de bus gekomen J
Na het sporten terug gegaan naar het zoneleider huis waar wij met alle zendelingen deel 2 van “Chronicles of Narnia” hebben gezien.
Na de film met iedereen naar het huis van de familie Ibrahim gegaan die een geweldig buffet hadden klaar gemaakt. Daar waren ook twee vroegere zendelingen die Suriname weer eens bezochten maar zij waren van voor mijn tijd dus ik kende hen niet.
Wij hebben daar best even rondgehangen maar moesten natuurlijk naar huis. Ondertussen was het knallen van vuurwerk al bizar veel aan het worden.
Wij, de elders uit Nickerie, sliepen bij de zoneleiders thuis. Ik ben rond 11:00 uur gaan slapen, wel even wakker geworden om 12:00 uur om naar het vuurwerk te kijken. Echt meer dan ik ooit heb gezien, maar ik ben er niet eens voor naar buiten gegaan.
GELUKKIG NIEUWJAAR!!!!
Ook al zullen wij elkaar waarschijnlijk niet zien, laten wij er aan beide kanten van de wereld het beste ervan maken en de wereld een betere plek maken.
Woensdag, 30-12-2009
Vandaag veel leden bezocht en geprobeerd te bezoeken, dit met het oog op reactivering. Angela en Marcel en hun familie, zij zijn nu getrouwd om gedoopt te kunnen worden en zijn heel aardig. Helaas wat minder actief, maar dat lijkt een “begrip” probleem te zijn. Wij bezochten hen vandaag en deelden een goede herstelling les. Zodat zij het verschil zullen begrijpen tussen deze en andere kerken.
De Bidesi kinderen bezocht en zelfs 5 nieuwe onderzoekers gevonden bij Ganish thuis.
Taxi geregeld voor morgen, want dan zullen wij oud en nieuw in de stad vieren.
Dinsdag, 29-12-2009
In de ochtend een verlate wekelijkse planning gehouden in plaats van districtsvergadering. Elder Croese en ik waren er niet aan toe gekomen om dat vorige week te doen.
Na de lunch de Karsodimedjo’s bezocht waar ik een stopcontact voor hen heb vervangen. Omdat zij een kapotte gebruikte hadden gekocht duurde het wat lang, maar het is toch goed gelukt.
Verder nog even Elder Lubbering aan Andrew, Andrea en Amanda voorgesteld. Helaas stelde hij een wat ongemakkelijke vraag toe hij wilde weten hoe hun kerst was geweest. Toch lijken zij hem wel te mogen, en dat is goed want zij zijn heel verlegen.
Ook Avinash bezocht om hem weer aan te sporen de kerk toch echt te bezoeken en hem het belang ervan uitgelegd. Ik heb het idee dat zijn tante, bij wie hij woont, een beetje een duveltje in een doosje is, en hem tegenhoudt om naar de kerk te gaan.
Zij kookt wel altijd lekker voor ons.
Na de lunch de Karsodimedjo’s bezocht waar ik een stopcontact voor hen heb vervangen. Omdat zij een kapotte gebruikte hadden gekocht duurde het wat lang, maar het is toch goed gelukt.
Verder nog even Elder Lubbering aan Andrew, Andrea en Amanda voorgesteld. Helaas stelde hij een wat ongemakkelijke vraag toe hij wilde weten hoe hun kerst was geweest. Toch lijken zij hem wel te mogen, en dat is goed want zij zijn heel verlegen.
Ook Avinash bezocht om hem weer aan te sporen de kerk toch echt te bezoeken en hem het belang ervan uitgelegd. Ik heb het idee dat zijn tante, bij wie hij woont, een beetje een duveltje in een doosje is, en hem tegenhoudt om naar de kerk te gaan.
Zij kookt wel altijd lekker voor ons.
Maandag, 28-12-2009
De grote wissel heeft plaatsgevonden en Elder Lubberink is nu officieel mijn collega. De Dirkmaats kwamen vandaag helemaal naar hier rijden om dit plaats te laten vinden.
Mijn nieuwe collega en ik hebben gewoon p-day gevierd en zijn gaan e-mailen en boodschappen doen. Hij kwam uit Kwarasang, waar ze nauwelijks iets in de supermarkt hebben omdat iedereen altijd naar de stad gaat. Vergeleken met daar hebben wij hier veel meer in de Chinese winkels en dat is toch best feest voor Elder Lubberink. Ik vond het maar apart want waar ik in de stad was hadden ze veel meer dan hier.
In de avond de familie Emauelson en Avinash gezien.
Oh ja, ik ben nu officieel districtleider en senior collega. Ondanks dat Elder Lubberink langer op zending is. Dat komt waarschijnlijk omdat ik het gebied ken.
Mijn nieuwe collega en ik hebben gewoon p-day gevierd en zijn gaan e-mailen en boodschappen doen. Hij kwam uit Kwarasang, waar ze nauwelijks iets in de supermarkt hebben omdat iedereen altijd naar de stad gaat. Vergeleken met daar hebben wij hier veel meer in de Chinese winkels en dat is toch best feest voor Elder Lubberink. Ik vond het maar apart want waar ik in de stad was hadden ze veel meer dan hier.
In de avond de familie Emauelson en Avinash gezien.
Oh ja, ik ben nu officieel districtleider en senior collega. Ondanks dat Elder Lubberink langer op zending is. Dat komt waarschijnlijk omdat ik het gebied ken.
Zondag, 27-12-2009
De kerkdienst was op zich wel goed met 17 mensen aanwezig. Niet erg veel, maar wel geestelijk. Er waren 8 onderzoekers, een groot deel van de aanwezigen dus. Ook waren Andrew, Amanda en Andrea er, ook Anish Lalkoe, die minder actief is. Helaas was Avinash er niet, toch wel jammer want als wij hem bezoeken is hij altijd zo enthousiast.
In de middaguren veel mensen bezocht, zoals Claire, Karsodimedjo, Bidesi’s en Angela. Vooral om gedag te zeggen want morgen gaat Elder Croese, eindelijk na 6 maanden, permanent weg.
In de middaguren veel mensen bezocht, zoals Claire, Karsodimedjo, Bidesi’s en Angela. Vooral om gedag te zeggen want morgen gaat Elder Croese, eindelijk na 6 maanden, permanent weg.
Zaterdag, 26-12-2009
Beetje bizarre ervaring gehad bij Andrew, Andrea en Amanda. 2e Kerstdag en hun vader/man was compleet dronken en op zoek om hen te mishandelen. Toen wij aankwamen vonden wij Andrew in een boom, Amanda verstopt achter het huis en Andrea was in haar eentje stand aan het houden tegen haar vader. Gelukkig ging hij weg toen wij kwamen en hebben wij wel met elkaar kunnen praten.
Toen kwam hij opeens terug en Amanda, die geen benen heeft, gebruikte mij letterlijk als schild tussen haar en haar man. Verschrikkelijk, niemand zou zulk een kerst mogen hebben. Wat een terreur brengt die man in de familie zeg.
Verder nog wat andere mensen leden bezocht om hen een fijne kerst te wensen.
Vrijdag, 25-12-2009
Een bijzondere tijd van het jaar, waarin wij de geboorte van onze Heiland kunnen gedenken. (En als zendeling naar huis mogen bellen)
Ook een mooie gelegenheid voor dienstbetoon. Er is een hele arme wijk, noordelijk van Paramaribo. Het heet Texas, er zijn geen verharde wegen, er is geen elektriciteit noch riolering en enkel sommige woningen hebben stromend water, een kraantje waar je een emmer kan vullen.
Wij zijn daar met alle zendelingen heen gegaan, naar een huis van een familie die lid van de kerk is. Elder Swart was weer verkleed als de Kerstman. De tuin bij het huis hebben wij een beetje ingericht als zitplek voor kinderen. Daarna zijn wij al kerstliederen zingend, door de hele woonwijk gegaan om kinderen uit te nodigen om langs te komen en cadeautjes van de Kerstman te krijgen.
Het was moeilijk om veel kinderen er warm voor te krijgen, wie vertrouwd nou een stel witte mannen in nette kleren? Maar uiteindelijk kwamen er echt heel wat opdagen bij dat huis.
De Kerstman, Elder Swart, en een lokale broeder hebben samen met de kinderen het kerstverhaal in het Sranantongo doorgenomen. Daarna kregen alle kinderen wat eten en drinken en cadeautjes! (Heel veel ingezameld speelgoed, boeken etc.)
Ik geloof dat die kinderen helemaal niet wisten wat ze ervan moesten denken, omdat zij nog nooit zo iets meegemaakt hebben. Zelden krijgen zij cadeautjes of lekkere dingen, nu worden ze opeens overladen. Echt leuk. Zij waren zeker wel blij hoor. De Kerstman was natuurlijk geweldig indrukwekkend.
Wel gaaf dat wij op zending de kans krijgen om dit soort dienstbetoon projecten te doen.
Na dit project zijn wij gaan sporten. Het was redelijk modderig en nat. Wij hebben ons dus in de bus omgekleed in onze sportkleren. Er werd voetbal gespeeld en er waren ook wat schaakspellen. Ik heb aan beide meegedaan.
Na even gesport te hebben zijn wij naar de Sahio’s geweest. Dit is een lokaal zendingskoppel met als taak familiegeschiedenis, die een groots kerstdiner voorbereid hadden.
Als klap op de vuurpijl nog een film gekeken bij Chris Nazir thuis. “Chronicles of Narnia”. De zendingspresident had daar toestemming voor gegeven.
Terwijl ik naar huis gebracht werd, na de film, belde paps al. Al die activiteiten waren wat uitgelopen. Zo leuk om weer even met mijn familie te kunnen bellen, hun hulp en steun is van grote waarde zo ver weg. Ik was verbaasd hoe goed de verbinding was.
Al met al, het was goed georganiseerd en een leuke ontspanning voor de Elders, helemaal voor ons die in Nickerie zitten, toch best ver van alles vandaan.
Abonneren op:
Posts (Atom)