De kerkdienst was goed, heel opbouwend eigenlijk. Het was de eerste keer dat er enkel “lokale” leden toespraken gaven, in plaats van de elders en het gemeentepresidium. Er waren dan ook 25 mensen, 5 minder dan vorige keer, maar wel redelijk.
Direct na de kerk zouden wij naar de stad gaan, de taxi zou om half 2 komen. Wij gaan naar de stad omdat ik morgen naar Frans Guyana moet om een nieuw stempel te kunnen krijgen in mijn paspoort voor mijn visum.
Toch, ondanks de korte tijd, wilden wij Lloyd nog even bezoeken. Hij is nog niet onze onderzoeker maar kent de elders al meer dan 2 jaar. Helaas was hij niet thuis.
Terug thuis was onze huisbazin er om nog val alles te regelen. Zij heeft eindelijk een contract om de woningen onder en achter ons (2 stuks) te verhuren aan het ziekenhuis. (Als er maar niet van die blanke stagiaires ingaan J), maar moet nog van alles regelen. Zij wil graag dat wij een zegen over het huis uitspreken als het klaar is.
President Emanuelson kwam even wat langsbrengen. Zuster Maurine, zijn vrouw, had een heerlijke maaltijd voor onderweg voor ons klaar gemaakt, zo lief dat zij aan ons denkt. Het is echt een schat van een mens.
Ondertussen belde het taxi bedrijf dat de taxi een uurtje later zou komen.
Echt een wonder, want daardoor konden wij even met Rita, onze huisbaas, zitten en een mooie les delen. Zij heeft het namelijk enorm druk met dit huis en de huizen hierachter. Toen wij voor en met haar baden, had zij echt een hele geestelijke ervaring en zij wil graag weer met ons samen zitten om onderwezen te worden. Echt cool dat dit zo liep.
De taxi kwam uiteindelijk 2 uur te laat. Ik zat 4 uur lang op de middenbank zonder hoofdsteun. Het was waarlijk de verschrikkelijkste taxirit ooit omdat het onmogelijk was om echt te slapen. Gelukkig had ik mijn kussen mee en met die op mijn schoot kon ik voorovergebogen wat pitten.
In de stad hadden wij direct het afscheidsfeestje van elder Harding, mijn trainer, die dinsdag vertrekt naar huis. Het is ongelofelijk hoe snel de tijd gaat. Het was bij de Wongsa’s thuis en echt heel gezellig. Er zijn veel nieuwe elders bijgekomen dus een hoop nieuwe gezichten.
Elder Lake zijn collega en mijn collega zijn samengegaan om bij de zoneleiders te logeren. Ik ben bij elder Lake in Wanica blijven slapen omdat wij 2-en morgen met de Dirkmaats naar Frans Guyana gaan.
Het was de eerste keer voor mij in Wanica. Zij hebben een heel groot appartement, je kan er letterlijk in rond fietsen. Het wel een beetje vies daar …
Direct na de kerk zouden wij naar de stad gaan, de taxi zou om half 2 komen. Wij gaan naar de stad omdat ik morgen naar Frans Guyana moet om een nieuw stempel te kunnen krijgen in mijn paspoort voor mijn visum.
Toch, ondanks de korte tijd, wilden wij Lloyd nog even bezoeken. Hij is nog niet onze onderzoeker maar kent de elders al meer dan 2 jaar. Helaas was hij niet thuis.
Terug thuis was onze huisbazin er om nog val alles te regelen. Zij heeft eindelijk een contract om de woningen onder en achter ons (2 stuks) te verhuren aan het ziekenhuis. (Als er maar niet van die blanke stagiaires ingaan J), maar moet nog van alles regelen. Zij wil graag dat wij een zegen over het huis uitspreken als het klaar is.
President Emanuelson kwam even wat langsbrengen. Zuster Maurine, zijn vrouw, had een heerlijke maaltijd voor onderweg voor ons klaar gemaakt, zo lief dat zij aan ons denkt. Het is echt een schat van een mens.
Ondertussen belde het taxi bedrijf dat de taxi een uurtje later zou komen.
Echt een wonder, want daardoor konden wij even met Rita, onze huisbaas, zitten en een mooie les delen. Zij heeft het namelijk enorm druk met dit huis en de huizen hierachter. Toen wij voor en met haar baden, had zij echt een hele geestelijke ervaring en zij wil graag weer met ons samen zitten om onderwezen te worden. Echt cool dat dit zo liep.
De taxi kwam uiteindelijk 2 uur te laat. Ik zat 4 uur lang op de middenbank zonder hoofdsteun. Het was waarlijk de verschrikkelijkste taxirit ooit omdat het onmogelijk was om echt te slapen. Gelukkig had ik mijn kussen mee en met die op mijn schoot kon ik voorovergebogen wat pitten.
In de stad hadden wij direct het afscheidsfeestje van elder Harding, mijn trainer, die dinsdag vertrekt naar huis. Het is ongelofelijk hoe snel de tijd gaat. Het was bij de Wongsa’s thuis en echt heel gezellig. Er zijn veel nieuwe elders bijgekomen dus een hoop nieuwe gezichten.
Elder Lake zijn collega en mijn collega zijn samengegaan om bij de zoneleiders te logeren. Ik ben bij elder Lake in Wanica blijven slapen omdat wij 2-en morgen met de Dirkmaats naar Frans Guyana gaan.
Het was de eerste keer voor mij in Wanica. Zij hebben een heel groot appartement, je kan er letterlijk in rond fietsen. Het wel een beetje vies daar …
