Vroeg vertrokken naar Frans Guyana. Nog even wat eten ingeslagen bij een Chinese winkel. De heenreis was weer interessant, er hobbelig, veel jungle en lekker veel babbelen. Het was zo een 3 uur rijden, korter dan naar Nickerie. In Albina was het even zoeken naar de ferry-terminal, maar na echt verkeerd om gereden te zijn door wat eenrichtingsverkeerstraatjes uiteindelijk toch gevonden. Het stempelen was geen probleem, zelfs terwijl de Dirkmaats eigenlijk helemaal het land niet uit mogen omdat zij al 1 jaar in de aanvraagprocedure voor een verblijfsvergunning zitten. De douanier bracht het wel even ter sprake maar stempelde toch gewoon af. Echt ongelofelijk wat een autoriteit.
Dit keer geen schoonmaakjuffrouw die even een bootje regelde. Zij zat in het blikveld van die douanier dus gedroeg zij zich heel braaf. Wij liepen maar gewoon door naar de waterkant waar er een Creool tegen de muur stond te urineren. Toen hij klaar was wilde hij ons best voor 20 SRD de man naar de overkant brengen. Toch maar even duidelijk gemaakt dat wij de vorige keer maar 30 SRD voor ons allen hadden betaald. Na wat heftige onderhandelingen bracht hij ons chagrijnig naar de overkant voor 35 SRD.
In Frans Guyana weer even heerlijk genoten van de Euro, en Europa en Peugeots, Renaults en Citroëns, die zie je in Suriname helemaal niet, en bij hetzelfde restaurantje gegeten als de vorige keer. Echt veel meer hebben wij niet gedaan. Op de terugweg vlak voor de terminal een bootman gesproken die eerst 5 Euro per persoon vroeg, maar als snel ons best even voor 30 SRD over wilde brengen. Nadat ik had verteld dat wij over een half uur voor 30 SRD opgehaald zouden worden, wat dus eigenlijk bluf was.
Stempelen ging weer snel en toen wij bij zijn bootje stonden te wachten spraken wij met zijn broertje die vond dat 30 SRD echt te weinig was.
30 SRD is eigenlijk redelijk normaal voor 4 personen, maar de bootsmannen hebben prijsafspraken gemaakt om het voor blanken duurder te maken. Wij noemen dat de Bakra belasting, als je wit bent, ben je rijd, zo simpel is het.
Toen grote broer eenmaal terug was vond die ook opeens dat wij tenminste 15 SRD per persoon konden betalen, anders konden wij best even wachten op de boot die ons op zou halen. Ik denk dat hij de bluf doorhad. Ik heb gezegd dat wij alle tijd van de wereld hadden en dat wij best konden wachten.
Precies op de tijd die ik genoemd had voer er een bootje, zo een zelfde soort kano, langs de steiger, helemaal niet met het doel om iemand over te zetten. Toen wij hem een seintje gaven kwam hij wel direct, even wat bijverdienen. Hij vroeg 4 euro p.p. maar na een korte onderhandeling met elder Lake en mijzelf in het Sranantongo nam hij ons met een brede glimlach mee voor 30 Srd. Elder Dirkmaat heeft hem dik getipt voor zijn bereidwilligheid.
De terugweg was weer hobbelig, maar toch in slaap gevallen het laatste uurtje. Ik werd pas wakker toen wij alweer terug waren bij het appartement.
Direct gaan e-mailen, maar wij ware nog niet halverwege toe de zoneleiders alweer ons op kwamen halen om de nacht bij hen door te brengen.
De Franse elders zijn hier voor zoneconferentie morgen. Die hebben met hun taxi maar 10 minuten achter ons aan gereden vanuit Frans Guyana.
Een van hen zat samen met mij in het MTC, in mijn zone en mijn klas. Het was elder Miranda, het was echt een leuk wederzien. Hij bleef met zijn collega in Wanica. Mijn collega bleef in Kwarasang en ik bleef in Kwatta. Samen met elder Vernes en 2 franse elders even wat dingen gedaan met het busje, tanken, wassen, en naar een nieuwe supermarkt geweest. Het is een enorme supermarkt, naar Nederlandse begrippen. Zoals deze zijn er maar 3 in heel Suriname, de rest is Chinees. Echt gaaf want ze hebben daar van alles. Bijna al mijn geld voor de week uitgegeven J Gaat allemaal mee terug naar Nickerie.
Ik Kwatta verblijven al 4 elders, de zoneleiders en Kasabaolo., nu met mij en de fransen waren er 7, best veel voor 1 slaapkamer. Maar het ging wel en best een fatsoenlijke avond gehad.
Dit keer geen schoonmaakjuffrouw die even een bootje regelde. Zij zat in het blikveld van die douanier dus gedroeg zij zich heel braaf. Wij liepen maar gewoon door naar de waterkant waar er een Creool tegen de muur stond te urineren. Toen hij klaar was wilde hij ons best voor 20 SRD de man naar de overkant brengen. Toch maar even duidelijk gemaakt dat wij de vorige keer maar 30 SRD voor ons allen hadden betaald. Na wat heftige onderhandelingen bracht hij ons chagrijnig naar de overkant voor 35 SRD.
In Frans Guyana weer even heerlijk genoten van de Euro, en Europa en Peugeots, Renaults en Citroëns, die zie je in Suriname helemaal niet, en bij hetzelfde restaurantje gegeten als de vorige keer. Echt veel meer hebben wij niet gedaan. Op de terugweg vlak voor de terminal een bootman gesproken die eerst 5 Euro per persoon vroeg, maar als snel ons best even voor 30 SRD over wilde brengen. Nadat ik had verteld dat wij over een half uur voor 30 SRD opgehaald zouden worden, wat dus eigenlijk bluf was.
Stempelen ging weer snel en toen wij bij zijn bootje stonden te wachten spraken wij met zijn broertje die vond dat 30 SRD echt te weinig was.
30 SRD is eigenlijk redelijk normaal voor 4 personen, maar de bootsmannen hebben prijsafspraken gemaakt om het voor blanken duurder te maken. Wij noemen dat de Bakra belasting, als je wit bent, ben je rijd, zo simpel is het.
Toen grote broer eenmaal terug was vond die ook opeens dat wij tenminste 15 SRD per persoon konden betalen, anders konden wij best even wachten op de boot die ons op zou halen. Ik denk dat hij de bluf doorhad. Ik heb gezegd dat wij alle tijd van de wereld hadden en dat wij best konden wachten.
Precies op de tijd die ik genoemd had voer er een bootje, zo een zelfde soort kano, langs de steiger, helemaal niet met het doel om iemand over te zetten. Toen wij hem een seintje gaven kwam hij wel direct, even wat bijverdienen. Hij vroeg 4 euro p.p. maar na een korte onderhandeling met elder Lake en mijzelf in het Sranantongo nam hij ons met een brede glimlach mee voor 30 Srd. Elder Dirkmaat heeft hem dik getipt voor zijn bereidwilligheid.
De terugweg was weer hobbelig, maar toch in slaap gevallen het laatste uurtje. Ik werd pas wakker toen wij alweer terug waren bij het appartement.
Direct gaan e-mailen, maar wij ware nog niet halverwege toe de zoneleiders alweer ons op kwamen halen om de nacht bij hen door te brengen.
De Franse elders zijn hier voor zoneconferentie morgen. Die hebben met hun taxi maar 10 minuten achter ons aan gereden vanuit Frans Guyana.
Een van hen zat samen met mij in het MTC, in mijn zone en mijn klas. Het was elder Miranda, het was echt een leuk wederzien. Hij bleef met zijn collega in Wanica. Mijn collega bleef in Kwarasang en ik bleef in Kwatta. Samen met elder Vernes en 2 franse elders even wat dingen gedaan met het busje, tanken, wassen, en naar een nieuwe supermarkt geweest. Het is een enorme supermarkt, naar Nederlandse begrippen. Zoals deze zijn er maar 3 in heel Suriname, de rest is Chinees. Echt gaaf want ze hebben daar van alles. Bijna al mijn geld voor de week uitgegeven J Gaat allemaal mee terug naar Nickerie.
Ik Kwatta verblijven al 4 elders, de zoneleiders en Kasabaolo., nu met mij en de fransen waren er 7, best veel voor 1 slaapkamer. Maar het ging wel en best een fatsoenlijke avond gehad.
