Vandaag was een AVONTUUR, eindelijk de echte jungle experience gehad. Elder Lubberink en ik hebben hier al weken voor gepland. Het plan was om naar het zuiden te fietsen, zover als wij konden en dan met kapmessen ons een weg door de jungle te banen. Natuurlijk goed voorbereid, 3 liter water mee, eten, complete EHBO set en fietsreparatie dingen. Wij wilden echt heel vroeg al vertrekken maar mijn fiets was gisteravond weer eens kapot gegaan, die moest ik eerst repareren. De lekker band kostte ook weer tijd want nadat ik die plakte explodeerde hij, ondertussen waren de winkels al open en heb ik een nieuwe gehaald en ter plekke vervangen. Het kwam nog even ter discussie of wij nog wel zouden gaan omdat het onderhand al 8:00-8:30 was, bijna 2 uur later dan ons plan. Toch besloten om te gaan fietsen en daar geen spijt van gehad!
Wij vertrokken dus richting het zuiden. Volgens de kaart die wij van openbare werken hadden waren het eerst vooral polders en dan pas jungle, daar hield de kaart dan ook op.
De rijstvelden en bananenplantages waren prachtig zo in de ochtend. Het fietsen ging lekker, de weg was goed. Sky farmers was bezig met dubbeldekker vliegtuigen om te zaaien/bemesten/spuiten. Echt een mooi gezicht, die gasten vliegen heel laag en best hard. Wij volgden een prachtige nieuwe weg die naar de veerboot naar Guyana gaat. Deze weg is zeer lang en gaat grotendeels dwars door de jungle heen.
Een paar keer gestopt om foto’s te nemen en toen wij bij de grens van de jungle waren echt even stil gaan zitten om te genieten van de geluiden.
Het was zo prachtig, om het oversteken van wilde dieren te voorkomen, en waarschijnlijk ook het overwoekeren van de weg, is er aan beide kanten van de weg een kanaal, met daar achter de echte jungle. Die weg is gewoon helemaal uitgestorven, dus konden wij echt genieten van alle geluiden en het leven in het water onder ons, daar wij op een brug zaten. Wij begonnen de grootsheid van God’s creatie echt in te zien en het was een spiritueel moment.
Uiteindelijk de hele weg af gereden tot er een splitsing was. De mooie weg ging naar rechts, het westen, een zandweggetje ging naar links, het oosten. Die mooie weg ging naar South-Drain, een plaatsje waar de veerboot van/naar Guyana aanlegt. Het zandweggetje ging richting Corantijnkanaal, een rivier uit de jungle. Wij besloten eerst daar eens een kijkje te nemen. Na even gefietst te hebben konden wij het niet meer houden. Wij stopten en pakten onze machettes en hakten onszelf een weg de jungle in. De jungle is echt dichtgegroeid, zo makkelijk was dit dus niet, maar wel gaaf natuurlijk.
Na ons uitgeleefd te hebben besloten wij terug te gaan, naar South-Drain te fietsen en het Corantijnkanaal voor een volgende keer te laten. Toen wij even wat dronken bij ons vers uitgehakte pad hoorden wij opeens iets van een wild zwijn brullen. Het klonk redelijk dichtbij en het liet toch wel mijn nekharen overeind staan.
Even later kwamen wij een jagerspaadje de jungle in tegen. Die moesten wij natuurlijk even uitproberen. Echt geweldig, met de machette in de hand vrij diep de jungle ingelopen. Elder Lubberink stapte op een moment zonder iets door te hebben over een slang heen, ik zag hem toevallig wel. Even een paar foto’s van gemaakt en daarna voorzichtig met mijn machette aan de kant gelegd. Hij was duidelijk niet geïrriteerd, zijn gedrag was vrij rustig. Later zijn wij er achter gekomen dat het een redelijk serieuze gifslang is, locals noemen hem Labaria, in het Nederlands is het Lanspuntslang, in het Latijn Botrops Atrox, met dank aan mijn woordenboek Sranantongo. Een aantal mensen hebben mij dit verteld, nadat zij de foto’s zagen, dus ik geloof het wel.
Wij liepen nog wat verder en stonden even te praten toen wij een enkele “knor” hoorden, een paar meter van ons vandaan. Dat zwijn wat net dat geluid maakte stond nu letterlijk 1 bosje ver bij ons vandaan L. Opeens voelde ik mij niet zo heel veilig meer met alleen een machette. Wij zijn maar even heel rustig terug gaan lopen naar de fietsen. Nag wel een paar gave jungle foto’s gemaakt.
Eenmaal terug bij de fietsen zijn wij naar South-Drain gaan fietsen. Dat was helemaal niet ver, maar er was weinig te doen. Wij dachten dat het echt een dorpje was maar het is eigenlijk gewoon de veerboot terminal naar Guyana met 3 huizen erbij. Wij hebben even geluncht aan de kust van de Corantijn rivier met aan de overkant Guyana. Het was leuk om dat eens te zien.
Daarna weer richting huis vertrokken. Onderweg kwamen wij opeens een bakra, blanke, student tegen van de Universiteit van Wageningen, die doen hier heel veel met landbouw e.d. Hij stelde zich voor als Friso, kan weinig erger bakra zijn, en zij gingen een zeekoe vangen. Die zeekoe was via de rivier een irrigatiekanaal ingezwommen. Hij voreg of wij zin hadden om mee te gaan. Helaas zouden wij wind tegen hebben dus hadden wij echt onze tijd nodig om terug te komen. Maar het was wel leuk om even iemand van onze eigen leeftijd te spreken.
De weg terug was echt heel zwaar, harde wind tegen. Wij waren stuk toen wij eindelijk terug aankwamen. Toch waren wij helemaal voldaan over deze trip.
Oh ja, ook nog een vent tegen gekomen die een soort lijm op takken smeerde om vogels te vangen. Die verkoopt hij dan om te trainen om mee te doen aan zang wedstrijden. Die lijm is vermengd met zaadjes, de vogels landen op de takken om te eten en ze kunnen niet meer wegvliegen.
In totaal hebben wij 4 uur, 31 minuten en 52 seconden gefietst, een afstand van 84.3 kilometer afgelegd en met een gemiddelde snelheid van 18.6 km/uur gereden, dankzij de tegenwind. Wij zijn al met al zo een 7.5 uur onderweg geweest.
Hierna even gaan mailen, maar opeens voelde ik mij even ziek worden en moest ik met spoed een toilet opzoeken. In plaats van naar afspraken te gaan heb ik de avond in mijn bed en op het toilet doorgebracht. Om 8 uur wel nog even naar Avinash geweest, maar daar heb ik niet heel veel van mee gekregen.
Wij vertrokken dus richting het zuiden. Volgens de kaart die wij van openbare werken hadden waren het eerst vooral polders en dan pas jungle, daar hield de kaart dan ook op.
De rijstvelden en bananenplantages waren prachtig zo in de ochtend. Het fietsen ging lekker, de weg was goed. Sky farmers was bezig met dubbeldekker vliegtuigen om te zaaien/bemesten/spuiten. Echt een mooi gezicht, die gasten vliegen heel laag en best hard. Wij volgden een prachtige nieuwe weg die naar de veerboot naar Guyana gaat. Deze weg is zeer lang en gaat grotendeels dwars door de jungle heen.
Een paar keer gestopt om foto’s te nemen en toen wij bij de grens van de jungle waren echt even stil gaan zitten om te genieten van de geluiden.
Het was zo prachtig, om het oversteken van wilde dieren te voorkomen, en waarschijnlijk ook het overwoekeren van de weg, is er aan beide kanten van de weg een kanaal, met daar achter de echte jungle. Die weg is gewoon helemaal uitgestorven, dus konden wij echt genieten van alle geluiden en het leven in het water onder ons, daar wij op een brug zaten. Wij begonnen de grootsheid van God’s creatie echt in te zien en het was een spiritueel moment.
Uiteindelijk de hele weg af gereden tot er een splitsing was. De mooie weg ging naar rechts, het westen, een zandweggetje ging naar links, het oosten. Die mooie weg ging naar South-Drain, een plaatsje waar de veerboot van/naar Guyana aanlegt. Het zandweggetje ging richting Corantijnkanaal, een rivier uit de jungle. Wij besloten eerst daar eens een kijkje te nemen. Na even gefietst te hebben konden wij het niet meer houden. Wij stopten en pakten onze machettes en hakten onszelf een weg de jungle in. De jungle is echt dichtgegroeid, zo makkelijk was dit dus niet, maar wel gaaf natuurlijk.
Na ons uitgeleefd te hebben besloten wij terug te gaan, naar South-Drain te fietsen en het Corantijnkanaal voor een volgende keer te laten. Toen wij even wat dronken bij ons vers uitgehakte pad hoorden wij opeens iets van een wild zwijn brullen. Het klonk redelijk dichtbij en het liet toch wel mijn nekharen overeind staan.
Even later kwamen wij een jagerspaadje de jungle in tegen. Die moesten wij natuurlijk even uitproberen. Echt geweldig, met de machette in de hand vrij diep de jungle ingelopen. Elder Lubberink stapte op een moment zonder iets door te hebben over een slang heen, ik zag hem toevallig wel. Even een paar foto’s van gemaakt en daarna voorzichtig met mijn machette aan de kant gelegd. Hij was duidelijk niet geïrriteerd, zijn gedrag was vrij rustig. Later zijn wij er achter gekomen dat het een redelijk serieuze gifslang is, locals noemen hem Labaria, in het Nederlands is het Lanspuntslang, in het Latijn Botrops Atrox, met dank aan mijn woordenboek Sranantongo. Een aantal mensen hebben mij dit verteld, nadat zij de foto’s zagen, dus ik geloof het wel.
Wij liepen nog wat verder en stonden even te praten toen wij een enkele “knor” hoorden, een paar meter van ons vandaan. Dat zwijn wat net dat geluid maakte stond nu letterlijk 1 bosje ver bij ons vandaan L. Opeens voelde ik mij niet zo heel veilig meer met alleen een machette. Wij zijn maar even heel rustig terug gaan lopen naar de fietsen. Nag wel een paar gave jungle foto’s gemaakt.
Eenmaal terug bij de fietsen zijn wij naar South-Drain gaan fietsen. Dat was helemaal niet ver, maar er was weinig te doen. Wij dachten dat het echt een dorpje was maar het is eigenlijk gewoon de veerboot terminal naar Guyana met 3 huizen erbij. Wij hebben even geluncht aan de kust van de Corantijn rivier met aan de overkant Guyana. Het was leuk om dat eens te zien.
Daarna weer richting huis vertrokken. Onderweg kwamen wij opeens een bakra, blanke, student tegen van de Universiteit van Wageningen, die doen hier heel veel met landbouw e.d. Hij stelde zich voor als Friso, kan weinig erger bakra zijn, en zij gingen een zeekoe vangen. Die zeekoe was via de rivier een irrigatiekanaal ingezwommen. Hij voreg of wij zin hadden om mee te gaan. Helaas zouden wij wind tegen hebben dus hadden wij echt onze tijd nodig om terug te komen. Maar het was wel leuk om even iemand van onze eigen leeftijd te spreken.
De weg terug was echt heel zwaar, harde wind tegen. Wij waren stuk toen wij eindelijk terug aankwamen. Toch waren wij helemaal voldaan over deze trip.
Oh ja, ook nog een vent tegen gekomen die een soort lijm op takken smeerde om vogels te vangen. Die verkoopt hij dan om te trainen om mee te doen aan zang wedstrijden. Die lijm is vermengd met zaadjes, de vogels landen op de takken om te eten en ze kunnen niet meer wegvliegen.
In totaal hebben wij 4 uur, 31 minuten en 52 seconden gefietst, een afstand van 84.3 kilometer afgelegd en met een gemiddelde snelheid van 18.6 km/uur gereden, dankzij de tegenwind. Wij zijn al met al zo een 7.5 uur onderweg geweest.
Hierna even gaan mailen, maar opeens voelde ik mij even ziek worden en moest ik met spoed een toilet opzoeken. In plaats van naar afspraken te gaan heb ik de avond in mijn bed en op het toilet doorgebracht. Om 8 uur wel nog even naar Avinash geweest, maar daar heb ik niet heel veel van mee gekregen.
