zondag 21 februari 2010

Donderdag 10-12-2009

Een hele slechte nacht gehad, ondanks de nieuwe bedden die hier staan. Ik voelde mij heel erg belabberd, veel wakker geworden en bezoekjes aan het toilet gebracht. Op een gegeven moment op mijn knieĆ«n gegaan om de Heer kracht te vragen om mij erdoorheen te slepen. Direct nadat ik “amen” zei was alles weg, gewoon verdwenen, ik voelde niets meer en heb goed geslapen verder, maar wel kort.

Het was wekelijkse planning vandaag, een beetje wat namen waar, ik n og geen gezichten bij ken opgeschreven in mijn planner. Ik had in de ochtend niet veel eetlust maar tegen de middag leek het erop dat mijn maag zich beter voelde, al voelde ik mij nog slecht, dus brood met echte bitterballen gegeten.

Eerlijk gezegd heb ik weinig mee gekregen van de middag. Best een aantal mensen bezocht die vooral elder Croese al kende. Ik voelde mij weer heel erg slecht, was echt zo ziek als een hond. Een paar keer op het punt gestaan om het echt op te geven, maar iets liet mij dan toch weer doorgaan. Tegen de avond toen ik het hardst nodig had voelde ik mij al stukken beter. Maar zodra wij de poort thuis binnenkwamen kwam het weer in volle hevigheid terug. Ik dank de Heer dat ik zoveel kracht heb ontvangen om toch door te blijven gaan om onze doelen te halen.
Nickerie is mooi. Zoals ik gister al zei is het redelijk plat. Ons effectief werkgebied is helemaal niet groot, veel kleiner dan ik gewend was. Dat werkt best prettig, maar het zorgt er ook voor dat je constant dezelfde mensen ziet. De mensen hier zijn lief, wel veel Engels sprekende uit Guyana.