zaterdag 20 februari 2010

Donderdag 15-10-2009















Deze ochtend tijdens het taalstudie uur naar de fietsenwinkel gelopen om die band van gisteren te repareren. Terwijl wij daarheen liepen, wandelden wij langs een sloot. Opeens hoorde ik wat bewegen en daar zag ik gewoon een levensechte kaaiman, alligator, krokodil beest de bosjes induiken. Die heb ik nu dus ook mooi maar eens in het wild gezien.

De reparatie van die band duurde niet lang. Als die Chinees nou de goede maten had gegeven was het makkelijker geweest maar met een beetje improviseren lukte het wel hoor. Helaas toen ik een testrondje reed kwam ik tot de ontdekking dat mijn voorband ook lek was. Die bleek 2 gaatjes te hebben en die heb ik maar geplakt met het laatste plakkertje, het laatste beetje lijm en een kapot geknipte binnenband.

Terwijl ik de band plakte hebben wij maar wekelijkse planning gehouden. Nadat ik klaar was hebben wij pannenkoeken gebakken, of eigenlijk heb ik ze gebakken. Dat was wel een lekkere afwisseling op al die rijst.

Als eerste zendingswerk vandaag zijn wij naar de stad gegaan met de enquĂȘte. Helaas waren de mensen druk en waren er weer de nodige rasta’s die moeilijk moesten doen.
“Jullie zijn niet van de kerk”, “Oh? Volgens mij ben ik echt een zendeling van de kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste dagen hoor,… “
“Nee, ik zeg jou, jullie zijn sekte of spionnen en moeten oprotten, we hebben jullie hier niet nodig”.

Ik denk eerlijk waar dat hun ons harder nodig hebben dan wie dan ook. Alle leden in onze gemeente zijn onderwezen door zendelingen en het is geweldig om te zien hoe hun blijdschap en geluk hebben gevonden in de kerk.

Maar goed, wij zijn langs Ronald geweest waar Elder Vernes zijn gitaar heeft gestemd. Ik heb weer een foto achtergelaten die hij over kan tekenen. Wij hebben even heel goed gepraat over de verzoening van Jezus Christus, 2 Ne 4 samen gelezen waarin Nephi een mooie verandering van gedachten doormaakt dankzij zijn verlosser Jezus Christus.

Wij waren even bij Anette. Die vroeg ons plotseling, terwijl zij nog niet eens naar de kerk is geweest, wat zij moest doen om gedoopt te worden. Zij luchtte echt haar hart, want het blijkt dat haar familie haar verstoten heeft omdat die willen dat zij een hindoe blijft. Zij hoopt dat haar familie haar ooit zal accepteren zoals ze is. Verder wil zij van baan veranderen om meer bij haar gezin te kunnen zijn en naar de kerk te kunnen komen. Wij hebben dus een paar mooie schriftteksten gelezen en benadrukt dat God echt van haar houdt, ik denk dat zij dit zeker voelde.

Verder nog bij zuster Williams geweest en over het plan van Zaligheid en tempelwerk gesproken. Bij Shaul, 1 benige man, de herstelling opnieuw gedeeld. Hopen dat hij zondag nu wel durft te komen.