Het spijt mij dat ik sinds het MTC een beetje van schrijfstijl veranderd ben. Tijd is zoveel korter dan dat ik dacht en ik wil me echt kunnen concentreren op het zendeling zijn. Ik schrijf dus nu in de ochtend gedurende 20-30 minuutjes.
Vandaag was echt gaaf. Allereerst districtconferentie gehad. Heel de kerk zat echt overvol, niet de kerk in de stad waar wij normaal heen gaan, maar de grote kerk vlakbij ons appartement, waar wij elke woensdag en vrijdag heengaan om het doopvont schoon te maken. Tijdens de conferentie zat ik naast één van onze onderzoekers, een aparte man die tijdens een gebed om een luchtbombardement op het huis van zijn buurman bad, compleet met coördinaten erbij.
Vooral de toespraak van Pres. Gamiette was echt heel erg goed. Ik wou echt dat er meer onderzoekers zouden zijn gekomen. Veel wilden wel, maar dit kerkgebouw was gewoonweg te ver weg voor hen.
Na de conferentie geluncht in ons appartement. Weer samen met Elder Koenen en Croese. Echt grappig, zij zijn allebei Nederlanders maar spreken heel erg versimpeld Nederlands met een Amerikaans accent. Terwijl Elder Swart (ook een Nederlander) gewoon keihard overdreven Nederlands is blijven praten, dat is ook zijn filosofie. Ik denk eerlijk gezegd dat ik mij ook automatisch aanpas aan de taal hier en dus nogal anders Nederlands zal spreken als ik terugkom. Bereid jullie dus maar voor!
Elder Harding en Elder Koenen kregen een training voor districtleiders van Pres. Gamiette die 5 uur zou duren, dus Elder Croese en ik gingen op pad in mijn gebied. Elder Croese had hier nog nooit gewerkt dus het zou op mij neerkomen om de weg te vinden, en ik werk hier nog maar 2.5 weken. Maar op de één of andere manier is dat perfect gegaan en heb ik redelijk foutloos de weg overal kunnen vinden, zonder kaart!
Wij hadden afgesproken om samen met Niles (een lid) les te geven en op pad te gaan. Wij reden net de straat in van onze eerste afspraak en de achterband van Elder Croese (op Elder Harding zijn fiets) ging lek. De eerste afspraak (Sherbert) was er helaas niet, maar gelukkig woonde Niles heel dichtbij en konden wij naar zijn huis lopen om de band te plakken.
Na de band geplakt te hebben werd het duidelijk waarom er een lek in zat, er zat een scheur in de buitenband waar de binnenband gewoon door naar buiten kwam. Wij baden dus dat wij naar de stad konden komen waar al onze volgende afspraken zouden zijn.
Dat lukte zelfs op tijd, helaas waren Diana en August niet thuis.
Even de familie Fonkel gecheckt, de man had beloofd naar de kerk te komen maar hij was niet komen opdagen. Ik had zo een vermoeden dat hij het niet kon vinden. Helaas was daar ook niemand thuis. Dan maar naar Jenny, Pamela en Nelda gegaan. Niles en Elder Croese gaven een uitstekende les in het Surinaams, ik kom nog niet veel verder dan groeten, afscheid nemen en vragen wie wil bidden. Wij hebben hen een doopdatum gegeven die zij alle 3 accepteerden. De 19e gaan zij gedoopt worden.
Onderweg naar Lloyd ontplofte de achterband van Elder Croese. Dat werd dus de rest van de dag lopen. Niles moest weer naar huis, het was onderhand 17:30 uur. Het was niet ver lopen naar Lloyd en onderweg hebben wij nog mensen gecontacteerd.
Lloyd gaf ons weer een hartelijk welkom. Wij hebben zijn vragen beantwoord en over de herstelling gepraat. Hij vertelde ons dat hij al een getuigenis van Joseph Smith had en wist dat hij een profeet was. Hij vertelde ons dat hij wist dat deze kerk waar is maar dat hij het te moeilijk vond om de geboden te onderhouden. Ik voelde echt heel sterk de Geest bij mij en heb heel sterk kunnen getuigen dat wij hem niet voor niets 2x op 1 dag ontmoet hebben, de Heer wil hem heel graag dichter bij Hem hebben en hij mag niet langer dralen en het uitstellen omdat hij het te moeilijk vindt. Wij hebben hem ook een datum gegeven om gedoopt te worden, ook de 19e, en beloofd dat als hij zich voor zou bereiden voor die dag, dat de Heer hem echt zal helpen de moeilijkheden te overwinnen.
Wij hadden een afspraak met Michael aan de andere kant van ons gebied, en hadden nog 2.5 uur voordat wij binnen moesten zijn. Wij zijn dus naar Michael gelopen en hebben onderweg iedereen aangesproken. Na 1.5 uur kwamen wij daar aan en wij moesten nog 4 mensen contacteren om ons doel te halen voor vandaag. Michael bleek niet thuis te zijn maar wij zijn wel aan de praat geraakt met zijn broer, schoonzus, zus en neef die zijn buren zijn. Zij vonden het geweldig wat wij deden en dat wij een uur omliepen om Michael te bezoeken. Zij gingen ermee akkoord dat wij hun kwamen onderwijzen en daarmee was ons doel behaald!
Ik weet dat als de Heer ons een gebod geeft dat Hij ook een weg klaarmaakt om het te halen. Wij moeten alleen maar willen, en echt ons best ervoor doen. Vandaag zijn mijn gebeden wederom beantwoord, die band was geen pech, want wij hebben met veel mensen kunnen spreken. Wij waren op tijd thuis en daarmee was het een van de beste dagen tot nu toe! Ons doel van 20 nieuwe adressen gehaald en lekker vermoeide benen van 2.5 uur lopen.
Ik hou van deze zending!