dinsdag 8 september 2009

Zondag, 19-07-2009











Zondag, mijn eerste zondag hier in Provo. Gelijk ‘s ochtends een vergadering met de Branch President en zijn raadgever gehad. Aangezien ik nu zoneleider ben moet ik dat soort dingen nu volgen. Maar op zich best interessant en een goede kans om even alle probleemgevallen te bespreken. De Branch, of wijk, zit als volgt in elkaar:

Branch Presidency
Pres. Earl
Br. Grey Br. Rampton

Zone Leaders
Elder Roepers Elder Ichirante-Remoune

District Leaders
District A District B District C
Elder Tauialo Elder Butel Elder Santos

En dan 30 mensen verdeeld over de 3 districten.

Na die vroege vergadering hadden wij een avondmaalsdienst. Dat is best apart want iedereen in de Branch moet een toespraak voorbereiden en er wordt ter plekke gekozen wie hem gaat geven (2 personen). Ook wel leuk is, dat zo ongeveer elke zaal in het hoofdgebouw van het MTC een kapel is. Er zijn in totaal 57 branches dus er moeten een hoop vergaderingen tegelijk gehouden worden. Maar ik hoefde mijn (met pappa’s voorbeelden) voorbereide toespraak niet te geven. Het was verder wel een goede vergadering, Pres Earl gaf een uitstekende toespraak en zijn vrouw ook.

Het spijt mij dat ik over veel dingen niet verder kan uitweiden, tijd is zeer kort om heel veel te schrijven. De klassen en dergelijke zijn om 9:30 PM afgelopen en in principe is het Quiet time om 10:15 PM. Dat is het moment dat ik rondloop en mensen van mijn Zone hun kamer in stuur om daar verder te “keten”.



Na de avondmaalsvergadering Branch council (Gemeente Raad) gehad, een goede kans om de probleemgevallen nog eens te bespreken en daarna een leiderschaptraining gehad.

De leiderschaptraining was echt goed, er werd duidelijker wat mijn taken precies zijn. Elke Branch heeft altijd 2 zoneleiders, in ons geval Elder Ichirante-Remoune (Fransoos) en ikzelf. Morgen gaat Elder Yan weg (New York zending), nu is hij nog mijn trainer.

Na de leiderschapsvergadering hadden wij Priesterschapvergadering waar Elder Yan en ik uitlegden hoe wij door het priesterschap iemand een zalving kunnen geven en daarna een zegen. Dat viel in goede aarde want de meesten weten nog niet precies hoe het werkt. Gelukkig hebben wij altijd ons handboekje bij ons waar het ook in staat.
Het was ook een goede kans voor mij om uit te vinden wie er een containertje met gewijde olie bij zich had. Als priesterschapdrager, en al helemaal als zendeling, horen wij er altijd één bij ons te hebben, (ikzelf regelde het direct toen ik hier aankwam) maar de meeste Samoanen en Tonganen hadden er geen. (Zie “morgen” wat ik hier verder mee doe)

Daarna hadden we lunch, district meeting en een vergadering met alle zoneleiders die in ons gebouw zitten (om problemen onderling te bespreken) en een Tempelwalk.

Met de Tempelwalk krijg je een kans om met je Branch naar de Provo Tempel te lopen en foto’s te maken. Paar mooie foto’s gemaakt en best genoten. Helaas moet je je complete pak dragen ook als je naar de Tempel loopt en in de Utah zon (ofwel zeg gewoon maar woestijnzon) is dat echt heel heet.
Maar de Tempel is echt heel mooi gelegen en dus het was genieten van het uitzicht.

Avondeten gehad, wat persoonlijke studie gedaan (Les 1 van PMG) en een Haardvuuravond gehad. Haardvuuravonden zijn ongeveer hetzelfde als de Devotionals (die elke dinsdagavond zijn). 2000 mensen in de conferentiezaal en een Algemene Autoriteit die spreekt. Best goed om de geest wat sterker te maken, het zijn toch altijd wijze en geïnspireerde mensen die spreken. Vandaag was het Richard I. Heaton, de administratief directeur van het MTC. Een goede opbouwende gedachte van hem gehad over ons doel als zendeling. Vooral benadrukt dat het niet om de nummertjes gaat, maar om echte mensen die op zoek zijn naar waar geluk. (Check “Our Purpose” in de eerste bladzijden van PMG)

Hmm, de hele tijd de neiging om in het Engels te schrijven, doe hier echt alles in het Engels.

Na de haardvuuravond konden wij kiezen uit een stel films. Ik heb “The Mountain of the Lord” met Elder Yan gekeken. Echt een goeie film over de bouw van de Salt Lake Tempel. Wij hadden allemaal tranen in de onze ogen.
Dankzij die film ben ik ook iets leuks te weten gekomen.

Toen de mormoonse pioniers hier kwamen en begonnen met het bouwen van de stad Salt Lake City en de tempel, wilden zij de staat Deseret noemen, naar de bijen. Dat is duidelijk te zien in de Salt Lake Tempel, overal staan bijenkorven op (dat is natuurlijk symbolisch).

Het was een anti-mormoon die er uiteindelijk bij de regering voor zorgde dat de staat niet Deseret maar Utah werd genoemd. (Naar de Ute indianenstam).

Utah betekent “In the top of the Mountains”. Ofwel in de top van de Bergen. In onze kerk refereren we naar tempels als “Bergen van de Heer” ofwel Moutains of the Lord. Nu komt het, ik denk dat wij het er allemaal over eens zijn dat de Bijbel een oud boek is, ouder dan 1880 waarin dit zich afspeelde in ieder geval.

In Jesaja 2:2 staat in de Bijbel:
En het zal geschieden in het laatste der dagen: dan zal de berg van het huis des Heren vaststaan als de hoogste der Bergen, en hij zal verheven zijn boven de heuvelen. En alle volkeren zullen derwaarts heenstromen.

Dit is letterlijk een getuigenis dat Jesaja de hedendaagse tempel hier in Salt Lake heeft gezien in zijn visioen en ik vond het te mooi om niet op te schrijven.

Hier zijn is echt bijzonder. Sinds ik aangesteld ben als zendeling en echt mijn best doe om gehoorzaam te zijn voel ik constant de Heilige Geest dicht bij mij. Dit zijn gewijde gebouwen en ik weet de engelen deze gangen bewandelen. Als zendeling heb je een bijzonder recht op extra bescherming van boven en dat is heel duidelijk te voelen. Nog nooit heb ik zoveel en zo snel antwoorden gekregen op mijn gebeden en het kan geen toeval meer zijn. Ik ben niet gek, noch “gebrainwashed”. Ik voel gewoon dat dit zo is, net zoals ik weet dat ik oren aan mijn hoofd heb (ik kan ze niet zien, toch zijn ze er). Ik heb dit thuis nog nooit zoveel meegemaakt en het is echt heel speciaal.

Heel veel dingen zijn zoveel duidelijker geworden en op alles is een antwoord. Met geloof is alles te overwinnen zelfs het diepste verdriet. Het is veel meer dan “God is almachtig en als wij iets niet goed doen, gaan wij naar de Hel”.

Het is een boodschap van liefde en vergeving. Het is het Evangelie van Jezus Christus zoals het was in de tijd dat Hij en Zijn apostelen 2000 jaar geleden op aarde rondliepen. Er zijn meer dan 2000 manuscripten waar Hij in voorkomt, de Bijbel zoals wij hem kennen is maar een bundeltje van enkele van die manuscripten. Wij vinden een halve vissegraat in de Sahara en wij geloven meteen dat er 2.000.000 jaar geleden een zee was; maar met zoveel “historisch” bewijs over Christus twijfelen wij nog steeds aan Zijn bestaan!

God houdt van ons, Hij ziet ons graag gelukkig en heeft ons hier naar de aarde gestuurd om getest te worden, om te kijken of wij net zo kunnen worden als Hem. Denk aan “Wat wordt een kind van een paard? …, dus wat wordt een kind van God dan? “
De aarde is een test en zonder verdriet, pijn en ellende zou dat niet zo zijn.
Wij zijn allemaal geesteskinderen van onze Hemelse Vader, maar Hij heeft Zijn eerste zoon naar de aarde gestuurd om voor ons verzoening te doen. Jezus Christus heeft verschrikkelijk geleden om de prijs te betalen voor onze fouten en daardoor kunnen wij in Hem geloven als onze Verlosser. Hij had een aardse moeder, daardoor kon Hij doodgaan, maar Hij had een Hemelse Vader, daardoor kon Hij weer opstaan uit de doden.

Jezus Christus bouwt Zijn Kerk op profeten en apostelen maar na de opstanding werden de apostelen vervolgd en één voor één gedood. Daarmee werd het fundament van de kerk van Jezus Christus weggeslagen en “viel de Kerk om”. Stukken van de waarheid bleven op aarde, maar het priesterschap (de autoriteit om te handelen met de macht van de Heer) werd van de aarde weggenomen en veel dingen gingen verloren door de koppigheid van de mensheid. Maar ook veel mensen bleven zoeken en wisten stukken van de waarheid bijeen te krijgen en kerken te organiseren. Duistere tijden (middeleeuwen) volgden, een tijd van veel onderdrukking en godsdienstige dwang. Tegen het jaar 1700/1800 verdween de dwang en kwam er (met de ontdekking van Amerika) een periode van hervormingen in godsdiensten en godsdienstige vrijheid. In 1820 was er een jonge man Joseph Smith die in een plaatsje in de staat New York woonde waar nieuwe kerken als paddenstoelen uit de grond schoten. Maandenlang bezocht hij deze kerken en probeerde de ware te vinden.

Op gegeven moment las hij in de brief van Jacobus 1:5
Indien echter iemand van u in wijsheid te kort schiet, dan bidde hij God daarom, die aan allen geeft, eenvoudigweg en zonder verwijt; en zij zal hem gegeven worden.
Joseph besloot dit advies op te volgen en bad in een rustig stuk bos tot de Heer. In het volgende stuk beschrijft hij in zijn eigen woorden wat er gebeurde:

“Ik zag een recht boven mijn hoofd een lichtkolom, de helderheid van de zon overtreffend, die geleidelijk neerdaalde tot zij op mij viel. Toen het licht op mij rustte, zag ik twee Personen, wier glans en heerlijkheid elke beschrijving tarten, boven mij in de lucht staan. Een van Hen sprak tot mij, mij bij de naam noemend, en zei, wijzend op de ander: Dit is mijn geliefde Zoon, Hoor Hem!”

Ik weet dat ik dit al vaker heb geschreven en het zal misschien wel gaan vervelen, maar het wordt steeds iets duidelijker voor mij, dus vandaar.

Joseph Smith zag God de Vader en Jezus Christus. Hij kreeg specifieke instructies om die gouden platen van Mormon op te graven en die te vertalen naar het Boek van Mormon en om de kerk van Jezus Christus weer op de aarde te organiseren onder leiding van Jezus Christus zelf. Hiermee is de voorspelling van Amos 3:7 bevestigd dat Gods niets doet zonder het aan de profeten bekend te maken en (Amos 8:11 en 9:11) dat er eerst een dorst naar geloof zal zijn, maar dat de kerk daarna zoals in de dagen van ouds herbouwd zou worden.

Joseph Smith heeft het Boek van Mormon vertaald en daarmee overtuigend bewijs geleverd (naast de Bijbel) dat Jezus Christus bestaat en is opgestaan. Het is een testament dat vertelt hoe een familie 600 jaar voor Christus uit Jeruzalem is vertrokken en in Amerika is aangeland. Het beschrijft hoe Christus hun bezoekt nadat Hij is gekruisigd op het Oostelijk halfrond. Het staat los van de Bijbel, maar vult het aan. Aangezien het meer dan 1500 jaar begraven is geweest, is de informatie zo compleet gebleven en het is een geweldig testament van Jezus Christus en Zijn leer. Aan het eind van het Boek van Mormon doet Moroni een belofte (Moroni is diegene die het boek begroef aangezien hij de laatste van zijn volk was en opgejaagd werd) direct aan ons:

(Boek van Mormon, Moroni 10:4-5)
“En wanneer gij deze dingen ontvangt, spoor ik u aan God, de eeuwige Vader, in de naam van Christus te vragen of deze dingen niet waar zijn; en indien gij vraagt met een oprecht hart, met een eerlijke bedoeling en met geloof in Christus, zal Hij de waarheid ervan aan u openbaren door de macht van de Heilige Geest. En door de macht van de Heilige Geest kunt gij de waarheid van alle dingen kennen”.

Ik weet dat dit de herstelde kerk van Jezus Christus is. Dat voel ik niet alleen, ik zie nu elke dag de bewijzen ervan. Wonderen zijn de wereld niet uit, dat heb ik nu wel gemerkt. Daar getuig ik van in de naam van Jezus Christus.
Amen.