Vroeg op om naar Temple Square te gaan.
De kans die wij vandaag kregen was echt geweldig, ondanks dat wij onze halve P-day ervoor moesten opgeven.
Een toer rond Temple Square gekregen in 3 uur, die normaal 4 dagen zou duren. Alles dus een beetje fast-forward maar zeker niet minder interessant.
Allereerst naar het Joseph Smith Memorial building geweest. Een paar zaken bekeken en op de bovenste verdieping van de uitkijkpunten foto’s kunnen maken van de Salt Lake Tempel en zelfs het appartement van pres. Thomas S. Monson.
Daarna naar het Beehivehouse gegaan en een toer gekregen. Dat is het huis en kantoor geweest van Brigham Young en (aangezien hij een timmerman was) bijna alles door hem zelf is gemaakt. Geeft best een speciaal gevoel. Alles moest snel, snel, snel, en de russen in mijn groep maakten liever foto’s dan dat zij uitleg kregen. Ik daarin tegen wilde me niet alleen de achterkant van mijn camera herinneren dus ik heb eigenlijk niet 1 foto gemaakt, maar alleen geprobeerd naar alle informatie te luisteren en alles in mij op te nemen. Ik zal daar nog wel eens terugkomen om het goed te zien en om foto’s te maken.
Na het Beehive house even foto’s kunnen maken op een plein tussen het Church office building en de tempel. Hier kwam ik mijn allereerste kamergenoten tegen, elders Park en Yu. Dat moest natuurlijk ook op de foto.
Heel speciaal om de Salt Lake Tempel in het echt te zien. De opofferingen, doden en ontberingen voordat de “Mormoonse” pioniers hier aankwamen en dan nog eens 40 jaar aan de tempel bouwden. Een prachtig gebouw, dat zal blijven staan totdat Christus terug op aarde komt, dat gaf een speciaal gevoel.
Na die pauze een privé rondleiding gehad over temple square van 2 zendelingen zusters. (en ik was blijkbaar de enige Engelssprekende zendeling)
Ik geloof dat wij even in het East Visitor centre zijn geweest (degene met de geschiedenis van de bouw van de tempel en de spoorweg). Daarna het tabernakel van binnen gezien, best groot voor zo een oud gebouw.
Ook in de kapel geweest die gebouwd is van de reststenen van de tempel. Daarna naar het Conference Centre gegaan. Dat is groot zeg, en mooi. Wat van de kunstgalerijen bekeken maar helaas niet het dak opgekund. Er was te weinig tijd.
Terug op Temple Square kreeg ik de instructie om de straat over te steken om naar een museum te gaan waar de rest van de groep zou verzamelen. Terwijl ik wachtte op het stoplicht hoorde ik opeens iets heel bekends naast me: Nederlands! Daar stond een hele Nederlandse familie naast mij, duidelijk geen lid (1-Ik kende ze niet en 2-Sigaretten) die aan het toeristen (werkwoord) waren. Ik heb ze dus maar direct even aangesproken J
Even fijn met ze geconverseerd, gevraagd wat ze hier deden (gewoon, vakantie) en uitgelegd wat ik hier doe. Zij hadden nog nooit van de kerk gehoord in Nederland, en ik heb ze kunnen vertellen dat er één bij hun in de buurt zat. (Vucht of zo iets, ligt dichtbij Den Bosch). Helaas hadden zij (en ik ook, maar zendingswerk gaat voor) haast om een afspraak voor een toer te halen dus ik hoop van harte dat een andere zendeling het van mij over neemt.
Toch heb ik weer een zaadje kunnen planten. Zij waren zo positief. Ach ja, we zullen wel zien.
Het museum waar ik moest zijn was het Church History museum. Daar kreeg ik een rondleiding van degene die heeft gezorgd dat zendelingen die internationaal in het MTC zijn, deze halve dag in Salt Lake City kunnen besteden.
Een hele vriendelijke broeder die mijn vragen goed kon beantwoorden.
Geweldig (jajaja, ik ben wel heel erg positief) om al die relieken en dingen te zien uit die tijd en die Joseph Smith echt heeft aangeraakt. Het hoogtepunt was natuurlijk het “Pepperbox” pistool waarmee Joseph Smith poogde zijn leven te verdedigen vlak voordat vijanden van de kerk hem vermoorden.
Hij heeft zijn getuigenis van de waarheid van deze kerk met zijn leven bezegeld.
Elke man zou gevlucht zijn voor zijn leven als wat hij te vertellen had niet waar was. Joseph Smith verdedigde datgene waar hij voor stond tot het eind, en heeft het met zijn leven bezegeld.
Door het Boek van Mormon te lezen, kunnen wij weten dat dit waar is, dat Joseph Smith een profeet was, geroepen door God en dat het evangelie van Jezus Christus in zijn volheid op aarde is hersteld.
Terug in het MTC mijn wassen kunnen draaien (laatste keer voordat ik vertrek) en nog een klas gevolgd.
Daarna had ik een afspraak om les 2 in het Nederlands te geven in het TRC centre. Ik had in mijn eentje 3 onderzoekers, 2 ervan spraken Nederlands. Zij wilden al gedoopt worden maar hadden zo nog hun zorgen over het woord van wijsheid. Ik heb wat schriftteksten met hen gedeeld, uitgelegd dat het niet voor niets is en heel sterk mijn getuigenis over het woord van wijsheid met hen gedeeld.
Toen ik ze uitnodigde om het na te leven en ze de zegeningen beloofde die erbij komen kijken gingen zij direct akkoord. Ik heb het plan van zaligheid daarna met hen gedeeld, en ze uit kunnen leggen waar wij vandaan komen, waarom wij hier zijn en waar wij na dit leven heengaan. De Geest was zeer sterk aanwezig en weer werden er wat tranen gelaten, vooral toen ik mijn getuigenis van de waarheid hiervan gaf. Geweldige ervaring dus.
Ik heb vandaag weer een brownie ontvangen van mijn ouders. Echt een reusachtig ding en heerlijk lekker. Wij gaan hem morgen tijdens ons laatste lesuur als afscheid opeten. Het is veel teveel voor mij alleen en ik kan het niet meenemen. Dit was gelijk het laatste (samen met nog 1 brief) wat ik hier in het MTC zal ontvangen. Alweer een hoop “laatste” keren hier.
Het is grappig, thuis was ik zo gefixeerd op Suriname dat ik het MTC bijna vergat. Nu lijkt Suriname heel ver weg, best apart. Maar ik ga er toch echt heen. Maandag vertrek ik, het is nu dus tijd om dit dagboek/briefgeval af te ronden voor nu, en om het op te sturen.
Ik ben een beetje nerveus voor maandag, vraag mij af hoe alles zal gaan en zal zijn. Maar alles komt goed, het vervolg hierop zal wel over een paar weken komen.
Heel veel succes daar in dat kikkerlandje, ik hou van jullie en bid elke dag voor jullie.
Veel Liefs
Elder Roepers
De kans die wij vandaag kregen was echt geweldig, ondanks dat wij onze halve P-day ervoor moesten opgeven.
Een toer rond Temple Square gekregen in 3 uur, die normaal 4 dagen zou duren. Alles dus een beetje fast-forward maar zeker niet minder interessant.
Allereerst naar het Joseph Smith Memorial building geweest. Een paar zaken bekeken en op de bovenste verdieping van de uitkijkpunten foto’s kunnen maken van de Salt Lake Tempel en zelfs het appartement van pres. Thomas S. Monson.
Daarna naar het Beehivehouse gegaan en een toer gekregen. Dat is het huis en kantoor geweest van Brigham Young en (aangezien hij een timmerman was) bijna alles door hem zelf is gemaakt. Geeft best een speciaal gevoel. Alles moest snel, snel, snel, en de russen in mijn groep maakten liever foto’s dan dat zij uitleg kregen. Ik daarin tegen wilde me niet alleen de achterkant van mijn camera herinneren dus ik heb eigenlijk niet 1 foto gemaakt, maar alleen geprobeerd naar alle informatie te luisteren en alles in mij op te nemen. Ik zal daar nog wel eens terugkomen om het goed te zien en om foto’s te maken.
Na het Beehive house even foto’s kunnen maken op een plein tussen het Church office building en de tempel. Hier kwam ik mijn allereerste kamergenoten tegen, elders Park en Yu. Dat moest natuurlijk ook op de foto.
Heel speciaal om de Salt Lake Tempel in het echt te zien. De opofferingen, doden en ontberingen voordat de “Mormoonse” pioniers hier aankwamen en dan nog eens 40 jaar aan de tempel bouwden. Een prachtig gebouw, dat zal blijven staan totdat Christus terug op aarde komt, dat gaf een speciaal gevoel.
Na die pauze een privé rondleiding gehad over temple square van 2 zendelingen zusters. (en ik was blijkbaar de enige Engelssprekende zendeling)
Ik geloof dat wij even in het East Visitor centre zijn geweest (degene met de geschiedenis van de bouw van de tempel en de spoorweg). Daarna het tabernakel van binnen gezien, best groot voor zo een oud gebouw.
Ook in de kapel geweest die gebouwd is van de reststenen van de tempel. Daarna naar het Conference Centre gegaan. Dat is groot zeg, en mooi. Wat van de kunstgalerijen bekeken maar helaas niet het dak opgekund. Er was te weinig tijd.
Terug op Temple Square kreeg ik de instructie om de straat over te steken om naar een museum te gaan waar de rest van de groep zou verzamelen. Terwijl ik wachtte op het stoplicht hoorde ik opeens iets heel bekends naast me: Nederlands! Daar stond een hele Nederlandse familie naast mij, duidelijk geen lid (1-Ik kende ze niet en 2-Sigaretten) die aan het toeristen (werkwoord) waren. Ik heb ze dus maar direct even aangesproken J
Even fijn met ze geconverseerd, gevraagd wat ze hier deden (gewoon, vakantie) en uitgelegd wat ik hier doe. Zij hadden nog nooit van de kerk gehoord in Nederland, en ik heb ze kunnen vertellen dat er één bij hun in de buurt zat. (Vucht of zo iets, ligt dichtbij Den Bosch). Helaas hadden zij (en ik ook, maar zendingswerk gaat voor) haast om een afspraak voor een toer te halen dus ik hoop van harte dat een andere zendeling het van mij over neemt.
Toch heb ik weer een zaadje kunnen planten. Zij waren zo positief. Ach ja, we zullen wel zien.
Het museum waar ik moest zijn was het Church History museum. Daar kreeg ik een rondleiding van degene die heeft gezorgd dat zendelingen die internationaal in het MTC zijn, deze halve dag in Salt Lake City kunnen besteden.
Een hele vriendelijke broeder die mijn vragen goed kon beantwoorden.
Geweldig (jajaja, ik ben wel heel erg positief) om al die relieken en dingen te zien uit die tijd en die Joseph Smith echt heeft aangeraakt. Het hoogtepunt was natuurlijk het “Pepperbox” pistool waarmee Joseph Smith poogde zijn leven te verdedigen vlak voordat vijanden van de kerk hem vermoorden.
Hij heeft zijn getuigenis van de waarheid van deze kerk met zijn leven bezegeld.
Elke man zou gevlucht zijn voor zijn leven als wat hij te vertellen had niet waar was. Joseph Smith verdedigde datgene waar hij voor stond tot het eind, en heeft het met zijn leven bezegeld.
Door het Boek van Mormon te lezen, kunnen wij weten dat dit waar is, dat Joseph Smith een profeet was, geroepen door God en dat het evangelie van Jezus Christus in zijn volheid op aarde is hersteld.
Terug in het MTC mijn wassen kunnen draaien (laatste keer voordat ik vertrek) en nog een klas gevolgd.
Daarna had ik een afspraak om les 2 in het Nederlands te geven in het TRC centre. Ik had in mijn eentje 3 onderzoekers, 2 ervan spraken Nederlands. Zij wilden al gedoopt worden maar hadden zo nog hun zorgen over het woord van wijsheid. Ik heb wat schriftteksten met hen gedeeld, uitgelegd dat het niet voor niets is en heel sterk mijn getuigenis over het woord van wijsheid met hen gedeeld.
Toen ik ze uitnodigde om het na te leven en ze de zegeningen beloofde die erbij komen kijken gingen zij direct akkoord. Ik heb het plan van zaligheid daarna met hen gedeeld, en ze uit kunnen leggen waar wij vandaan komen, waarom wij hier zijn en waar wij na dit leven heengaan. De Geest was zeer sterk aanwezig en weer werden er wat tranen gelaten, vooral toen ik mijn getuigenis van de waarheid hiervan gaf. Geweldige ervaring dus.
Ik heb vandaag weer een brownie ontvangen van mijn ouders. Echt een reusachtig ding en heerlijk lekker. Wij gaan hem morgen tijdens ons laatste lesuur als afscheid opeten. Het is veel teveel voor mij alleen en ik kan het niet meenemen. Dit was gelijk het laatste (samen met nog 1 brief) wat ik hier in het MTC zal ontvangen. Alweer een hoop “laatste” keren hier.
Het is grappig, thuis was ik zo gefixeerd op Suriname dat ik het MTC bijna vergat. Nu lijkt Suriname heel ver weg, best apart. Maar ik ga er toch echt heen. Maandag vertrek ik, het is nu dus tijd om dit dagboek/briefgeval af te ronden voor nu, en om het op te sturen.
Ik ben een beetje nerveus voor maandag, vraag mij af hoe alles zal gaan en zal zijn. Maar alles komt goed, het vervolg hierop zal wel over een paar weken komen.
Heel veel succes daar in dat kikkerlandje, ik hou van jullie en bid elke dag voor jullie.
Veel Liefs
Elder Roepers
