vrijdag 18 februari 2011

Mail van 24-01-2011

De afgelopen weken waren geweldig. Mijn collega en ik schieten nog heel goed met elkaar op. Ik heb geen zin in overplaatsingen want ik ben heel bang dat ik hier wegmoet. Over 2 weken is het weer zover.


De afgelopen 2 weken hebben we niemand gedoopt. Eigenlijk hebben we niet geweldig veel onderzoekers die vooruitgang maken. Dat is omdat we onze werkhouding een beetje hebben veranderd. President gamiette was hier gekomen en had ons (de zone leiders) een les laten geven op de zone conferentie over vinden met oprechte intentie. Dat onderwerp is aangeslagen en blijven hangen. Sterker nog, het is nu over het gehele zendingswerk uitgespreid. We realiseerde ons, dat als wij hier met oprechte intentie zijn, we zion op willen bouwen. Als we zion op willen bouwen, dan doen nummertjes er niet meer toe. Nummers zijn een reflectie van wat we doen, een indicatie HOE we zion aan het opbouwen zijn. Als wij nutteloze lessen delen, gewoon om nummers te halen, of mensen vinden waar we nooit meer naar terug gaan, gewoon om ons doel te halen, dan zit er geen inhoud aan die nummers, en zijn ze dus eigenljik een leugen. Ze vervullen hun doel dan niet meer, en reflecteren niet hoe ons werk er echt voor staat.

Ik vertelde jullie een paar weken geleden hoe we misschien wel 7 dopelingen konden hebben. Elder thompson en ik hebben eens gekeken naar die mensen, of ze echt zion op zouden bouwen, of weer weg zouden vallen omdat ze zichzelf niet naar de kerk kunnen/zullen brengen of nog kinderen zijn met ongeinterreseerde ouders. We kwamen er achter dat we ze meer naar de doop toe aan het duwen waren voor een nummertje, en besloten ons te bekeren. Nu hebben we dus ons werk veranderd, we tellen lessen en nieuwe onderzoekers heel streng, en nemen geschikte leden voor elke onderzoeker mee. Zo zijn onze nummers nu een reflectie van ons gebied, helemaal eerlijk. We moeten dus even weer iets opbouwen, maar de mensen die we bezoeken zijn echt geweldig. We hadden naar een alleenstaande zuster met een 4yr oud zoontje een famillie meegenomen die ook 2 kinderen hebben. Binnen no-time waren de kinderen lekker met elkaar bezig. de onderzoekster (hillary) vroeg vragen aan de leden die ze nog niet aan ons had gesteld, over hoe het was om naar een andere kerk over te stappen en hoe hun famillie er op reageerde. Heel goed dat ze de antwoorden van surinamers kon horen die 2 straten verder woonen, dat betekend veel meer dan van 2 bakara's, Zo zie je hoe belangrijk ledenwerk is.

Ik ben dus enthousiast,en we gaan zeker de vruchten hiervan zien. Ik ben blij dat ik nog eventjes heb om dit toe te passen, want de kerk hier betekend alles voor mij.