Maandag 23-11-2009

Het was weer P-day, voorbereidingsdag. Eigenlijk redelijk rustig gedaan deze keer, gemailed, boodschappen, en verder gewoon thuis gegeten en schoongemaakt.

Elder Mecham was zijn fiets aan het repareren en was daar heel op tijd mee begonnen. Toch lukte het compleet niet en heeft Elder Dirkmaat ons naar de fietsenwinkel gebracht waar het bijna 3 uur heeft gekost om dat ding te repareren, en toen ging hij weer kapot, op een andere plek. Ik heb elder Mecham dus verder moeten duwen.

Het was zeker niet compleet vruchteloos, want ik heb een les gedeeld met de vrouw van de eigenaar van de fietsenzaak. Zij stelde mij veel vragen dus maar de halve herstelling en Boek van Mormon gedeeld, hopen dat zij er wat mee gaat doen ;)

Het was dankzij die fiets al vrij laat dus ik heb elder Mecham maar naar huis gesleept om uiteindelijk om 9:00 uur thuis te komen.

Verder niets bijzonders gebeurd.

Zondag 22-11-2009

De kerkvergadering deze ochtend was goed, maar omdat wij zo een lamme week hebben gehad waren er geen onderzoekers in de kerk en dat stelde mij erg teleur. Het is voor het eerst in maanden dat er geen onderzoekers in de kerk waren. Ik heb voor de dienst een hele stapel mensen gebeld, maar weinig namen hun telefoon op, en blijkbaar had het geen effect.

Wel is zuster Petrus bevestigd, wat natuurlijk geweldig is. Vanaf nu kan zij altijd de Heilige Geest bij zich hebben en leiding, troost en hulp daarvan ontvangen.

Na de kerk thuis kip nuggets gefrituurd in mijn frituurpan als voorafje. Rode kool met rijst en loempia’s heb ik daarna gemaakt als hoofdgerecht. Was best goed te eten.
Na de lunch snel naar de Seling’s gegaan om te checken waarom Margaritha niet in de kerk was. Blijkbaar was zij helemaal ontmoedigd en wilde zij zelfs niet meer gedoopt worden. Elder Holtz, die het doopgesprek met haar heeft gedaan, was daar blijkbaar de reden van.

Achteraf gezien waren er andere redenen die prive zijn en niet in de blog kunnen worden gedeeld.

Wij hebben een krachtige les met haar gedeeld en toch weer een datum vastgesteld om naar toe te werken.

Direct hierna moesten wij naar de kerk voor interviews met de president. Natuurlijk ging de fiets van elder Mecham weer kapot dus met veel moeite toch bij de kerk gekomen.Eerst nam de president elder Mecham en mij apart, om even te checken hoe het samen ging en daarna was ik aan de beurt. Ik heb wel wat bezorgdheden kunnen uiten, over tijdmanagement en over mijzelf en dat ik daar beter in kon worden. Het was niet lang, maar wel een goed gesprek, waar ik erg van hield.

Na even een uurtje gewacht te hebben was er een grote priesterschaps vergadering voor heel heet district. Echt enorm goede en sterke instructies gehad van president Gamiette.
Het ging er vooral over hoe wij de gemeentes hier kunnen versterken door inactieven terug te begeleiden en te behouden. Zoveel mogelijk mensen naar de tempel te laten gaan, een sterke priesterschap basis te krijgen enzovoort. Er is nu een on-line programma waar wij mee gaan werken om alle nieuwe leden bij te houden, te versterken waar nodig. Ik ben enthousiast want ik denk dat dit wel vruchten afgaat werpen.
Daarna was het tijd om naar huis te gaan. Wij hebben nog even goed gepland en dat was het.

Zaterdag 21-11-2009

Het was weer een chaotische dag vandaag. Wij gingen al vroeg de deur uit naar de kerk om de hoek omdat de franse Elders al voor de zone conferentie geïnterviewd zouden worden door de president. Veel tijd gehad dus om alle stoelen en tafels klaar te zetten en even met de franse elders naar een Nederlandse bakkerij geweest. Die vonden dat natuurlijk helemaal geweldig.

Ik kreeg ook veel post, waaronder een t-shirt beschreven door de leiding van een de jeugdkampen van de kerk. Veel namen van mensen die ik ken, echt leuk.

Zoneconferentie was erg goed. Er werd heel veel nadruk gelegd op het juiste gebruik van het Boek van Mormon. Het is nota bene een boek wat hier speciaal is om de waarheid te vinden en te volgen. Het is een boek van een compleet ander volk dan in de Bijbel, dat toch over hetzelfde evangelie spreekt en waar Jezus Christus ook is geweest na zijn opstanding.

De president, zone leiders en assistenten gaven dus heel veel voorbeelden over hoe wij het boek van Mormon zo snel en effectief mogelijk kunnen gebruiken.

Na de conferentie was er weer een enorme lunch voorbereid, waarvan wij snel hebben ons deel hebben genomen omdat wij een doopdienst hadden van zuster Petrus.

Doopdiensten zijn bijna een beetje een routine geworden voor de elders hier in Suriname en ik hou daar niet van.
Iemand wordt meer 1x gedoopt en dat hoort dus een mooie geestelijke ervaring te zijn die de persoon zich zijn hele leven moet herinneren, en er met veel plezier aan terug kan denken. Niet dus een haastig in elkaar gestoken programma. Ik had erg mijn best gedaan om van te voren mensen uit te nodigen om te spreken en dat president Geffry, zuster Petrus zou dopen. Het is veel beter dat een lid doopt dan een elder, de elder gaat weer weg, het lid blijft, waardoor de band met de persoon die doopt ook blijft.

De doopdienst was perfect, de tussenfilm (De Herstelling) was mooi en zorgde voor veel tranen, onder andere bij de dopelingen. Ik snap niet hoe ze dat zo lang hier achterwege hebben kunnen laten. Ik ben heel blij dat zuster Petrus nu lid is van de kerk en echt een bevestiging van de Geest heeft gekregen dat het waar is. Het is zo makkelijk, enkel maar als wij ervoor open staan.

De rest van de dag was chaotisch. Wij zijn tot ’s avonds 8:00 uur blijven wachten op onze interviews, totdat wij te horen kregen dat wij morgen pas geïnterviewd zullen worden door de president. Hele dag dus weer naar de knoppen. Wat dat betreft is deze week helemaal niet goed geweest en ik baal daar wel flink van hoor.

Dinsdag 17-11-2009 tot vrijdag 20-11-2009

Deze week ben ik heel erg gaan achterlopen met mijn dagboek, er is namelijk niet veel gebeurd, omdat elder Mecham ziek was, maar ik zal l de week even beschrijven.

Dinsdag 17 november was nog wel oke, eigenlijk wel goed. Ik gaf een lesje in de districtsvergadering over Mor. 10:4 en 5, en de kracht van die belofte. Wij hebben best een hoop mensen bezocht, Margarita wilde nog gedoopt worden, en ook zuster Petrus.

Woensdag ochtend begon op zich wel goed, bij zuster Tante Mieke wat dienstbetoon gedaan en even langs Karel en Rossel geweest. Daarna moesten wij terug naar huis omdat de Dirkmaats ons op zouden halen. De Dirkmaats hebben een project opgezet om een internaat te moderniseren. Het is 60 jaar oud daar en echt een hol. Ik moest even mee als tolk aangezien de Dirkmaats niet veel Nederlands spreken. Onderweg naar ons appartement,. waar de Dirkmaats stonden te wachten, had ik natuurlijk haast, hard doortrappen dus. Ondanks dat bleef Elder Mecham heel erg achter rijden, ik wist nog niet waarom.

Wij zijn naar dat project geweest, hebben de directrice uitgelegd hoe het zat en waren eigenlijk al vrij snel weer klaar. Eenmaal thuis reden de Dirkmaats net weg en Elder Mecham stond met een vertrokken gezicht naar zijn fiets te kijken. Eindelijk vertelde hij mij wat er aan de hand was, zijn linker teelbal deed zo veel pijn, dat het zelfs uitstraalde naar zijn nieren. Fietsen en lopen deed heel veel pijn, wij hebben de Dirkmaats weer gebeld en wij moesten binnen blijven totdat wij de volgende dag naar het ziekenhuis konden.

Donderdag de 19e november heeft elder Dirkmaat ons naar het ziekenhuis gebracht met een hoop contant geld. Als wij een afspraak hadden moeten maken hadden wij pas in december terecht gekund., maar het deed blijkbaar genoeg pijn om het “handje contantje”te doen. Na even in de rij voor “urologie” te hebben gestaan was het onze beurt.
Toen wij uitlegde wat er aan de hand was vroeg zij of wij een verwijsbriefje van de dokter hadden, anders konden wij niet geholpen worden.. Mijn reactie daarop was “Nee, maar we willen contant betalen”. Ze keek ons even aan, greep de telefoon, sprak even met de dokter, zei letterlijk “Nee, ze zijn twee blanke mannen, van een of andere kerk” en knikt dat wij even konden zitten wachten.

Alles kan hier als je contant betaald. Dat geld gaat dus ook gewoon naar de dokter, niks anders. Wij werden al snel geholpen. Elder Mecham heeft een echo gehad en even later moesten wij naar het lab om een urine test te doen. Dat duurde even omdat mijn collega helemaal niet nodig hoefde. Ik had sl snel door dat het logo van onze kerk levensgroot op alle rolstoelen stond en heb daar dus ook even maar een foto van gemaakt. De kerk heeft duizenden rolstoelen in dit ziekenhuis geleverd. Helemaal gratis.
Waarschijnlijk is er niet veel aan de hand (of aan de !) en komt de pijn door trauma.
Verder niet veel kunnen doen, alleen met de taxi nog naar een paar mensen geweest.

Vrijdag de 20e november was de pijn al minder. Wij zijn naar zuster Chang gefietst om te kijken of het wel ging en hebben daar nog even het dak verder geverfd. Natuurlijk ook weer beloond met veel eten.

Dankzij de ziekte van Elder Mecham liepen wij achter met het doopvont vullen. Dat hebben wij dus na zuster Shung gedaan en koste ruim een uur. Daarna kregen wij de opdracht om te blijven wachten op de Franse Elders, uit Frans Guyana, die bij de kerk aan zouden komen. Dat duurde een eeuwigheid en wij zaten daar in onze vrijetijds kleding. Uiteindelijk kwamen Elder Holtz en elder Dinge zodat elder Holtz en ik de doopgesprekken konden doen en Elder Dinge bij mijn collega kon blijven om op de fransen te wachten. Wij zijn dus snel naar ons huis gegaan zodat ik mij om kon kleden en daarna vertrokken.

Elder Mecham is op de Franse Elders blijven passen samen met elder Dinge. Ik ben tegen de avonduren samen met elder Holtz de doopgesprekken met Margaritha en zuster Petrus gaan doen.

Margaritha was nog niet helemaal klaar omdat zij het Boek van Mormon nog niet echt had gelezen, ook geen stukje zelfs. Maar zuster Petrus was helemaal goed en kan morgen gedoopt worden.De avond was gezellig, met 6 elders in 1 slaapkamer, en eindelijk iemand elder Mecham zien verslaan met schaak

Maandag 16-11-2009

Iedereen wilde gaan voetballen in Blauwgrond vandaag. Om 8 uur werden wij opgehaald door de zoneleiders en zijn wij met een groep zendelingen gaan voetballen. Ik ben niet zo een super grote fan van voetbal dus ik heb meer met Elder Muse zitten schaken. Dat is uitgelopen op een 2-1 overwinning voor mij en 1 remise. Door dat voetbal zijn wij meer dan 4 uur verloren van onze p-day, belachelijk lang dus.
Die Amerikanen: “Ja als wij sporten dan doen wij het een hele dag”
President Gamiette heeft zelf gezegd afgelopen zoneconferentie dat p-day een dag is om ons voor te bereiden om effectief zendingswerk te doen. Niet om te zorgen dat wij de rest van de week niet normaal meer kunnen lopen.

Ach ja, er na ge-emailed, ,boodschappen gedaan, zelf een frituurpan gemaakt en frietjes gebakken! Die waren zeker lekker.

’s Avonds waren wij onderweg om mensen te contacten en naar een adres wat ik even wilde checken toen ik aan de praat raakte met een man die in zijn voortuin zat. Voor ik het wist stond ik binnen om een elektrisch ding wat hijzelf had gemaakt te bewonderen en voordat ik ook maar mijzelf had voorgesteld stelde hij voor om te gaan zitten en over onze boodschap te praten. Wij hebben dus een interessante les gedeeld met hem, Errel, en zijn zoon, Jerrel.
Daarna contacten afgemaakt en weer naar huis gegaan.

Zondag 15-11-2009

Deze dag was het zo verschrikkelijk warm. Wij wonen 2 minuten fietsten van de Tammenga kerk vandaan. Helaas moesten wij op zondag helemaal naar het centrum fietsen, 30 minuten lang L. Helemaal bezweet kwamen wij aan! Staan Elder Lake en Muse daar in volledig pak, inclusief colbert en alles. Elder Muse wilde dat blijkbaar en Elder Lake ging alleen akkoord als zij een taxi naar de kerk zouden nemen. Die zaten dus lekker van de airco in de kerk te genieten toen wij aankwamen.
Het heeft denk ik wel 50 minuten geduurd voordat dat zweet opgedroogd was, en ik mij weer kon bewegen zonder mij vies te voelen. Er waren 5 onderzoekers in de kerk, wat helemaal geen slecht resultaat voor een week hard werken is. Rossel en Maritsa waren met zuster Verdice meegekomen. Zuster Petrus en Margarita waren er, die natuurlijk een datum voor volgende week hebben en Jenny, die getrouw naar de kerk blijft komen, was er ook.

Na de kerk weer naar de Wongsa’s geweest om te lunchen. Samen met alle zendelingen die in de buurt wonen. Best lekker gegeten en even leuk kunnen kletsen daar bij die geweldige familie. Nog steeds niet te geloven hoeveel zij wel niet voor ons, de elders, over hebben.

Verder nog even langs zuster Meredith geweest, die zwanger is en volgende maand gaat bevallen. Een mooie “herstellingsles” met haar gedeeld, ik hoop dat zij zal lezen en bidden en echt zelf te weten zak komen of dit waar is.

Een les gedeeld bij de Selings en kort bij Karel en Rossel.

Dat was de dag wel.

Zaterdag 14-11-2009

In de ochtend even langs Ronald geweest om the checken of alles goed was voor de doopdienst vanmiddag. Alles was okay, wij hebben het nog over een paar kleine dingen gehad, bijvoorbeeld de artikelen des geloofs. Ronald heeft zoveel beproevingen gehad, het is echt ongelooflijk. Ik heb echt het idee dat hij een hele bijzondere taak hier op aarde gaat hebben. Zelfs zijn vriendin er voor opgegeven omdat hij beseft hoe belangrijk het is om Jezus Christus te volgen. Hij heeft echt wonderen gezien door vasten en gebed, met dat huisvestingsprobleem enzovoort. Wij hadden hem een zalving gegeven omdat hij zo een kiespijn had aan een kies die getrokken moest worden. Later vertelde hij dat de pijn bijna direct weg was, en dat de tandarts tot zijn grote verbazing concludeerde dat er niks mis was. Met geloof kunnen en zullen er echt wonderlijke dingen gebeuren. Zeg dat het placebo effect of wat dan ook is, ik zie het nu zo vaak gebeuren dat ik echt weet dat het door de macht en het gezag van het Priesterschap komt.

Wij zijn even langs Karel en Rossel geweest om met hun moeder over de doop te kunnen spreken. Op zich best positief, maar hun moeder wil nog geen datum stellen. Het heeft er iets mee te maken dat zij vroeger in de EBG kerk gedoopt zijn en dat zij aan haar ouders wil vragen of het goed is of zo. Goede les over de doop gedeeld, hopelijk heeft zij haar gedachten veranderd.

’s Middags hadden wij de doopdienst van Ronald! Ik had de eer om hem te dopen. Het was een goede dienst, Ronald bleef er zo koeltjes onder maar zijn getuigenis was heel goed. Ik ben blij dat het eindelijk echt door is gegaan, de kerk heeft er naar mijn gevoel een goed en sterk lid bij.

Verder de dag nog wat contacten bezocht en een Boek van Mormon aan Evita gegeven. Daarbij eigenlijk een hele goede les gedeeld, ik hoop dat het wat doet en dat zij echt beseft dat dit bijzondere boek, eveneens een getuige van Jezus Christus is en de sleutel is tot de waarheid en heel veel geluk.