vrijdag 5 maart 2010

Donderdag, 31-12-2009

Om 6:00 uur ’s ochtends weer de taxi genomen van Nickerie naar Paramaribo. Normaal zetten ze ons af waar wij moeten zijn, maar vandaag werd iedereen gewoon op dezelfde plek afgezet. Daar moesten wij dus even wachten totdat de zoneleiders ons op kwamen halen.

Het is hier helemaal gek met vuurwerk. Er wordt enorm veel de lucht in geknald, en het is spotgoedkoop. Al dagen horen wij niets anders dan overal knallen, het lijkt wel oorlog. Terwijl wij stonden te wachten liep ik een winkel binnen waar ze zelfs “Taliban” rotjes hadden!. Gewoon met een grote foto van Bin-Laden erop, helemaal gek!

De zoneleiders kwamen ons al snel oppikken en wij zijn ons gaan omkleden om te gaan sporten. Het wordt dus een beetje een activiteitendag vandaag.

Net als met kerst zijn wij weer gaan voetballen, maar daarvoor hadden de zoneleiders een parcours opgezet en de zendelingen in twee groepen verdeeld. Elke groep moest de groepsleider door het parcours dragen zonder hem op de grond te laten vallen. Het was symbolisch het parcours wat een onderzoeker af moet leggen om gedoopt te worden. Het was wel leuk, en onze groep won. Maar natuurlijk was het een trucje. De zoneleiders wezen ons erop, achteraf, dat zij hadden gezegd dat wij 1 team waren, verdeeld in 2 groepen. Net zoals zendelingen verdeeld zijn in zones, districten en collega-schappen. Het was natuurlijk veel sneller en effectiever gegaan als wij hadden samengewerkt om onze “onderzoekers” te “dopen”. Dat werd natuurlijk vergeleken met echte gebeurtenissen waar het soms voorkomt dat er tegenwerking onder zendelingen is, in plaats van volledige samenwerking. Dit was dus goed om ons allemaal 1 doel voor ogen te laten hebben.

Daarna dus gaan voetballen, volgens mij was er ook weer schaak aanwezig en hebben Elder Vernes en ik dat een beetje gespeeld. Het was een spannend potje, dat ruw onderbroken werd door vuurwerk gooiende “koelies” (hindoes), Maar uiteindelijk ben ik als winnaar uit de bus gekomen J

Na het sporten terug gegaan naar het zoneleider huis waar wij met alle zendelingen deel 2 van “Chronicles of Narnia” hebben gezien.

Na de film met iedereen naar het huis van de familie Ibrahim gegaan die een geweldig buffet hadden klaar gemaakt. Daar waren ook twee vroegere zendelingen die Suriname weer eens bezochten maar zij waren van voor mijn tijd dus ik kende hen niet.

Wij hebben daar best even rondgehangen maar moesten natuurlijk naar huis. Ondertussen was het knallen van vuurwerk al bizar veel aan het worden.

Wij, de elders uit Nickerie, sliepen bij de zoneleiders thuis. Ik ben rond 11:00 uur gaan slapen, wel even wakker geworden om 12:00 uur om naar het vuurwerk te kijken. Echt meer dan ik ooit heb gezien, maar ik ben er niet eens voor naar buiten gegaan.
GELUKKIG NIEUWJAAR!!!!

Ook al zullen wij elkaar waarschijnlijk niet zien, laten wij er aan beide kanten van de wereld het beste ervan maken en de wereld een betere plek maken.








Woensdag, 30-12-2009


Vandaag veel leden bezocht en geprobeerd te bezoeken, dit met het oog op reactivering. Angela en Marcel en hun familie, zij zijn nu getrouwd om gedoopt te kunnen worden en zijn heel aardig. Helaas wat minder actief, maar dat lijkt een “begrip” probleem te zijn. Wij bezochten hen vandaag en deelden een goede herstelling les. Zodat zij het verschil zullen begrijpen tussen deze en andere kerken.

De Bidesi kinderen bezocht en zelfs 5 nieuwe onderzoekers gevonden bij Ganish thuis.

Taxi geregeld voor morgen, want dan zullen wij oud en nieuw in de stad vieren.



Dinsdag, 29-12-2009

In de ochtend een verlate wekelijkse planning gehouden in plaats van districtsvergadering. Elder Croese en ik waren er niet aan toe gekomen om dat vorige week te doen.

Na de lunch de Karsodimedjo’s bezocht waar ik een stopcontact voor hen heb vervangen. Omdat zij een kapotte gebruikte hadden gekocht duurde het wat lang, maar het is toch goed gelukt.

Verder nog even Elder Lubbering aan Andrew, Andrea en Amanda voorgesteld. Helaas stelde hij een wat ongemakkelijke vraag toe hij wilde weten hoe hun kerst was geweest. Toch lijken zij hem wel te mogen, en dat is goed want zij zijn heel verlegen.

Ook Avinash bezocht om hem weer aan te sporen de kerk toch echt te bezoeken en hem het belang ervan uitgelegd. Ik heb het idee dat zijn tante, bij wie hij woont, een beetje een duveltje in een doosje is, en hem tegenhoudt om naar de kerk te gaan.
Zij kookt wel altijd lekker voor ons.

Maandag, 28-12-2009

De grote wissel heeft plaatsgevonden en Elder Lubberink is nu officieel mijn collega. De Dirkmaats kwamen vandaag helemaal naar hier rijden om dit plaats te laten vinden.

Mijn nieuwe collega en ik hebben gewoon p-day gevierd en zijn gaan e-mailen en boodschappen doen. Hij kwam uit Kwarasang, waar ze nauwelijks iets in de supermarkt hebben omdat iedereen altijd naar de stad gaat. Vergeleken met daar hebben wij hier veel meer in de Chinese winkels en dat is toch best feest voor Elder Lubberink. Ik vond het maar apart want waar ik in de stad was hadden ze veel meer dan hier.

In de avond de familie Emauelson en Avinash gezien.

Oh ja, ik ben nu officieel districtleider en senior collega. Ondanks dat Elder Lubberink langer op zending is. Dat komt waarschijnlijk omdat ik het gebied ken.

Zondag, 27-12-2009

De kerkdienst was op zich wel goed met 17 mensen aanwezig. Niet erg veel, maar wel geestelijk. Er waren 8 onderzoekers, een groot deel van de aanwezigen dus. Ook waren Andrew, Amanda en Andrea er, ook Anish Lalkoe, die minder actief is. Helaas was Avinash er niet, toch wel jammer want als wij hem bezoeken is hij altijd zo enthousiast.

In de middaguren veel mensen bezocht, zoals Claire, Karsodimedjo, Bidesi’s en Angela. Vooral om gedag te zeggen want morgen gaat Elder Croese, eindelijk na 6 maanden, permanent weg.

Zaterdag, 26-12-2009

Wat een 2e kerstdag. In de vroege ochtend met de taxi terug gekeerd naar Nickerie. Daar zijn wij gewoon mensen gaan bezoeken zoals op een normale dag.

Beetje bizarre ervaring gehad bij Andrew, Andrea en Amanda. 2e Kerstdag en hun vader/man was compleet dronken en op zoek om hen te mishandelen. Toen wij aankwamen vonden wij Andrew in een boom, Amanda verstopt achter het huis en Andrea was in haar eentje stand aan het houden tegen haar vader. Gelukkig ging hij weg toen wij kwamen en hebben wij wel met elkaar kunnen praten.
Toen kwam hij opeens terug en Amanda, die geen benen heeft, gebruikte mij letterlijk als schild tussen haar en haar man. Verschrikkelijk, niemand zou zulk een kerst mogen hebben. Wat een terreur brengt die man in de familie zeg.

Verder nog wat andere mensen leden bezocht om hen een fijne kerst te wensen.








Vrijdag, 25-12-2009

Gelukkig Kerstfeest!

Een bijzondere tijd van het jaar, waarin wij de geboorte van onze Heiland kunnen gedenken. (En als zendeling naar huis mogen bellen)

Ook een mooie gelegenheid voor dienstbetoon. Er is een hele arme wijk, noordelijk van Paramaribo. Het heet Texas, er zijn geen verharde wegen, er is geen elektriciteit noch riolering en enkel sommige woningen hebben stromend water, een kraantje waar je een emmer kan vullen.

Wij zijn daar met alle zendelingen heen gegaan, naar een huis van een familie die lid van de kerk is. Elder Swart was weer verkleed als de Kerstman. De tuin bij het huis hebben wij een beetje ingericht als zitplek voor kinderen. Daarna zijn wij al kerstliederen zingend, door de hele woonwijk gegaan om kinderen uit te nodigen om langs te komen en cadeautjes van de Kerstman te krijgen.

Het was moeilijk om veel kinderen er warm voor te krijgen, wie vertrouwd nou een stel witte mannen in nette kleren? Maar uiteindelijk kwamen er echt heel wat opdagen bij dat huis.

De Kerstman, Elder Swart, en een lokale broeder hebben samen met de kinderen het kerstverhaal in het Sranantongo doorgenomen. Daarna kregen alle kinderen wat eten en drinken en cadeautjes! (Heel veel ingezameld speelgoed, boeken etc.)

Ik geloof dat die kinderen helemaal niet wisten wat ze ervan moesten denken, omdat zij nog nooit zo iets meegemaakt hebben. Zelden krijgen zij cadeautjes of lekkere dingen, nu worden ze opeens overladen. Echt leuk. Zij waren zeker wel blij hoor. De Kerstman was natuurlijk geweldig indrukwekkend.

Wel gaaf dat wij op zending de kans krijgen om dit soort dienstbetoon projecten te doen.

Na dit project zijn wij gaan sporten. Het was redelijk modderig en nat. Wij hebben ons dus in de bus omgekleed in onze sportkleren. Er werd voetbal gespeeld en er waren ook wat schaakspellen. Ik heb aan beide meegedaan.

Na even gesport te hebben zijn wij naar de Sahio’s geweest. Dit is een lokaal zendingskoppel met als taak familiegeschiedenis, die een groots kerstdiner voorbereid hadden.

Als klap op de vuurpijl nog een film gekeken bij Chris Nazir thuis. “Chronicles of Narnia”. De zendingspresident had daar toestemming voor gegeven.

Terwijl ik naar huis gebracht werd, na de film, belde paps al. Al die activiteiten waren wat uitgelopen. Zo leuk om weer even met mijn familie te kunnen bellen, hun hulp en steun is van grote waarde zo ver weg. Ik was verbaasd hoe goed de verbinding was.

Al met al, het was goed georganiseerd en een leuke ontspanning voor de Elders, helemaal voor ons die in Nickerie zitten, toch best ver van alles vandaan.