zaterdag 20 februari 2010

Dinsdag 15-09-09



Vandaag was het P-day. ’s Ochtends gesport met de zone, wat boodschappen gedaan, ge-e-maild naar huis en verder redelijk rustig aangedaan.

Na P-day hadden wij al heel snel correlatie met de gemeentepresident omdat wij afgelopen zondag 10 onderzoekers in de kerk hadden en hij wilde een beetje weten hoe het met hen zat. Dit slokte zoveel tijd op dat wij verder niet veel meer hebben kunnen doen. Toch was het wel hard nodig om even te communiceren met het gemeentepresidium.

Maandag 14-09-09

’s Ochtends volop klaargemaakt voor de zoneconferentie. Netste broek, die van mijn pak gebruik ik niet voor het zendingswerk, overhemd met lange mouwen, manchetknopen (ja paps, de jouwe) en de mooiste stropdas aangedaan. Schoenen helemaal gepoetst, ik ben nu al door mijn zwarte schoenpoets heen, gel in het haar (doe ik normaal niet) en wij waren klaar om een 70-er te ontmoeten.

Via een winkel, voor het ontbijt, naar de kerk gelopen. Het wasleuk om Elder Joachim Kempenaars uit Ring Antwerpen weer te zien. Hij komt eind deze week hier in Suriname werken vanwege dat Guyana probleem. Maar nu zijn alle elders uit Frans Guyana hier voor de zoneconferentie, hij dus ook.

De zoneconferentie was echt geweldig. Heel leuk om van één van de zeventigers te kunnen horen. Hiermee kan ik echt mijn zendingswerk verbeteren. Pres. Wilford Andersen is een algemene autoriteit van het 2e quorum der zeventig. Het is echt een geweldige man. Ik heb natuurlijk heel veel aantekeningen gemaakt en ook samen met hem geluncht. (Hey paps, had je ooit gedacht dat die manchetknopen die jij me gag opgemerkt zouden worden door een algemene autoriteit J) Even persoonlijk met hem gepraat, echt een toffe man. Zo geestelijk. Hij vertelde mij dat deze groep zendelingen heel speciaal en bijzonder aanvoelde. Dat klopt ook, door die vorige toespraken en lessen zijn wij hier heel hard en vooral gemotiveerd gaan werken. De resultaten zijn “off the chart” en het werk heeft véél vooruitgang gemaakt.

President Gamiette sprak het eerst tijdens de conferentie. Hij vertelde ons hoe belangrijk het was om met leden samen te werken en te communiceren over onderzoekers. Wij vinden nu ook heel veel mensen en we moeten zorgen dat alles gelijk blijft om een golfbeweging te voorkomen. Bv. In één week vinden wij heel veel mensen, in week twee en drie onderwijzen wij hun heel veel, in week vier worden ze gedoopt en dan begint het weer opnieuw. Wij moeten dus een balans vinden om die golf te voorkomen en alles gelijk te houden.

De assistenten van de president, Elders Jones en Palmer gaven een sessie over manieren om mensen te contacteren. Zij kwamen met een nieuw idee dat president Gamiette in zijn slaap had gekregen, enquêtes. Een simpele enquête maken met ja/nee vragen bijvoorbeeld:

1) Gelooft U in God ?
2) Gelooft U dat God vroeger tegen mensen, nml. Profeten sprak?
3) Als U in de tijd van de Bijbel zou leven, zou U dan een profeet zoals bv. Mozes volgen?
4) Stel er is nu een echte profeet van God op aarde, wilt u die dan volgen?

Op deze manier kunnen wij hier in dit gebied echt veel mensen vinden. 85% van de mensen hier antwoord “ja” op al die vragen. Dat kan je dan mooi in de boodschap van de herstelling bespreken en vragen of zij er meer over zouden willen weten.

De assistenten lieten ons er één maken en die in een rollenspel gebruiken. Degene die op de vorige pagina stond was die van mij, zo ongeveer. Maar er zijn natuurlijk vele andere mogelijkheden mogelijk. Hun boodschap was dus: wees creatief om mensen te vinden.

President Andersen was de laatste die een sessie hield. Hij sprak zo geestelijk, echt veel van geleerd. Hij benadrukte iets heel erg goed wat wij vaak over het hoofd zien.

Als wij iemand onderwijzen vertellen wij ze wat wij weten, kennis dus. Dan getuigen wij en wachten wij tot de Geest tot hen heeft getuigd zodat zij voelen dat het goed/waar is. Dan vragen wij hen of zij het na willen leven en willen onderhouden.

Helaas gaan wij veels te vaak van het logische uitleggen, naar het toewijden. En vergeten wij hoe belangrijk het getuigenis van de Geest is. Daar ga ik mij dus wat meer op focussen, want de Geest kan beter getuigen dan ik iets uit kan leggen.
Helemaal hier in Suriname is dat belangrijk. Als wij hier iets uitleggen knikken veel mensen braaf “ja, ja” en als wij hen vragen om iets te doen, blijven ze ja knikken, maar zodra wij weg zijn, zijn ze het al vergeten. Met de Geest zal dat dus wel veel beter gaan.

Verder een redelijk goede dag gehad. Omdat Elder Harding weggaat uit dit gebied hebben wij vooral mensen bezocht die hij nog wilde zien. Zoneconferentie was van 10:00 tot 16:00 uur, dus wij hadden nog een paar uurtjes over om wat mensen te zoeken en onze contacten voor vandaag te halen.


Door omstandigheden kunnen Amerikaanse zendelingen geen of bijna geen visum meer krijgen voor Guyana. Maar het is allemaal goed gekomen. President Gamiette vertelde ons dat hij geen moment twijfelde aan Gods wil en dat alles goed zou komen, ook al leek het allemaal zo negatief.

En het is zeker goed gekomen.
Er gaan nu een paar elders van andere landen naar Guyana, waaronder Elder Koenen uit Nederland. Het meest bijzondere is dat President Andersen er vorige week is geweest en met 40 jong volwassenen heeft gesproken en daaruit ter plekke 14 zendelingen heeft geroepen. Vandaag toen hij hier was heeft hij met Niles, die ons af en toe helpt en ook uit Guyana komt, gesproken en ook Niles is geroepen om op zending te gaan naar Guyana. Dit betekent dat er meer zendelingen dan ooit in Guyana zullen zijn en dat er in elke gemeente daar een collega-schap gaat zijn.

Verder hebben wij een boost in de andere landen omdat er nu veel zendelingen uit Guyana, wat Engels sprekend is, naar de eilanden gaan waar ook Engels wordt gesproken. Twee komen hier naar Suriname om naar het westen in Nickerie te gaan, waar veel Engels sprekenden zijn, Verder komt iedereen die Nederlands spreekt terug hierheen ook al zijn zij geroepen om Engels of Frans te spreken. Zoals bijvoorbeeld Elders Vernes en Kempenaars, om plek te maken voor de andere zendelingen. Het is net een enorme puzzel, er gaan meer Elders vliegen dan ooit, maar het komt zeker allemaal goed.

Zondag 13-09-09















’s Ochtends kerk natuurlijk. 10 onderzoekers hadden toegezegd om te komen en ik had er best vertrouwen in dat ten minsten 50% (4 + 1 van hen) zouden komen. Maar toen de dienst begon was er niemand L, ik had de hoop al praktisch verloren toen de mensen 1 voor 1 binnen begonnen te stromen. Uiteindelijk hadden wij toch nog 7 onderzoekers die de dienst bezochten en de elders van Munder hadden er 3.

Ik heb een toespraak over openbaring (dat het de wereld zeker nog niet uit is) en in de zondagschool les gegeven over eeuwige gezinnen. Er waren 66 mensen in de kerk, wat absoluut een nieuw hoogtepunt is voor deze nieuwe gemeente.

Na de kerk zijn wij even naar het appartement van Munder geweest en daarna gaan lunchen bij de Wongsa’s. Tegen de tijd dat wij weer op pad waren, was het een beetje laat en gingen wij bijna direct door naar de Dunant’s die ons ook voederde. Elder Harding’s zadel was kapot en die hebben wij daar terplekke vervangen. Ik ga binnenkort ook maar eens een nieuw zadel kopen. Ik houd het echt niet langer uit op die ik nu heb.

Wij moesten vroeg thuis zijn omdat er 2 elders uit Frans Guyana bij ons komen logeren vanwege de zoneconferentie morgen. Wij hebben dus snel een les gedeeld bij Domaris en Simona, die nog steeds gedoopt gaat worden zodra haar ouders thuis zijn, en wij zijn naar Marion, Jenny, Pamela en Nelda geweest. Marion gaat aanstaand zaterdag gedoopt worden!
Zij wil heel graag gedoopt worden en het zal goed zijn voor Jenny, Pamela en Nelda die ook nog gedoopt willen worden.

Thuis aangekomen waren de Fransen er al heel snel. Elders Jones en Vogel blijven vannacht bij ons logeren. Wij hebben mijn bed maar afgebroken aangezien er een aantal onderdelen gebroken waren en ik in een hoek van 45 graden lag. Voeten omhoog en hoofd naar beneden.
Nu liggen wij met ons allen op de grond.

Zaterdag 12-09-09

Vandaag was echt een super drukke dag. Zelfs als ik alles samen zou vatten zou ik nog 5 pagina’s vol kunnen schrijven. Wij hebben nu veel onderzoekers en een aantal hele goede. Deze zijn altijd thuis als zij zeggen dat ze thuis zijn en daardoor hebben wij vandaag in totaal 12 lessen gedeeld. Ook 4 nieuwe onderzoekers gevonden trouwens.

Helaas niet met leden gewerkt vandaag, aangezien die een activiteit hadden en naar Powaka zijn geweest. Een strand en recreatiegelegenheid een uurtje verderop. Wij konden niet mee en als ik de resultaten van deze dag zie is dat maar beter ook.

Enkele onderzoekers:

Lloyd is nu praktisch gestopt met roken en verslaafd aan het maandelijkse tijdschrift de Liahona. Wij hebben hier een hele stapel daarvan en telkens als wij daar heengaan nemen wij wat andere mee.

Zr. Williams is druk aan het studeren. Zover voelt zich heel goed erbij en vandaag heeft zij toegezegd om gedoopt te willen worden. Maar zij wil wel eerst de kerk nog een paar keer bezoeken.

Irene heeft heel duidelijk gevoeld dat het goed is en heeft ook aangegeven naar de doop toe te willen werken. Bij haar is haar man de remmende factor omdat hij vaak werkt en niet aanwezig is als wij er zijn.

Er is nog veel meer natuurlijk maar alles valt in het niets want: Wij hebben de overplaatsing telefoontjes gekregen!

Elder Harding gaat naar Kwatta en wordt zoneleider. Het is redelijk ongebruikelijk dat een trainer al weg gaat na 1 transfer periode van 6 weken., maar bij Nederlandse elders gebeurt dat wel vaker omdat wij de taal al spreken natuurlijk.

Wat eigenlijk wel ongebruikelijk gaat zijn is mijn nieuwe collega, Elder Vernes. Hij zat in Guyana en was dus ook gearresteerd en uitgezet. Hij komt uit Duitsland, heeft een Nederlands paspoort en spreekt vloeiend Nederland, Duits en Engels. Hij heeft even in Suriname gewerkt maar dat was in Nickerie. Wat dus zo ongebruikelijk is, is dat ik nu de persoon ben die de weg weet in dit gebied, de mensen hier kent enz. enz., en dat al in mijn 2e transfer periode.

Maar weetje, de afgelopen weken had ik vaak het idee of de ingeving om alles goed bij te houden en te zorgen dat ik op eigen kracht in dit gebied kon draaien. Daarom heb ik wat systemen gemaakt om te checken wie onze onderzoekers zijn en hoe veel vooruitgang zij maken. Ik wist niet waarom ik dit idee had, Elder Harding bleef mij maar vertellen dat mijn volgende collega iemand zou zijn die hier al eerder had gewerkt. Vanavond waren wij om 9:00 uur nog niet gebeld en ik verwachtte al niets meer. Om 11:00 uur kwam het telefoontje pas en werd dat idee bevestigd.

Ik ben benieuwd en opgewonden J Zie erg uit naar woensdag, dan gaan wij wisselen.

Vrijdag 11-09-09

Allereerst ’s ochtends wat dienstbetoon gedaan bij zr. Shawn. Een dakje geschilderd, weer op die levensgevaarlijke ladder. Natuurlijk weer beloond met een enorm bod nasi en een stuk kip.

’s Middags even bij Lloyd langs geweest om hem nieuwe Liahona’s te geven. Hij leest ze aan de lopende band. Echt een aparte maar super lieve man. Ik mag hem heel graag. Hij heeft niet meer gerookt en hopelijk houdt hij dat ook vol.

Nog 2 andere lessen gegeven maar ’s avonds na 5:30 werden wij opgehaald door de zoneleiders om het gebied Blauwgrond te “blitzen”.
Een gebied wordt “geblitzt” als het werk er een beetje moeizaam gaat en er weinig onderzoekers zijn. Er komt dan een hele groep zendelingen die een paar uurtjes volop “vindwerk” doen en veel korte lesjes delen. Alle adressen van die mensen gaan dan naar het collega-schap wat in dat gebied zit en zo hebben zij weer nieuwe mensen.

Ik ging op pad met Elder Baantjes (Amerikaan met Nederlandse voorouders). Wij hebben 3x met mensen over de herstelling gesproken en heel wat nieuwe mensen gevonden om te onderwijzen. Ik was best enthousiast om even een ander gebied te zien en daar echt te knallen. Het was dus een uitstekende dag.

Donderdag 10-09-09

Niet zo een hele bijzondere dag gehad eigenlijk L
Angelo ging met ons mee in de middag, wij zijn met hem langs Lloyd geweest die wij het woord van wijsheid hebben uitgelegd, dat wordt nog interresant want hij rookt erg veel.

Ook weer langs de zuster met het overleden kindje geweest en wat opbouwende woorden tot haar en haar man gesproken. Ik hoop dat ze er iets aan hebben en er iets mee doen. Er zijn weinig dingen erger dan een kind te verliezen en dit was al haar 4e kind. De naam van het kind was trouwens Alvin !.
Maar ik weet dat wij door dit herstelde evangelie weten waarom wij hier zijn en wat er na dit leven gebeurd. Als een kind vroegtijdig overlijdt is dat heel moeilijk voor de mensen die achterblijven. Maar de geest van het kind wordt verheerlijkt, aangezien kinderen puur zijn in de ogen van Christus.

Verder nog veel afspraken gehad. Het zat een beetje tegen, leek wel of weer iedereen “sekte” aan het roepen was en andere rare dingen naar ons riepen. Dan wordt het moeilijk om het “smile en wave” principe toe te passen maar wij moeten gewoon doorgaan toch? J

Wel leuk was dat Angelo met ons mee ging en weer goed bijdragen heeft kunnen geven aan de lessen.

’s Avonds waren wij bij een gezin uit het binnenland. Zo een gezin bestaat vaak uit wat volwassenen en 1001 kinderen. Wij zaten daar dus en op een draait een van die kinderen een enorme drol vlak naast Elder Harding. De helft van die kinderen loopt naakt rond. De drol werd netjes opgeruimd met de schep maar dat kind loopt naar mijn fiets en begint met mijn helm te spelen. Alles stond dus L Ik heb ’s avonds die help ingeweekt in een sopje en 3x mijn haar gewassen om die lucht er een beetje uit te krijgen.

Woensdag 09-09-09



Woensdagochtend weer onze taken vervuld in de Tamega kerk om het doopvont schoon te maken. Ik doe altijd mijn persoonlijke studie daar omdat het leegpompen van het doopvont altijd een tijdje duurt.

De dag zelf begon eigenlijk niet zo heel goed. Een afspraak om dienstbetoon te doen ging niet door waardoor wij met een gat van 2 uur zaten. Maar alles is goed gekomen en wij zijn even bij een lieve zuster geweest om haar wat op te bouwen.

Na de lunch ging er weer een afspraak niet door waardoor wij wat tijd hadden om mensen te contacteren. Wij zijn langs Marion (=Susan), Jenny, Nelda en Pamela geweest. Marion is klaar om gedoopt te worden, zij wil best graag. Wij moeten alleen even kijken precies hoe en wat, want zij is hier tijdelijk en waar zij normaal woont, woont zij best ver van de kerk af.

Wij hebben gegeten bij Br. En Zr. Poll . Was heel gezellig en even goed kunnen praten en elkaar opgebouwd.

’s Avonds toch wel iets bijzonders meegemaakt. Een tijdje geleden fietsten wij ergens heen toen wij opeens “Hey” hoorden. Bleek dat er 2 meisjes stonden (ongeveer 9 en 13 jaar oud) die Elder Harding in een ander gebied had gedoopt. Zij logeerden hier bij hun tante voor de vakantie. Gisterochtend hadden wij ze even opgezocht om een geestelijke boodschap te delen toen zij ons vertelden over een vrouw in de buurt die haar 1 jarig kind had verloren.
Deze vrouw was Hindoestaan maar had gevraagd of er “Christenen” langs konden komen om iets te zeggen en voor haar te bidden. Een van die meisjes (Jennifer, de oudste) was daar gelijk op ingegaan en vertelde die vrouw over ons. En zo werden wij dus uitgenodigd om langs te komen.

Bij hindoes is het traditie dat als er iemand sterft, er 7 dagen lang vrienden en familie elke avond langskomen om hun steun te betuigen. Dat hadden wij even over het hoofd gezien toen wij hier deze avond aankwamen met die meisjes en hun tante. Er zat dus een groep van 30 mensen doodstil op de stoelen daar. Elder Harding en ik deden snel een schietgebedje voor hulp en inspiratie en gingen daar naar binnen. Wij hebben ons voorgesteld aan de moeder in kwestie en het was goed dat wij enkele woorden spraken. Deze mensen spraken trouwens Engels. Omdat het zo stil was, en ondanks de vele mensen, voelden wij de Geest zo sterk. Elder Harding begon te spreken en hij vertelde dat God ons kende voordat wij hier kwamen, hij kent ons terwijl wij hier zijn en hij zal ons kennen na dit leven. Elder Harding sprak ook over de liefde die God voor ons allemaal heeft en het Plan van Zaligheid dat Hij voor ons heeft bereid. Ik haakte daarop in door te vertellen dat kinderen puur in de ogen van Christus zijn en dat zij als zij vroegtijdig sterven onschuldig zijn en dus de hoogste heerlijkheid kunnen beërven. Ik maakte duidelijk dat door dat plan van God iedereen op aarde moet komen om een lichaam te krijgen en vele van ons om getest te worden om te kijken of wij sterk genoeg zijn om weer terug bij de Heer te kunnen komen. Soms zijn er geesten/zielen die zo sterk waren voor hun leven op aarde, dat zij die proeftijd over mogen slaan en alleen op aarde komen om een lichaam van vlees en beenderen te krijgen.

Dit sterkte haar al en zij luisterde aandachtig. Ik denk dat zij begon te beseffen hoe bijzonder haar kind dan wel niet was voor de Heer, en zij vond het bijzonder dat zij uitgekozen was als moeder voor dit kind.

Ik voelde mij heel speciaal toen ik daar stond. Ik voelde mij een beetje als de zendelingen vanouds die regelmatig voor grote groepen met vreemden stonden om het evangelie te verkondigen. De Geest legde mij de woorden letterlijk in de mond, wat ongelooflijk bijzonder was.

Na onze woorden hebben wij haar apart genomen omdat zij graag gezegend wilde worden. Wij hebben haar uitgelegd over het priesterschap en hoe dat werkt. Ik vroeg of zij geloof had in Christus en dat had ze, dus wij besloten het te doen. Wij hebben een zegen van troost en leiding gegeven aan haar. Het moment dat ik mijn handen op haar hoofd legde voelde ik zo een sterke emotie van de liefde van God voor deze vrouw door mij heen gaan, dat was echt een hele bijzondere ervaring. Morgen gaan wij er weer heen om meer over het Plan van onze Heer met haar te delen.