dinsdag 8 september 2009

Woensdag 22-07-2009




Woensdag was een wat mindere dag.

Ik heb nogal last van spierpijn. Wij hebben elke dag de kans om te sporten hier en sinds gisteren ben ik een nieuw programma gaan volgen. Voordat ik dit nieuwe programma ging volgen, rende ik 50 minuten lang rondjes om een druppel zweet op mijn gezicht te krijgen. Nu doe ik 10 rare sprongen en ben ik gelijk doodop. Het programma komt uit Thailand en ik het geleerd van een van mijn districtleiders en vriend Elder Butel. Hij is Frans-Libanees en heeft ongeveer overal ter wereld gewoond. Er valt dus veel van hem te leren. Echt een geweldige gozer… euh Elder.

Het is geweldig hoeveel post ik elke dag krijg, ook al kost het veel tijd om te lezen en heb ik al helemaal geen tijd om te antwoorden. Mijn ouders hebben nu al tot 2x toe via internet snacks naar mij toe gestuurd. Een enorme “Crispy chocolate soft fudge Brownie” en “Cinnamon rolls” (Lijken erg op Zeeuwse bolussen maar dan met een enorme laag glazuur erop). Heerlijk die verwennerij, en het maakt de slechte dag wel weer beter.
Het is niet dat ik in geestelijk opzicht achteruit ga, maar ik heb wel het gevoel dat ik niet zoveel leer als ik zou kunnen leren, vooral omdat ik tijdens studietijd mijn collega en anderen rustig moet houden.



Oh ja, bijna vergeten. Gisteren, donderdag, nog een goede RC ervaring gehad. Ik belde een 19 jarige jongeman om te kijken of de gratis Bijbel die hij had besteld goed was aangekomen. Dat was het geval en wij raakten aan de praat over wat er in stond. Hij had veel vragen en begreep een hoop dingen niet compleet. Hij was echt zoekende. Ik heb hem dus verteld over het Boek van Mormon en wat er in staat. Dat het naast de Bijbel ook een testament aangaande Jezus Christus is. Ik vertelde hem ook over de zendelingen en dat die zijn vragen kunnen beantwoorden en een hoop dingen duidelijker kunnen maken. Zijn reactie was verbaasd maar heel positief en hij stemde in om de zendelingen met het Boek van Mormon te ontvangen. Laten wij nu dus maar het beste voor hem hopen. Dat hij de rust en het geluk zal vinden wat dit Evangelie hem kan brengen.

Terug naar woensdag. ’s Avonds moesten de zoneleiders en districtleiders naar een kantoor komen om samen met de branchpresident en zijn presidency een stel nieuwe zendelingen op te vangen en te help zich te oriënteren. Als zoneleider een heel praatje moeten houden over hoe alles in zijn werk gaat hier en daarna een rondleiding gegeven. (alle gebouwen zien er hetzelfde uit, kan soms nogal desoriënterend zijn). Er was 1 nieuwe Elder uit Mexico. Elder Salas en 2 nieuwe zusters, eentje uit Ohio en de ander uit Hongkong. President Earl vertelde mij dat Elder Salas zich niet heel erg op zijn gemak voelde dus heb ik hem onder mijn vleugel genomen en wat extra aandacht gegeven. Het is echt een goeie jongen en ik mag hem eigenlijk wel heel graag.

Dinsdag 21-07-2009

Dinsdag was gewoon weer een drukke studiedag. Wel een bijzondere ervaring gehad. Twee maal per week moeten wij echte mensen echt gaan onderwijzen. Het zijn vrijwilligers die hier komen en in een “situation room” zitten. In zo een situation room is een huiskamer nagemaakt en er hangt een camera zodat de leraar ons in de gaten kan houden en later commentaar kan geven over hoe wij lesgeven.

Ik was eigenlijk best wel zenuwachtig aangezien het (dacht ik) vooral toneelspelen was. De vrijwilligers zijn vooral leden van de kerk (aangezien ongeveer 80% van de bevolking lid is) en kunnen je het dus best moeilijk maken. En ik hou niet van toneelspelen.

Voordat wij bij onze afspraak aanklopten, even snel een rustige plek gezocht en met mijn collega een gebed gezegd. De afspraak ging eigenlijk heel goed. Het was een man “John”, van ongeveer 67 jaar oud. Hij was gepensioneerd en had heel zijn leven in de elektronica gewerkt. Hij was katholiek opgevoed en had gewoon puur uit interesse de verwijzing geaccepteerd. Hij was doorverwezen naar ons door een lid van de kerk. Dat was dus het scenario. Tegen al mijn verwachtingen in voelde het veel echter dan ik had verwacht. Mijn collega en ik gaven echt een vlotte les die duidelijk was voor de onderzoeker. Hij stelde een paar moeilijke vragen (die een echte onderzoeker nooit zou vragen), maar daar hadden wij weer goede antwoorden op. Wij hebben de complete eerste les kunnen geven en besloten met onze getuigenissen. Er stonden tranen in zijn ogen en achteraf is hij naar onze lerares gegaan en vertelde dat onze les hem echt geraakt had.

Even later hadden wij een vervolgles met dezelfde man, zogenaamd een paar dagen later. Dit was moeilijker want hiervoor hadden wij ons helemaal nog niet voorbereid. Wij hebben alleen nog maar les 1 behandeld. Maar les 2 hoefden wij niet te geven, het was echt een follow-up om te kijken of hij vragen had, hem nog wat aan te sporen en een geestelijk gedachte te geven.
Toen wij weer binnen waren had hij wat vragen over het Boek van Mormon en terwijl mijn collega die beantwoordde zocht ik wanhopig naar een goede opbouwende gedachte. Ik vond een goede in 3 Nephi 27:13-22 waarin Christus direct uitlegt aan ons wat Hij met ons wil. Een heel machtig stuk en de geest was weer heel duidelijk aanwezig. Christus vertelt daar duidelijk wat Hij voor ons heeft gedaan en wat wij moeten doen om bij onze Hemelse Vader terug te kunnen komen. Al met al een hele mooie ervaring.

Natuurlijk ook een Devotional gehad. Dit keer sprak Joh H. Growberg van het Quorum der 70. Dat is die zendeling in de Disney film “The other side of heaven”! Best leuk om die eens in het echt te zien.
Hij is een zendeling op Tonga geweest en Disney heeft zijn zending verfilmd.
Hij sprak motiverend over zendingswerk.

Daarna een districtvergaderingetje gehad om wat dingen te delen die wij geleerd hadden tijdens de devotional.

Er zouden nieuwe internationale zendelingen voor onze branch aankomen, en die moest ik opwachten. Later bleken deze morgen pas te komen. Dus maar gaan slapen dan.

Maandag 20-07-2009

Eigenlijk is het nu vrijdag 24 juli. Ik heb door de drukte een tijdje niet kunnen schrijven. De taken van een zoneleider zijn best zwaar en slokken de weinige vrije tijd die ik hier heb helemaal op. Dus ik ga proberen een inhaalslag te maken.

Maandag was een drukke dag, vooral bezig geweest met het voorbereiden van les 1 van PMG, omdat wij dinsdag onze eerste proefles hebben. Ik wilde dus goed voorbereid zijn. ’s Avonds lekker kunnen sporten.

Helaas ook een klein akkefietje gehad. Er zijn 3 districtleiders, zij hebben elk ongeveer 10 mensen onder zich. Twee van de districtleiders zijn hier ook pas één week maar eentje is hier al een week of 5-6. Deze districtleider (ik zal hem uit respect niet bij naam noemen) maakte elke dag de postvakken van onze Branch leeg en deelde (op zijn tijd) de post uit. Maar dat deed hij ook met de post van de andere 2 districten. Wat niet zijn taak was! (Een districtleider is verantwoordelijk voor de post van zijn eigen district). Deze situatie zorgde voor veel verwarring en zelfs irritatie bij de andere districtleiders, dus was het mijn taak (als zoneleider) om hem erop aan te spreken.

Ik heb hem dus even apart genomen en gevraagd of hij de namen van de mensen in zijn district kende. Die wist hij natuurlijk, dus legde ik hem uit dat de andere districtleiders graag hun eigen post op willen halen aangezien dat hun verantwoordelijkheid is. Als hij altijd alle post rond zou brengen dan zou hij hun de verantwoordelijkheid ontzeggen, dus vroeg ik hem vriendelijk of hij voortaan alleen de post van zijn district uit kon sorteren en rondbrengen. Dit werkt ook veel beter want de districten hebben op verschillende tijden klassen en zo kan iedereen zijn post op tijd krijgen.

Nou nou, nog nooit heb ik iemand om zulk een reden zo boos zien worden. Het kwam er op neer dat ik hier nieuw was en dat ik niet weet hoe dingen hier gaan. (Eigenlijk is het best simpel hier, en alle regels staan op papier en ik had het met de andere zoneleider hier over gesproken en die was het hier volledig mee eens) en volgens hem kon ik hem als zoneleider geen orders geven.

Na het een aantal keer duidelijk uitgelegd te hebben, en hij het blijkbaar nog niet snapte heb ik maar gezegd dat ik geen discussie wilde en dat ik gewoon verwachtte dat hij het zou doen. Met een vriendelijk schouderklopje ben ik weggelopen.

Hij bleek woedend te zijn, smijtend met deuren en mij bedreigend. Echt grappig! Wat bleek nou, het komt praktisch nooit voor dat iemand gelijk als zoneleider geroepen wordt en al helemaal niet iemand die nieuw is. Hij was al een tijdje districtleider en verwachtte de positie te krijgen die ik nu heb. Ik heb een paar keer goede vooruitgang gemaakt met een paar mensen en hij was dus gewoon jaloers. Maar de branchpresident (Pr. Earl) kwam op het goede moment langs en hij heeft die Elder even goed onderhanden genomen. Dat werkte en hij heeft oprecht zijn excuses aangeboden. Het is eigenlijk best een goeie gozer nu ik hem wat beter heb leren kennen. Maar de branchpresident heeft goed duidelijk gemaakt dat een districtleider altijd naar de zoneleider moet luisteren, hoe “jong” en “onervaren” en “nieuw” die ook mag zijn.

Maar er zijn ook goede dingen gebeurd. Gisteren, zondag, vroeg ik in de les wie er allemaal oliecontainertjes bij zich droegen om als priesterschapdrager op elk moment een zalving te kunnen geven. Natuurlijk hadden een paar van de “probleemgevallen” er geen. Dus heb ik vandaag in de winkel hier (is trouwens best een hoop te krijgen) 3 containertjes gekocht en gevuld met gewijde olie. Er zijn twee grote “problemen” in mijn klas en die heb ik één voor één apart genomen en even met hen gepraat. Ik heb ze de containertjes cadeau gegeven en ze aangespoord om altijd een waardig priesterschapdrager te zijn om ze te kunnen gebruiken. Het is in hun cultuur (Samoa) gewoon om heel dankbaar te zijn als ze iets krijgen en dat tonen zij met respect. Het werkt zowaar heel goed: ze aansporen met liefde. Als ik nu alleen al naar hen kijk zijn ze stil en “braaf”.

Ik heb ook een containertje aan de districtleider van district C gegeven. Hij heeft het heel moeilijk met leiding geven aan zijn district, dus hiermee kon ik hem aansporen en steunen.

Zondag, 19-07-2009











Zondag, mijn eerste zondag hier in Provo. Gelijk ‘s ochtends een vergadering met de Branch President en zijn raadgever gehad. Aangezien ik nu zoneleider ben moet ik dat soort dingen nu volgen. Maar op zich best interessant en een goede kans om even alle probleemgevallen te bespreken. De Branch, of wijk, zit als volgt in elkaar:

Branch Presidency
Pres. Earl
Br. Grey Br. Rampton

Zone Leaders
Elder Roepers Elder Ichirante-Remoune

District Leaders
District A District B District C
Elder Tauialo Elder Butel Elder Santos

En dan 30 mensen verdeeld over de 3 districten.

Na die vroege vergadering hadden wij een avondmaalsdienst. Dat is best apart want iedereen in de Branch moet een toespraak voorbereiden en er wordt ter plekke gekozen wie hem gaat geven (2 personen). Ook wel leuk is, dat zo ongeveer elke zaal in het hoofdgebouw van het MTC een kapel is. Er zijn in totaal 57 branches dus er moeten een hoop vergaderingen tegelijk gehouden worden. Maar ik hoefde mijn (met pappa’s voorbeelden) voorbereide toespraak niet te geven. Het was verder wel een goede vergadering, Pres Earl gaf een uitstekende toespraak en zijn vrouw ook.

Het spijt mij dat ik over veel dingen niet verder kan uitweiden, tijd is zeer kort om heel veel te schrijven. De klassen en dergelijke zijn om 9:30 PM afgelopen en in principe is het Quiet time om 10:15 PM. Dat is het moment dat ik rondloop en mensen van mijn Zone hun kamer in stuur om daar verder te “keten”.



Na de avondmaalsvergadering Branch council (Gemeente Raad) gehad, een goede kans om de probleemgevallen nog eens te bespreken en daarna een leiderschaptraining gehad.

De leiderschaptraining was echt goed, er werd duidelijker wat mijn taken precies zijn. Elke Branch heeft altijd 2 zoneleiders, in ons geval Elder Ichirante-Remoune (Fransoos) en ikzelf. Morgen gaat Elder Yan weg (New York zending), nu is hij nog mijn trainer.

Na de leiderschapsvergadering hadden wij Priesterschapvergadering waar Elder Yan en ik uitlegden hoe wij door het priesterschap iemand een zalving kunnen geven en daarna een zegen. Dat viel in goede aarde want de meesten weten nog niet precies hoe het werkt. Gelukkig hebben wij altijd ons handboekje bij ons waar het ook in staat.
Het was ook een goede kans voor mij om uit te vinden wie er een containertje met gewijde olie bij zich had. Als priesterschapdrager, en al helemaal als zendeling, horen wij er altijd één bij ons te hebben, (ikzelf regelde het direct toen ik hier aankwam) maar de meeste Samoanen en Tonganen hadden er geen. (Zie “morgen” wat ik hier verder mee doe)

Daarna hadden we lunch, district meeting en een vergadering met alle zoneleiders die in ons gebouw zitten (om problemen onderling te bespreken) en een Tempelwalk.

Met de Tempelwalk krijg je een kans om met je Branch naar de Provo Tempel te lopen en foto’s te maken. Paar mooie foto’s gemaakt en best genoten. Helaas moet je je complete pak dragen ook als je naar de Tempel loopt en in de Utah zon (ofwel zeg gewoon maar woestijnzon) is dat echt heel heet.
Maar de Tempel is echt heel mooi gelegen en dus het was genieten van het uitzicht.

Avondeten gehad, wat persoonlijke studie gedaan (Les 1 van PMG) en een Haardvuuravond gehad. Haardvuuravonden zijn ongeveer hetzelfde als de Devotionals (die elke dinsdagavond zijn). 2000 mensen in de conferentiezaal en een Algemene Autoriteit die spreekt. Best goed om de geest wat sterker te maken, het zijn toch altijd wijze en geïnspireerde mensen die spreken. Vandaag was het Richard I. Heaton, de administratief directeur van het MTC. Een goede opbouwende gedachte van hem gehad over ons doel als zendeling. Vooral benadrukt dat het niet om de nummertjes gaat, maar om echte mensen die op zoek zijn naar waar geluk. (Check “Our Purpose” in de eerste bladzijden van PMG)

Hmm, de hele tijd de neiging om in het Engels te schrijven, doe hier echt alles in het Engels.

Na de haardvuuravond konden wij kiezen uit een stel films. Ik heb “The Mountain of the Lord” met Elder Yan gekeken. Echt een goeie film over de bouw van de Salt Lake Tempel. Wij hadden allemaal tranen in de onze ogen.
Dankzij die film ben ik ook iets leuks te weten gekomen.

Toen de mormoonse pioniers hier kwamen en begonnen met het bouwen van de stad Salt Lake City en de tempel, wilden zij de staat Deseret noemen, naar de bijen. Dat is duidelijk te zien in de Salt Lake Tempel, overal staan bijenkorven op (dat is natuurlijk symbolisch).

Het was een anti-mormoon die er uiteindelijk bij de regering voor zorgde dat de staat niet Deseret maar Utah werd genoemd. (Naar de Ute indianenstam).

Utah betekent “In the top of the Mountains”. Ofwel in de top van de Bergen. In onze kerk refereren we naar tempels als “Bergen van de Heer” ofwel Moutains of the Lord. Nu komt het, ik denk dat wij het er allemaal over eens zijn dat de Bijbel een oud boek is, ouder dan 1880 waarin dit zich afspeelde in ieder geval.

In Jesaja 2:2 staat in de Bijbel:
En het zal geschieden in het laatste der dagen: dan zal de berg van het huis des Heren vaststaan als de hoogste der Bergen, en hij zal verheven zijn boven de heuvelen. En alle volkeren zullen derwaarts heenstromen.

Dit is letterlijk een getuigenis dat Jesaja de hedendaagse tempel hier in Salt Lake heeft gezien in zijn visioen en ik vond het te mooi om niet op te schrijven.

Hier zijn is echt bijzonder. Sinds ik aangesteld ben als zendeling en echt mijn best doe om gehoorzaam te zijn voel ik constant de Heilige Geest dicht bij mij. Dit zijn gewijde gebouwen en ik weet de engelen deze gangen bewandelen. Als zendeling heb je een bijzonder recht op extra bescherming van boven en dat is heel duidelijk te voelen. Nog nooit heb ik zoveel en zo snel antwoorden gekregen op mijn gebeden en het kan geen toeval meer zijn. Ik ben niet gek, noch “gebrainwashed”. Ik voel gewoon dat dit zo is, net zoals ik weet dat ik oren aan mijn hoofd heb (ik kan ze niet zien, toch zijn ze er). Ik heb dit thuis nog nooit zoveel meegemaakt en het is echt heel speciaal.

Heel veel dingen zijn zoveel duidelijker geworden en op alles is een antwoord. Met geloof is alles te overwinnen zelfs het diepste verdriet. Het is veel meer dan “God is almachtig en als wij iets niet goed doen, gaan wij naar de Hel”.

Het is een boodschap van liefde en vergeving. Het is het Evangelie van Jezus Christus zoals het was in de tijd dat Hij en Zijn apostelen 2000 jaar geleden op aarde rondliepen. Er zijn meer dan 2000 manuscripten waar Hij in voorkomt, de Bijbel zoals wij hem kennen is maar een bundeltje van enkele van die manuscripten. Wij vinden een halve vissegraat in de Sahara en wij geloven meteen dat er 2.000.000 jaar geleden een zee was; maar met zoveel “historisch” bewijs over Christus twijfelen wij nog steeds aan Zijn bestaan!

God houdt van ons, Hij ziet ons graag gelukkig en heeft ons hier naar de aarde gestuurd om getest te worden, om te kijken of wij net zo kunnen worden als Hem. Denk aan “Wat wordt een kind van een paard? …, dus wat wordt een kind van God dan? “
De aarde is een test en zonder verdriet, pijn en ellende zou dat niet zo zijn.
Wij zijn allemaal geesteskinderen van onze Hemelse Vader, maar Hij heeft Zijn eerste zoon naar de aarde gestuurd om voor ons verzoening te doen. Jezus Christus heeft verschrikkelijk geleden om de prijs te betalen voor onze fouten en daardoor kunnen wij in Hem geloven als onze Verlosser. Hij had een aardse moeder, daardoor kon Hij doodgaan, maar Hij had een Hemelse Vader, daardoor kon Hij weer opstaan uit de doden.

Jezus Christus bouwt Zijn Kerk op profeten en apostelen maar na de opstanding werden de apostelen vervolgd en één voor één gedood. Daarmee werd het fundament van de kerk van Jezus Christus weggeslagen en “viel de Kerk om”. Stukken van de waarheid bleven op aarde, maar het priesterschap (de autoriteit om te handelen met de macht van de Heer) werd van de aarde weggenomen en veel dingen gingen verloren door de koppigheid van de mensheid. Maar ook veel mensen bleven zoeken en wisten stukken van de waarheid bijeen te krijgen en kerken te organiseren. Duistere tijden (middeleeuwen) volgden, een tijd van veel onderdrukking en godsdienstige dwang. Tegen het jaar 1700/1800 verdween de dwang en kwam er (met de ontdekking van Amerika) een periode van hervormingen in godsdiensten en godsdienstige vrijheid. In 1820 was er een jonge man Joseph Smith die in een plaatsje in de staat New York woonde waar nieuwe kerken als paddenstoelen uit de grond schoten. Maandenlang bezocht hij deze kerken en probeerde de ware te vinden.

Op gegeven moment las hij in de brief van Jacobus 1:5
Indien echter iemand van u in wijsheid te kort schiet, dan bidde hij God daarom, die aan allen geeft, eenvoudigweg en zonder verwijt; en zij zal hem gegeven worden.
Joseph besloot dit advies op te volgen en bad in een rustig stuk bos tot de Heer. In het volgende stuk beschrijft hij in zijn eigen woorden wat er gebeurde:

“Ik zag een recht boven mijn hoofd een lichtkolom, de helderheid van de zon overtreffend, die geleidelijk neerdaalde tot zij op mij viel. Toen het licht op mij rustte, zag ik twee Personen, wier glans en heerlijkheid elke beschrijving tarten, boven mij in de lucht staan. Een van Hen sprak tot mij, mij bij de naam noemend, en zei, wijzend op de ander: Dit is mijn geliefde Zoon, Hoor Hem!”

Ik weet dat ik dit al vaker heb geschreven en het zal misschien wel gaan vervelen, maar het wordt steeds iets duidelijker voor mij, dus vandaar.

Joseph Smith zag God de Vader en Jezus Christus. Hij kreeg specifieke instructies om die gouden platen van Mormon op te graven en die te vertalen naar het Boek van Mormon en om de kerk van Jezus Christus weer op de aarde te organiseren onder leiding van Jezus Christus zelf. Hiermee is de voorspelling van Amos 3:7 bevestigd dat Gods niets doet zonder het aan de profeten bekend te maken en (Amos 8:11 en 9:11) dat er eerst een dorst naar geloof zal zijn, maar dat de kerk daarna zoals in de dagen van ouds herbouwd zou worden.

Joseph Smith heeft het Boek van Mormon vertaald en daarmee overtuigend bewijs geleverd (naast de Bijbel) dat Jezus Christus bestaat en is opgestaan. Het is een testament dat vertelt hoe een familie 600 jaar voor Christus uit Jeruzalem is vertrokken en in Amerika is aangeland. Het beschrijft hoe Christus hun bezoekt nadat Hij is gekruisigd op het Oostelijk halfrond. Het staat los van de Bijbel, maar vult het aan. Aangezien het meer dan 1500 jaar begraven is geweest, is de informatie zo compleet gebleven en het is een geweldig testament van Jezus Christus en Zijn leer. Aan het eind van het Boek van Mormon doet Moroni een belofte (Moroni is diegene die het boek begroef aangezien hij de laatste van zijn volk was en opgejaagd werd) direct aan ons:

(Boek van Mormon, Moroni 10:4-5)
“En wanneer gij deze dingen ontvangt, spoor ik u aan God, de eeuwige Vader, in de naam van Christus te vragen of deze dingen niet waar zijn; en indien gij vraagt met een oprecht hart, met een eerlijke bedoeling en met geloof in Christus, zal Hij de waarheid ervan aan u openbaren door de macht van de Heilige Geest. En door de macht van de Heilige Geest kunt gij de waarheid van alle dingen kennen”.

Ik weet dat dit de herstelde kerk van Jezus Christus is. Dat voel ik niet alleen, ik zie nu elke dag de bewijzen ervan. Wonderen zijn de wereld niet uit, dat heb ik nu wel gemerkt. Daar getuig ik van in de naam van Jezus Christus.
Amen.

Zaterdag, 18-07-2009

De zaterdag hier voelt niet als een zaterdag, weer een supervol schema.

Ik wissel de hele tijd van collega aangezien mijn officiële collega (Elder Yan)
in een andere klas zit en dus een ander schema heeft. Ik trek dus heel veel op met Elder Augustijn. Hij is gedeeltelijk in Chicago en gedeeltelijk in Polen opgegroeid. Hij is geroepen om in Polen te dienen en spreekt dus uiteraard ook vloeiend Pools.

Gelijk na het opstaan persoonlijke studie gedaan, heerlijk even het Boek van Mormon bestuderen in mijn eigen taal. Natuurlijk weer heerlijk ontbeten.

Daarna hadden wij RC. Dat staat voor Referral Centre. Je zit dan achter een computer en belt mensen die een Boek van Mormon, Bijbel of DVD gratis hebben besteld. Het doel van het gesprek is vaststellen of het artikel goed is aangekomen en hen aan te sporen de zendelingen te ontvangen. Echt een heel mooi modern systeem, je volgt het gesprek met de computer en leest in principe scripts voor, maar je doet ook heel veel met je hart. Maar wat is dat eng in het begin zeg! Zomaar vreemde mensen in het Engels bellen en proberen goed over te komen… Maar wij belden om 9:00 AM op een zaterdagochtend. Ik weet niet wat Amerikanen dan doen, maar de telefoon opnemen in ieder geval niet. Ik heb 50 mensen gebeld, er is maar 2x opgenomen en beide keren was de persoon die ik zocht niet thuis en wilde de persoon die ik aan de lijn had verder niets weten. In het begin is het echt terrifying maar op een gegeven moment wil je gewoon dat er iemand opneemt. Echt leuk werk.

Verder veel training gehad vandaag, heel veel oefenlesjes gegeven aan collega’s en de leraar. Ik wou dat ik alles wat ik leer hier op kon schrijven en door kon geven maar er is zo weinig tijd!!! Dit zal in het veld hopelijk iets beter zijn.

Ook nog sport gehad vandaag, in principe heb je elke dag een uurtje sport behalve op zondag en P-day. De sportfaciliteiten zijn heel groot hier en er is keuze uit van alles. Ik probeer al dat eten eraf te krijgen dus ik ben het meest te vinden op de hardloopbaan en bij de fitnesstoestellen.

Sport is wel weer hectisch want ze plannen het midden tussen de lessen in en je hebt maar 15 minuten om te douchen en om je om te kleden. Maar verder is het wel leuk om te doen hoor!



Ik weet en getuig dat God onze Hemelse Vader is en dat Hij van ons houdt. Gezinnen zijn belangrijk voor Hem en Hij zegent ze. Ik weet dat de Hemelse Vader Zijn Evangelie meerdere malen aan de aarde bekend heeft gemaakt, maar dat het ook verloren is geweest.
Jezus Christus heeft hier op Aarde geleefd, en heeft Zijn Kerk toen hier op Aarde georganiseerd. Na Zijn kruisiging, die zo belangrijk voor ons is (vanwege de verzoening), zijn de apostelen vervolgd en vermoord. Hiermee is het fundament van de ware Kerk van Jezus Christus weggeslagen en zijn er belangrijke priesterschapsleutels verloren gegaan. Zonder de apostelen viel de Kerk in stukken uiteen en begon er een periode van duisternis, zoals voorspeld.
In 1800 is Joseph Smith geroepen door Jezus Christus zelf en heeft hij onder de leiding van de Heer het Boek van Mormon vertaald. Het Boek van Mormon is een overtuigend bewijs van de waarheid van deze boodschap en samen met de Bijbel een testament, een getuige, dat Jezus Christus leeft en aan het hoofd van deze Kerk staat. Het Boek van Mormon is de sleutel tot het eeuwige geluk, ik kan alleen maar zeggen: Lees het, bid erover in de naam Jezus Christus en ik getuig dat de Heilige Geest tot je zal komen en dat je antwoord zal ontvangen.
Hiervan getuig ik in de naam van Jezus Christus, Amen.

Vrijdag 17 juli 2009

Deel I van vandaag stond in mijn vorige brief. Ik was eigenlijk van plan om die te gebruiken als een soort dagboek en die over te typen in een e-mail, maar het bleek zoveel te zijn dat ik na het zenden van de e-mail maar gelijk besloten heb hem te versturen. Met prioriteit, dat doe ik niet te vaak, kost veel te veel geld.

De rest van de dag was wel okay. Ik heb nog een brief aan Vanessa gestuurd en daarna hadden wij een Large Group Meeting. Daar lieten ze deel 2 zien van die real-life zending serie. Wel grappig, maar niet zoals de West-Indisch zending zal zijn.

Lunch was weer veel te lekker. Denk aan: een glas rootbeer, een glas ananas-, guave- en banaansap, een bord met een Western Burger, een bord met fruitsalade en een donut als achterafje.

Er is telkens weer zoveel keus in voedsel hier, echt alles is gewoon te krijgen. (Wel op zijn Amerikaans, dus super zoet, of vet) en je kan het dus zo (on)gezond maken als je zelf wilt.

Ook Killian (of Elder Croese) nog even gezien, wel lekker om even Nederlands te kunnen spreken. Hij vindt de taalstudie het moeilijkst, dat kan ik ook wel begrijpen. Hij moet Russisch leren vanuit het Engels, dat is dus gewoon dubbel zo moeilijk.

Ik zat ook wel ergens mee vandaag. Wij zijn alleen maar Predik Mijn Evangelie (PMG) aan het leren in het Engels en ik heb geen moment tijd om het in het Nederlands te doen.
Alle aantekeningen zijn nu in mijn Engelse schriften en PMG. Terwijl ik toch echt op een Nederlandstalige zending ga!
Ik heb het er even met mijn leraar over gehad, en hij vertelde mij dat het niet anders kon. Er is gewoon nog geen snelle cursus in het Nederlands. Ik heb dus besloten om mij erbij neer te leggen en gewoon in het Engels te gaan studeren. Op mijn zending in het veld zal ik veel meer persoonlijke studietijd krijgen en dan kan ik de boel naar het Nederlands overzetten. Ik weet zeker dat de Heer mij zegenen zal in deze queeste en dat het wel goed komt. PMG is een prachtig boek en ik getuig van de kracht ervan. De verborgenheden van het Evangelie zitten er allemaal in verwerkt en door te studeren kun je zoveel wijzer worden en precies te weten komen wat God met ons wil doen, waarom Hij het wil doen en hoe wij het moeten doen. Dat is echt machtig.

Een paar goede lesuren gehad dus, ik heb mijn eerste onderzoekerles al voorbereid. Wij hebben ook geobserveerd hoe iemand een proefles gaf, was razend interessant, ik hoop dat ik er wat van oppak.

Zonet heb ik de Brownie opengemaakt en stukken uitgedeeld. Iedereen had 2 stukken en nog is hij pas half op. Hij is heerlijk!. Amerikanen kunnen wel snacks maken zeg. Wat een traktatie. Toch springen er nog steeds tranen in mijn ogen als ik hem zie. Ik mis jullie ook hoor. Het is niet dat ik heimwee heb, maar ik mis jullie liefde om mij heen. Ik voel mij eigenlijk het puzzelstukje zonder de puzzel om mij heen!. (Prachtige kaart die bij de Brownie zat).
O, en niet te vergeten, ik heb een sessie in de Provo Tempel gedaan! Eindelijk in het Engels! Zo een prachtig mooi gebouw en zo verschrikkelijk mooi gelegen. Ik denkt dat het een van de mooiste dingen is die ik ooit heb gezien. Zondag ga ik er heen om foto’s te maken.
Hallo beste mensen
het is alweer een lange tijd geleden dat Alwin zijn blog is ge-update.
Door vakantie hebben wij daarvoor geen tijd gehad helaas.

Na onze vakantie lag er een brief van maar liefst 44 kantjes op ons te wachten, dat overtikken en nakijken is natuurlijk veel werk.

Maar goed het is gelukt, en de blog gaat verder waar wij gebleven waren.
Deze toegevoegde informatie is het vervolg op Vrijdag 17-07 t/m 31-07

Ondertussen zit Alwin alweer ruim een maand in Suriname en ook vandaar hebben wij vandaag 2 brieven ontvangen.
Deze moeten nog worden overgetikt, dus nog enventjes geduld.

Het kan ook zijn dat in de e-mail entries op de blog enkele zaken voorkomen die nu uitgebreid behandeld worden door alwin