Weer een nacht met Elder Scott in 1 bed geslapen ;-(
Het was districtconferentie. Broeder Fisher werd in de conferentie door president Nazir bevestigd als lid van de kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen en kreeg de gave van de Heilige Geest. Hij kreeg compleet onverwacht de gelegenheid om zijn getuigenis te delen met de hele kerk, iets wat hij graag deed. Zijn bekeringsverhaal is zo mooi, hij wilde ons echt “even op onze plaats” zetten toen hij ons voor het eerst binnenliet. En elke keer dat wij kwamen probeerde hij ons te beschamen door bepaalde vragen te stellen. Maar hij gaf toe dat wij hem op zijn plaats hadden gezet en toen wij met dat zendelingen echtpaar kwamen hij iets voelde wat hij nog nooit gevoeld had. Tranen liepen er over zijn wangen, hij had het warm en koud tegelijk. Het voelde alsof hij niet meer in zijn eigen lichaam was en hij hoorde zichzelf zeggen: “Waar is het water? Natuurlijk wil ik gedoopt worden.”
Het is mooi dat de Geest echt op hem heeft gerust vóór zijn doop en dat hij daar nu zo over kon getuigen voor zo een 250 mensen.
De conferentie was weer goed. Wij zendelingen hadden een koor, waardoor wij voor op het podium zaten en het tussenlied zongen.
De rest van de dag was goed, terwijl wij op onze beurt voor ons interview aan het wachten waren zijn elder Koenen en ik even een les gaan delen. Er was een dronken vrouw bij aanwezig die er maar doorheen bleef schreeuwen, maar die wij compleet negeerde aangezien er toch geen zinnig woord uitkwam. Dat zijn echt van de Surinaamse ervaringen ;-)
Mijn interview met president Gamiette was goed, veel duidelijkheid en richting ontvangen voor zowel het zendingswerk als de gemeente in Nickerie. Ik ben er heel blij mee. Het lijkt erop dat ik nog wel even gemeentepresident ga zijn.
Het was districtconferentie. Broeder Fisher werd in de conferentie door president Nazir bevestigd als lid van de kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen en kreeg de gave van de Heilige Geest. Hij kreeg compleet onverwacht de gelegenheid om zijn getuigenis te delen met de hele kerk, iets wat hij graag deed. Zijn bekeringsverhaal is zo mooi, hij wilde ons echt “even op onze plaats” zetten toen hij ons voor het eerst binnenliet. En elke keer dat wij kwamen probeerde hij ons te beschamen door bepaalde vragen te stellen. Maar hij gaf toe dat wij hem op zijn plaats hadden gezet en toen wij met dat zendelingen echtpaar kwamen hij iets voelde wat hij nog nooit gevoeld had. Tranen liepen er over zijn wangen, hij had het warm en koud tegelijk. Het voelde alsof hij niet meer in zijn eigen lichaam was en hij hoorde zichzelf zeggen: “Waar is het water? Natuurlijk wil ik gedoopt worden.”
Het is mooi dat de Geest echt op hem heeft gerust vóór zijn doop en dat hij daar nu zo over kon getuigen voor zo een 250 mensen.
De conferentie was weer goed. Wij zendelingen hadden een koor, waardoor wij voor op het podium zaten en het tussenlied zongen.
De rest van de dag was goed, terwijl wij op onze beurt voor ons interview aan het wachten waren zijn elder Koenen en ik even een les gaan delen. Er was een dronken vrouw bij aanwezig die er maar doorheen bleef schreeuwen, maar die wij compleet negeerde aangezien er toch geen zinnig woord uitkwam. Dat zijn echt van de Surinaamse ervaringen ;-)
Mijn interview met president Gamiette was goed, veel duidelijkheid en richting ontvangen voor zowel het zendingswerk als de gemeente in Nickerie. Ik ben er heel blij mee. Het lijkt erop dat ik nog wel even gemeentepresident ga zijn.
