Ik ben heel laat vandaag. Dat komt voornamelijk omdat ik vandaag weer naar Frans Guyana ben geweest voor mijn visa. Natuurlijk was het weer het nodige gedoe. 1x is het leuk, maar nu vond ik het wel vervelend worden. Toch goed om weer even in europa te zijn hoor, wat normale auto's te zien en met euro's te betalen. (ik heb daar trouwens 40 euro gepind omdat we vergeten waren euro's te wisselen en wat eten wouden kopen, ik heb het teruggekregen van Elder Dirkmaat in SRD's, dus ik ben echt niet met geld aant strooien hoor :P) De weg was verschrikkelijk en ik heb er een razende hoofdpijn aan over gehouden. Morgen ochtend ga ik weer terug naar nickerie.
Het spijt me voor mijn dagboek, die loopt echt weer verschrikkelijk achter. Ik schrijf mijn geestelijke ervaringen elke dag snel in mijn planner, maar ik heb zo weinig tijd om echt te schrijven. Ik hoop dat jullie het begrijpen en een beetje geduld met me hebben totdat ik weer tijd vind om het helemaal bij te werken.
Het is een hectische week geweest. Het is geweldig om nu 4 elders in nickerie te hebben want daardoor krijgen we dubbel zoveel werk gedaan. We kunnen nu ons ook veel beter focussen op de mensen die het nodig hebben, en de resultaten mochten er zijn. 25 mensen in de kerk, 6 onderzoekers en 2 minderactieve leden. We hebben zo hard gewerkt, en ondanks dat we een complete dag misten (zondag naar de stad gereisd) hebben we enorm veel mensen kunnen bereiken. Ik verwacht (met veel geloof) 6 dopelingen volgende maand. Het is mogelijk, we gaan er allles aan doen. We hebben zoveel geweldige onderzoekers, die echt geestelijke ervaringen hebben. Het NL/ENG is soms moeilijk met mijn collega die alleen engels spreekt, maar we vinden er onze draai wel in. We onderwijzen 2 mensen in het Sranantongo, dat heb ik nu goed genoeg door om les in te geven en lekker in te babbelen. Elder Lundberg wil snel ook die taal leren omdat iedereen het wel spreekt, hij doet hard zijn best en maakt best wat vooruitgang.
Ik heb ook iets heel bijzonders gedaan. Ik heb vanuit de zending en het district de autoriteit gekregen om het melchizedecks priesterschap op broeder Fisher te bevestigen. Dat ging natuurlijk gepaard met de nodige intervieuws, die ik moest doen aangezien het district zo ver weg is en niet naar nickerie kon komen. Hij heeft de Eed en het Verbond van het Priesterschap heel erg goed bestudeerd, en we hebben samen veel gezeten om er over te praten. Ik fiets vaak langs zijn werk waar ik hem altijd betrap met een stapel kerkboeken die hij diep aan het besturderen is. Zelden heb ik iemand deze dingen zo diep zien besturderen en begrijpen. Zelfs in nederland niet. Ikzelf ben de Eed en het Verbond pas op mijn zending vollediger gaan begrijpen. Hij was er dus meer dan klaar voor. Tijdens de ordening heb ik nog nooit zo sterk het priesterschap voelen werken. Elke priesterschapsdrager weet wel hoe het voelt als je een zegen geeft, maar dit was zo veel sterker dan dat, het kon onmogelijk mijn verbeelding zijn, er ging iets door mijn lichaam heen naar zijn hoofd dat heel erg sterk was. Klinkt raar, en ik ben hier veel te snel en raar aan het typen maar de tijd is zo kort. Maar het was dus een hele bijzondere ervaring, Uniek omdat normaal de ondersteuning en alles in een districtsconferentie of priesterschapsvergadering moet gebeuren.
Al met al een drukke week,
Het is een hectische week geweest. Het is geweldig om nu 4 elders in nickerie te hebben want daardoor krijgen we dubbel zoveel werk gedaan. We kunnen nu ons ook veel beter focussen op de mensen die het nodig hebben, en de resultaten mochten er zijn. 25 mensen in de kerk, 6 onderzoekers en 2 minderactieve leden. We hebben zo hard gewerkt, en ondanks dat we een complete dag misten (zondag naar de stad gereisd) hebben we enorm veel mensen kunnen bereiken. Ik verwacht (met veel geloof) 6 dopelingen volgende maand. Het is mogelijk, we gaan er allles aan doen. We hebben zoveel geweldige onderzoekers, die echt geestelijke ervaringen hebben. Het NL/ENG is soms moeilijk met mijn collega die alleen engels spreekt, maar we vinden er onze draai wel in. We onderwijzen 2 mensen in het Sranantongo, dat heb ik nu goed genoeg door om les in te geven en lekker in te babbelen. Elder Lundberg wil snel ook die taal leren omdat iedereen het wel spreekt, hij doet hard zijn best en maakt best wat vooruitgang.
Ik heb ook iets heel bijzonders gedaan. Ik heb vanuit de zending en het district de autoriteit gekregen om het melchizedecks priesterschap op broeder Fisher te bevestigen. Dat ging natuurlijk gepaard met de nodige intervieuws, die ik moest doen aangezien het district zo ver weg is en niet naar nickerie kon komen. Hij heeft de Eed en het Verbond van het Priesterschap heel erg goed bestudeerd, en we hebben samen veel gezeten om er over te praten. Ik fiets vaak langs zijn werk waar ik hem altijd betrap met een stapel kerkboeken die hij diep aan het besturderen is. Zelden heb ik iemand deze dingen zo diep zien besturderen en begrijpen. Zelfs in nederland niet. Ikzelf ben de Eed en het Verbond pas op mijn zending vollediger gaan begrijpen. Hij was er dus meer dan klaar voor. Tijdens de ordening heb ik nog nooit zo sterk het priesterschap voelen werken. Elke priesterschapsdrager weet wel hoe het voelt als je een zegen geeft, maar dit was zo veel sterker dan dat, het kon onmogelijk mijn verbeelding zijn, er ging iets door mijn lichaam heen naar zijn hoofd dat heel erg sterk was. Klinkt raar, en ik ben hier veel te snel en raar aan het typen maar de tijd is zo kort. Maar het was dus een hele bijzondere ervaring, Uniek omdat normaal de ondersteuning en alles in een districtsconferentie of priesterschapsvergadering moet gebeuren.
Al met al een drukke week,