maandag 2 augustus 2010

Mail van 28-07-2010

Wat een week... Ongeloofelijk. Ik email 2 dagen te laat omdat er zone leider conferentie was. Daarvoor zit ik nu nog steeds in trinidad & tobago. Vanavond zal ik terug vliegen naar suriname. De vergaderingen waren buitengewoon. Maandag en Dinsdag hebben we meer dan 12 uur vergaderd, maar ik heb me geen moment verveeld. Zelden heb ik de Geest zo sterk gevoeld. We hielden de vergaderingen in the mission home, het huis van president gamiette. Pres. was aanwezig, en 25 zoneleiders van over de hele zending. Het was bijzonder om met al die leiderschap tesamen te zijn. Ik snap niet hoe ik onder zulke geweldige zendelingen gerekend kan worden. De reden voor deze uitzonderlijk lange zone leader council was een nieuwe aanpak van het zendingswerk. De Apostelen en het eerste presidium hebben een nieuw curriculum voor het zendingswerk gemaakt, deze dingen deelde president gamiette met ons, om te zorgen dat wij het onze zones kunnen gaan leren. Echt, met elke sessie die we hadden heb ik nieuwe dingen geleerd, dingen die mij in hebben laten zien hoe zendingswerk echt hoort te zijn. De focus, maar niet het geheel, is om mensen te onderwijzen, en geen lessen te delen. Het betekend luisteren en bezorgdheden oplossen door ware leer te gebruiken en toezeggingen te gebruiken. Ik kan nog steeds niet helemaal bij de dingen die we hebben geleerd, het is zo bijzonder. We hebben ook weer gekeken naar onze doelen, daar zijn we nl. nog niet eens in de buurt. We kregen een kans op ze opnieuw te stellen, maar na letterlijk op onze knieen te hebben gebeden om openbaring hebben we het ook gekregen, we hebben onze doelen hetzelfde gesteld. Als wij deze dingen echt toepassen, wat we hebben geleerd, dan kunnen we het zeker. Er gaat namelijk geen helder denkend persoon meer kunnen zijn, die niet de geest zal voelen en de waarheid over deze dingen uit kan vinden. We zullen dit nu trouwens ELKE MAAND hebben! Zolang ik zone leider ben zal ik dus elke maand hierheen vliegen!

Heel een gebeuren :) vandaag hebben we service gedaan met de assistenten. Trinidad is bergachtig, en er is een onderzoeker die zijn huis op een enorm steile berghelling aan het bouwen is. We hebben geholpen met cement/beton storten, dat gebeurd hier dus met de hand. Voor 6 uur lang hebben we loodzware emmers cement de heuvel opgesjouwd, met maar 2x 10 min pauze en geen ontbijt gehad. Maar het was geweldig en ik voel me er redelijk fit door!

Paps zei wel dat jullie straks lekker in italie zitten van pizza's te genieten, maar vergeet niet dat ik nu in een carribisch land zit! De sfeer is hier geweldig, mensen zijn echt aardig (miss nog wel beter dan suriname) en er is goed eten overal. Trinidad is echt cool, en doet in veel opzichten aan italie denken. Maar toch is het daar nog wel beter hoor, iets meer cultuur.

Oh trouwens, ik vlieg hier altijd met carribean airlines, dat is een moderne maatschappij met goede boeing 737-800. Veel beter dan surinam airways.

Ik ga zo trouwens even wat shirts kopen denkik. Ik heb gister al 200tt gepind (25euro?), maar ik denk dat ik zo nog wat meer pin. Mijn korte mouwen shirts hebben namelijk allemaal tegelijk maar besloten om kapot te gaan. Ik had moeten investeren in goede shirts, en goedkope broeken. Goede broeken zijn makkelijk te laten maken in suriname, en goedkoop, maar shirts zijn gewoon niet te vinden. Er is er nu geen 1 meer zonder reparatie, maar het lijkt op dweilen met de kraan open. Ik zal dus even een paar nieuwe kopen.

Okey, ik moet gaan, eten, wat medicijnen halen voor een beschadigde zenuw in mijn schouden (3xdaags 800mg ibuprofen voor 10 dagen, warmte (hot/cold pack) en massage) en dan gaan we even werken met de assistenten.